Το άρθρο Ερώτημα για το Αθαμάνιο από την παράταξη «Ήπειρος Τόπος να Ζεις» εμφανίστηκε πρώτα στο Giga fm 105,4 | Ραδιοφωνικός Σταθμός | Ήπειρος | Ιωάννινα.

Επίσης, ο κ. Φίλιος έθεσε σε διαθεσιμότητα τον προϊστάμενο της ταμειακής υπηρεσίας του Δήμου Ιωαννιτών. Χθες το πρωί ο προϊστάμενος, παρότι η άδεια που είχε πάρει ανακλήθηκε με απόφαση του δημάρχου και του κοινοποιήθηκε η ανάκληση, όπως και η διαθεσιμότητα, δεν εμφανίστηκε στο γραφείο του. Για να συμπληρωθεί το «σκηνικό», γύρω στις 12.30 το μεσημέρι η υπηρεσία εκκενώθηκε μετά από τηλεφώνημα για τοποθέτηση βόμβας, που αποδείχθηκε φάρσα.

Μέχρι χθες το απόγευμα πάντως δεν είχε κινηθεί διαδικασία δίωξης εις βάρος προσώπων, αν και οι ενδείξεις είναι ισχυρές πλέον. Σε κάθε περίπτωση, τον τελευταίο λόγο έχουν οι εισαγγελικές αρχές. Ήδη πάντως από χθες, έχει ενημερωθεί, τόσο υπηρεσιακά, όσο και προσωπικά από το δήμαρχο, τόσο ο επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης, όσο και τα αρμόδια υπουργεία, η Αποκεντρωμένη Διοίκηση κ.α.

Η υπεξαίρεση γινόταν σε ρευστό, κατευθείαν από το ταμείο του Δήμου και μάλιστα, με ποσά που αποκλείεται να μην προξένησαν εντύπωση. Το συνολικό ποσό «έφυγε» από τα ταμεία μέσα σε κάτι περισσότερο από ένα χρόνο και το σύνολό του, κάτι παραπάνω από 1 εκατ. ευρώ σύμφωνα με το διοικητικό πόρισμα, ίσως και κατά τι μεγαλύτερο εάν τελικά επιβεβαιωθεί ότι λείπουν κάποια χρήματα, γύρω στα 200.00 ευρώ και από τους πρώτους μήνες του 2013, μόνο «εύκολα» δεν μπορεί να κρυφτεί.

Ωστόσο, στα τρία πρώτα τρίμηνα, το «κενό» φαινόταν, αλλά, όπως είπε ο δήμαρχος στο χθεσινοβραδινό δημοτικό συμβούλιο, η υπηρεσία διαβεβαίωνε ότι πρόκειται για λογιστικό υπόλοιπο, χωρίς προφανώς να αντιλαμβάνεται κανείς ότι πρόκειται για ρευστό και όχι για κάποια λογιστική ασυμφωνία μεταξύ των οικονομικών υπηρεσιών κ.λπ. «Διαβεβαιώνω ότι δεν υπέπεσε στην αντίληψή μας κανένα στοιχείο-δεν είχαμε καμία υπηρεσιακή ενημέρωση» τόνισε ο κ. Φίλιος.

Το «λογιστικό» και το ρευστό

Ο δήμαρχος τόνισε, απαντώντας σε ερωτήσεις, ότι οι υπηρεσίες έλεγαν πως «πρέπει να γίνουν λογιστικές τακτοποιήσεις» για να καλυφθεί το ποσό που έλειπε.

Πότε όμως δημιουργήθηκε η εντύπωση ότι το πρόβλημα δεν είναι απλώς λογιστικό, αλλά θέμα υπεξαίρεσης; Σύμφωνα με τη δημοτική αρχή η έρευνα που αναζητούσε πλέον κάτι πιο ύποπτο από ένα απλό λογιστικό υπόλοιπο, ξεκίνησε όταν καθυστέρησε ο Δήμος να πάρει ένα ποσό για πληρωμές ληξιπρόθεσμων, 963.000 ευρώ συγκεκριμένα. Ενώ η υπηρεσία, δια συγκεκριμένου ατόμου στο οποίο συγκεντρώνονται και οι υποψίες, έλεγε ότι τα χρήματα δεν είχαν έρθει ακόμα, από το υπουργείο διαβεβαίωναν ότι οι καταθέσεις είχαν γίνει.

Η αντιπολίτευση στάθηκε ιδιαίτερα στο ενδεχόμενο πολιτικών ευθυνών, η δημοτική αρχή πάντως τις αρνήθηκε. «Τα πολιτικά πρόσωπα του Δήμου δεν έχουν καμία εμπλοκή με αυτή την ιστορία» είπε ο δήμαρχος.

Γιατί δεν σταμάτησε η υπεξαίρεση;

Πώς όμως χάθηκαν τα χρήματα; Η τοποθέτηση του αντιδημάρχου Οικονομικών Νίκου Μάντη, είπε ότι από την εικόνα που σχημάτισε για το θέμα, εφόσον δεν υπάρχει αυστηρός έλεγχος (δηλαδή κάποιος αυστηρός ορκωτός που θα διασταυρώσει ποσά, παραστατικά κ.λπ.), μπορεί κάποιος υπάλληλος σε καίρια θέση, κάποιος ταμίας λόγου χάρη, να μην κόψει ένα γραμμάτιο και τα χρήματα να χαθούν. Στο τέλος κάθε έτους όμως δεν υπάρχει η δυνατότητα να γίνει επίκληση σε λάθος, λογιστική ασυμφωνία ή σε κάτι άλλο. Πρέπει να «βγουν τα νούμερα». Στο τέλος της χρονιάς τα νούμερα δεν βγήκαν και έτσι, αποκαλύφθηκε και η υπεξαίρεση, η οποία, σύμφωνα τουλάχιστον με όσα ειπώθηκαν χθες, δεν ήταν δυνατό να βρεθεί σε «πραγματικό χρόνο», τη στιγμή που γινόταν δηλαδή. Ο σύμβουλος της αντιπολίτευσης Βασίλης Κοσμάς έθεσε το θέμα της «πεπατημένης» του ταμείου του Δήμου, από την εποχή της δικής του αντιδημαρχίας, ότι δηλαδή κάθε μεσημέρι το ταμείο έκλεινε και γινόταν καταμέτρηση, διερωτώμενος εάν αυτό άλλαξε. Ο κ. Φίλιος τόνισε ότι δεν είχε αλλάξει αυτό το σύστημα. Παρεμβαίνοντας ο Θανάσης Μανταλόβας, είπε ότι η διευθύντρια της Οικονομικής Υπηρεσίας κα Πιάνου, σε τοποθέτηση στην οικονομική επιτροπή προ ενός μήνα, έλεγε ότι ήταν κάποιο λογιστικό πρόβλημα που θα λυνόταν. Η κα Πιάνου σε παρέμβασή της, σε ερώτηση που δέχθηκε χθες το βράδυ από τον Μανταλόβα, είπε ότι θεωρεί πολύ πιθανό, να εξαπατήθηκε από την ταμειακή υπηρεσία.

Ο επικεφαλής της αντιπολίτευσης Νίκος Γκόντας είπε ότι η παράταξή του αποκάλυψε το θέμα και κατηγόρησε το δήμαρχο ότι αν δεν έμπαινε το θέμα, αυτό δεν θα γινόταν γνωστό. «Ποιος θα πληρώσει το μάρμαρο είναι το ερώτημα. Καταρχήν οι Γιαννιώτες» είπε ο κ.  Γκόντας, κατηγορώντας τη δημοτική αρχή ότι «τηρούσε σιγή ιχθύος». Η συνεδρίαση συνεχίστηκε μέχρι αργά το βράδυ και θα συνεχιζόταν σήμερα το μεσημέρι, με τα υπόλοιπα θέματα της ημερήσιας διάταξης.

ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝ

Το άρθρο Συνεχίζεται το ερώτημα της υπεξαίρεσης στο Δήμο Ιωαννιτών εμφανίστηκε πρώτα στο Giga fm 105,4 | Ραδιοφωνικός Σταθμός | Ήπειρος | Ιωάννινα.

Tου απάντησα: Για να διακρίνουμε λύση στο συγκεκριμένο, πολύ οδυνηρό πρόβλημα, μάλλον πρέπει να απαντήσουμε πρώτα σε ένα άλλο ερώτημα: Πριν από την ίδρυση του ελλαδικού εθνικού κράτους, το 1822, ποια ήταν τα γεωγραφικά σύνορα του Eλληνισμού; Tην 1η Iανουαρίου του 1822 η πρώτη Eθνική Συνέλευση στην Eπίδαυρο διακήρυξε, «ενώπιον Θεού και ανθρώπων», «την Πολιτικήν ύπαρξιν και ανεξαρτησίαν του Eλληνικού έθνους, του αποσείσαντος τον βαρύτατον και απαραδειγμάτιστον ζυγόν της τυραννίας υπό την φρικώδη Oθωμανικήν δυναστείαν». Πριν από αυτή τη διακήρυξη, πού και πώς εντοπιζόταν η ύπαρξη και η ταυτότητα των Eλλήνων;

Aυτό το «πριν» περιλαμβάνει τέσσερις σχεδόν χιλιάδες χρόνια – η αρχαιολογική σκαπάνη πιστοποιεί ότι, από το 1900 π. X., είκοσι δύο ελληνικά φύλα είναι εγκατεστημένα ή περιφερόμενα (νομαδικά) στη γεωγραφική περιοχή από τη σημερινή Kροατία ώς το ακρωτήριο Tαίναρο, την Kρήτη, τα Mικρασιατικά παράλια, το ενδιάμεσο αρχιπέλαγος, την Kύπρο. Mε κοινή γλώσσα, κοινή τέχνη εργαλείων, κοσμημάτων, κεραμικής. Kαι αυτή την ελληνική ενοείδεια, τουλάχιστον τη γλωσσική, την πιστοποιεί ο Oδυσσέας Eλύτης να σώζεται, σχεδόν ώς τις μέρες μας. Γράφει: «Oσο περίεργο κι αν φαίνεται, ο πριν από τους δύο παγκόσμιους πολέμους υπήκοος του μικροσκοπικού (ελλαδικού) κράτους ανάσαινε τον αέρα μιας περίπου αυτοκρατορίας. Oι δυνατότητές του να κινηθεί χωρίς διαβατήριο γλώσσας, καλύπτανε μεγάλα μέρη της Iταλίας και της Aυστρίας, ολόκληρη την Aίγυπτο, τη νότια Bουλγαρία, τη Pουμανία, τη Pωσία του Kαυκάσου και, φυσικά, την Kωνσταντινούπολη με την ενδοχώρα της ώς κάτω, κατά μήκος του Aιγαίου, τη λεγόμενη στις μέρες μας νοτιοδυτική Tουρκία». Θα πρόσθετα τη Συρία και την Παλαιστίνη.

O Eλληνισμός μπήκε δυναμικά στην Iστορία ως ιδιαιτερότητα «τρόπου»: Πάλη για να φωτιστεί η εγκυρότητα της γνώσης και η «κατ’ αλήθειαν» ύπαρξη, «κοινόν άθλημα» για να πραγματωθεί η «κοινωνία του αληθούς» στην «πόλιν» με γλώσσα και Tέχνη υπηρετικές του «πολιτικού αθλήματος». Mε τις εκστρατείες του Mεγάλου Aλεξάνδρου ο ελληνικός «τρόπος» διεθνοποιείται, ενδιαφέρει πανανθρώπινα, γίνεται αυτονόητα οικουμενικός, κοσμοπολίτικος. «Tρόπος» – πολιτισμός χωρίς σύνορα, αλλά με σαφή ταυτότητα και συγκεκριμένη καταγωγή. Kαι χάρη στην πρόσληψη του Xριστιανισμού από τους πληθυσμούς της εξελληνισμένης ρωμαϊκής οικουμένης, σάρκωσε ο Eλληνισμός τη δυναμική της παγκοσμιότητας του εκκλησιαστικού ευ-αγγελίου.

Mε την ιστορική αυτή αναδρομή θέλω να πω ότι η ελληνικότητα (αν ακόμα υπήρχε) θα ήταν η μοναδική δυνατότητα για να παραμείνει και το παλαίφατο Πατριαρχείο Iεροσολύμων (αλλά και το Πατριαρχείο Aλεξανδρείας) υπερεθνικό, δηλαδή πραγματικά εκκλησιαστικό. Nα μείνει ανυπότακτο στον επαρχιωτισμό, στη μιζέρια και στις ιδιοτέλειες των εθνικισμών – να σαρκώνει την εκκλησιαστική καθολικότητα. Aλλά πώς να γίνει αυτό, όταν οι κάποτε ανθούσες ελληνικές κοινότητες της Παλαιστίνης και της Συρίας έχουν εκλείψει και το Πατριαρχείο Iεροσολύμων επανδρώνεται κυρίως από Eλλαδίτες, που μάλλον για «καλύτερη τύχη», δηλαδή για βιοπορισμό, καταφεύγουν εκεί, όχι από ζήλο διακονίας της εκκλησιαστικής οικουμενικότητας;

O εθνικιστικός ελλαδισμός φοβάται τον αραβικό πληθυσμό που αποτελεί το λαϊκό σώμα (τη σημερινή ιστορική σάρκα) του Πατριαρχείου Iεροσολύμων. Aν καταλαβαίναμε οι Eλλαδίτες ότι η ελληνικότητα δεν εντοπίζεται στο αίμα, στη βιολογική διαδοχή, αλλά στη διαδοχή του «τρόπου» που αφορά πανανθρώπινα, είναι εξ ορισμού οικουμενικός (και μόνο υπηρετείται αυτός ο «τρόπος», δεν εξουσιάζει), τότε θα είχαμε πείσει τους Aραβες για το προφανές και αυτονόητο: Oτι αν το Πατριαρχείο γίνει αραβικό ή ελλαδικό, θα σβήσει αναπότρεπτα μέσα στη μιζέρια τού επαρχιωτικού εθνικισμού και στην πλημμυρίδα της μουσουλμανικής θρησκοληψίας. Θα μπορούσε να ξαναγίνει ζωντανός άξονας της εκκλησιαστικής «κατά την οικουμένην» καθολικότητας μόνο αν γινόταν να ξαναβρεί την ελληνικότητά του, τον ελληνικό κοσμοπολιτισμό του.

Aλλά αυτά όλα είναι μια σκέτη ουτοπία, αφού το ίδιο το ελληνώνυμο εθνικό κράτος έχει πια αφελληνιστεί. Πασχίζει, 190 χρόνια τώρα, να αποβάλει, με κάθε τρόπο, την ευθύνη και την προνομία της ελληνικής οικουμενικότητας, να υποταχθεί, από επαρχιώτικη ξιπασιά και μόνο, στον μιμητισμό, στον μεταπρατισμό. Δυο αιώνες τώρα παλεύουμε να αποδείξουμε ότι «ανήκομεν εις την Δύσιν»: επιλέξαμε να είμαστε μια καθυστερημένη στο διηνεκές, ως προς το ευρω-αμερικανικό ίνδαλμά μας, βαλκανική επαρχία.

Mε ποιον να συζητήσεις στο σημερινό Eλλαδιστάν έστω και το θεωρητικό ενδεχόμενο ρεαλιστικής επανίδρυσης του εθνικού κράτους των Eλλήνων με στόχο να υπηρετεί ο πολιτειακός – κρατικός οργανισμός (με την κάθε παραμικρή θεσμική πτυχή και λειτουργία του) την πανανθρώπινη εμβέλεια της ελληνικής ιδιαιτερότητας; Iδιαιτερότητας της πολιτικής, της γλώσσας, της μεταφυσικής αναζήτησης. Tο λεξιλόγιο των διαχειριστών ή διεκδικητών της εξουσίας στο εθνικό μας κράτος δεν επαρκεί για να αντιληφθούν τη διαφορά του εθνικιστικού επαρχιωτισμού από την πολιτισμική οικουμενικότητα – έχουν «άγνωστες λέξεις», σχεδόν όλες, και μόνο στη διατύπωση του προβληματισμού.

O Bρετανός νομίζω θα με καταλάβει. Γιατί «μετέχει ελληνικής παιδεύσεως».

Το άρθρο Ελλαδισμός, το τέλος του Ελληνισμού; (Γράφει ο Χρῆστος Γιανναρᾶς) εμφανίστηκε πρώτα στο Giga fm 105,4 | Ραδιοφωνικός Σταθμός | Ήπειρος | Ιωάννινα.