Και ότι λέγαμε, πως δεν μπορεί να συμβεί τίποτα χειρότερο από την εξάπλωση μιας πανδημίας, ένας μήνας αρκεί για να βρεθούμε εν τω μέσω κατάρρευσης. Δεν πρόκειται βέβαια για πρωτοφανείς αποκαλύψεις ή κάτι που δεν ξέραμε. Είχαμε πολλάκις την ευκαιρία για αφύπνιση και αλλαγή, ωστόσο, προτιμήσαμε την σιωπή και κατ’ επιλογήν άρνηση της αλήθειας. Ποιά αλήθεια είναι αυτή;

Έχουμε παραμείνει βουβοί και κουφοί χρόνια τώρα. Είμαστε αμέτοχοι και κυρίως απρόθυμοι να αναλάβουμε την ευθύνη που διαθετουμε ως πολίτες μιας χώρας και μιας κοινωνίας, η οποία στηρίζεται σε ιδανικά περασμένων αιώνων, προκειμένου να δικαιολογήσει τις πράξεις του παρόντος. Πράξεις ειδεχθείς και επονείδιστες, πράξεις μακριά από τον ανθρωπισμό, την αλληλεγγύη, την αλήθεια, τον σεβασμό και κυρίως το αίσθημα που θα έπρεπε να διαπνέει μια, κατά τα άλλα, φιλελεύθερη κοινωνία.

“Ο πολιτισμός αγιάζει τα μέσα”

Η υπόθεση Λιγνάδη, η υπόθεση Μενδώνη, η συγκάλυψη, τα ψέματα, ο δόλος, η διαπλοκή και η εκμετάλλευση, δεν αποτελούν ενέργειες του σήμερα και πολύ περισσότερο δεν «φύτρωσαν» ξαφνικά. Αντιθέτως «ρίζωσαν» ακριβώς γιατί βρήκαν «άγονο» έδαφος προσφιλές προς την επικράτηση τους. Και λέω άγονο διότι η βάση αυτή είναι μια κοινωνία ακαλλιέργητη και κυρίως «λίπασμα».

Η ελληνική μνήμη έχει την τάση να «κοντένει» όσο επεκτείνεται το κύκλωμα. Να τρέφεται από το ένδοξο παρελθόν της, το οποίο προφανώς και είναι ένδοξο. Είναι όμως παρελθόν. Και στο παρόν της όποιας αφήγησης γίνεται από εδώ και πέρα για όσα ζούμε, θα συναντάμε αναφορές σε Έλληνες και Ελληνίδες, που για χρόνια κρατούν το στόμα τους κλειστό για ζητήματα οικονομικά, κοινωνικά, πολιτικά, φυλετικά, διεθνή και το ανοίγουν μόνο όταν πρέπει να σπείρουν δηλητήριο, ρατσισμό, φόβο, μίσος, βία και άρνηση σε οτιδήποτε διαφέρει από τα «δεδομένα». Υπεροχή του συμφέροντος, της ευκολίας, της ανέπαφης διεκπεραίωσης υποθέσεων, του «έλα θα την βρούμε την άκρη» και αν διανοηθούμε να βρούμε την άκρη αυτή, θα φτάσουμε στο λαβύρινθο του Μινώταυρου και μαντέψτε ποιος μας περιμένει εκεί.

Η φωνή του λαού χάνεται;

Ο λαός σιωπά και η φωνή του χάνεται. Μαζί με αυτή χάνεται και κάθε ευκαιρία για αλλαγή. Αντί να βρούμε την πηγή του προβλήματος, το μεταφέρουμε σε κάτι μη οικείο προκειμένου να μην έρθουμε αντιμέτωποι μαζί του. Η ιστορία των αιώνων μας δίδαξε πολλές φορές ότι υπάρχει διχασμός. Αν τόσο πολύ μας εμπνέει η ιστορία, ας πάρουμε ως παράδειγμα την ελληνική επανάσταση. Άνθρωποι που διέθεταν ταυτότητες που τους ξεχώριζαν μεταξύ τους, απαλλάχθηκαν από αυτές και ως Έλληνες πια ενωμένοι απέκτησαν κοινό σκοπό. Η ιστορία που γράφεται τώρα, μιλά για Έλληνες που είναι διχασμένοι μεταξύ τους και που παραμένουν σιωπηλοί όσο το δικό τους συμφέρον παραμένει ανέγγιχτο. Και αν τύχει και θιχτεί παραμένουν ακόμα πιο σιωπηλοί. Και εκεί αποτύχαμε.

Το άρθρο Η φωνή του λαού, σιωπά εμφανίστηκε πρώτα στο Giga fm 105,4 | Ραδιοφωνικός Σταθμός | Ήπειρος | Ιωάννινα.

Ρεπορτάζ του BBC: Αρχαίοι Έλληνες στην Κίνα 15 αιώνες πριν από τον Μάρκο Πόλο

Μια συγκλονιστική αρχαιολογική αποκάλυψη δείχνει ότι η έμπνευση των αρχαίων Κινέζων για τη δημιουργία του περίφημου «πήλινου στρατού» προήλθε από την αρχαία Ελλάδα.

Ανατρεπτικά είναι τα νέα αρχαιολογικά δεδομένα καθώς οι ειδικοί πιστεύουν ότι η Κίνα και η Δύση ήρθαν σε επαφή 1.500 χρόνια πριν φτάσει ο Μάρκο Πόλο στην αχανή χώρα. Σύμφωνα με το BBC οι αρχαιολόγοι εκτιμούν ότι η έμπνευση για τον πήλινο στρατό, που βρέθηκε σε τάφο του πρώτου αυτοκράτορα, κοντά στην σημερινή πόλη Ξιάν, προήλθαν από την αρχαία Ελλάδα.

Και όχι μόνο αυτό, αλλά εκτιμούν ότι αρχαίοι Ελληνες τεχνίτες εκπαίδευσαν τους κινέζους τον 3ο π.Χ αιώνα. Πολύ πριν δηλαδή τον 13ο αιώνα μ.Χ που έφτασε στην Κίνα ο Μάρκο Πόλο που μέχρι σήμερα θεωρούνταν ο πρώτος Ευρωπαίους που ταξίδεψε εκεί.

«Εχουμε τώρα στοιχεία ότι υπήρχε στενή επαφή μεταξύ του Πρώτου Αυτοκράτορα της Κίνας και της Δύσης πριν το επίσημο άνοιγμα του Δρόμου του Μεταξιού. Αυτό είναι πιο νωρίς απ’ ότι πιστεύαμε μέχρι σήμερα», λέει ο επικεφαλής αρχαιολόγος Λι Χιουτζέν του Μουσείου του Αυτοκράτορα Κιν Σι Χουάνγκ.

Ξεχωριστή μελέτη δείχνει ότι ευρωπαϊκής προέλευσης μιτοχονδριακό DNA βρέθηκε σε περιοχές της επαρχίας Ξινγιάνγκ που σημαίνει ότι Δυτικοί κατοικούσαν και πέθαναν εκεί πριν και μετά την εποχή του Πρώτου Αυτοκράτορα.

Ο πήλινος στρατός της Κίνας βρέθηκε τυχαία από αγρότες το 1974. Πρόκειται για περίπου 8.000 φιγούρες στρατιωτών, αλόγων και αμαξών, φτιαγμένες από πηλό, σε φυσικό μέγεθος και καθεμιά φιγούρα είναι ξεχωριστή.

Όμως μέχρι σήμερα δεν υπήρχε εξήγηση ούτε και παράδοση να συνδέει την κατασκευή αυτών των γιγαντιαίων αγαλμάτων.

Η εξήγηση που δίνει πλέον ο Δρ Χιουτζέν είναι ότι η επιρροή για την κατασκευή τους ήρθε εκτός Κίνας.

«Τώρα πιστεύουμε ότι ο Πήλινος Στρατός, οι Ακροβάτες και τα χάλκινα αγάλματα που βρέθηκαν στο σημείο έχουν την έμπνευσή τους στην αρχαία Ελλάδα», λέει με βεβαιότητα. Και ο καθηγητής Λούκας Νίκελ από το Πανεπιστήμιο της Βιέννης λέει ότι τα αγάλματα με ακροβάτες του τσίρκου που βρέθηκαν πρόσφατα στον τάφο του Πρώτου Αυτοκράτορα υποστηρίζουν αυτή την θεωρία.

Πιστεύει ότι ο Πρώτος Αυτοκράτορας επηρεάστηκε από την άφιξη των ελληνικών αγαλμάτων στην Κεντρική Ασία έναν αιώνα μετά τον Μέγα Αλέξανδρο ο οποίος πέθανε το 323 π.Χ. «Φαντάζομαι ότι ένας έλληνας γλύπτης βρέθηκε εκεί και εκπαίδευσε τους ντόπιους», λέει.

Το άρθρο Ανατρεπτική αποκάλυψη: Οι αρχαίοι Έλληνες έφτιαξαν τον Πήλινο Στρατό της Κίνας εμφανίστηκε πρώτα στο Giga fm 105,4 | Ραδιοφωνικός Σταθμός | Ήπειρος | Ιωάννινα.

Το άρθρο Την ανάγκη στήριξης των πρωτοβουλιών πολιτισμού τόνισε ο Αντιπεριφερειάρχης κ. Ν. Ανατολιωτάκης εμφανίστηκε πρώτα στο Giga fm 105,4 | Ραδιοφωνικός Σταθμός | Ήπειρος | Ιωάννινα.

Η Ελληνική κοινωνία είναι μια απολίτιστη κοινωνία, που βαδίζει χωρίς κανόνες χωρίς στόχους και χωρίς αξίες. Ότι δηλώνει ο καθένας ιδιαίτερα όταν έχει και τους μηχανισμούς να το υποστηρίξει, ανεξάρτητα από το αν αυτό αποδεικνύεται με στοιχεία ή όχι, είναι το σωστό. Τρανό παράδειγμα αποτελεί το γεγονός ότι χωρίς να έχει γίνει έλεγχος για το πραγματικό Δημόσιο χρέος και τη νομιμότητα των αποφάσεων για τη λήψη του, από αρμόδιες αρχές που να έχουν την ευθύνη των αποτελεσμάτων που θα δημοσιευτούν, όλοι θεωρούν ως δεδομένο το ύψος του, που ανέρχεται σήμερα σε 354 δις € 140% του ΑΕΠ, όταν μάλιστα αποδεικνύεται ότι το μεγαλύτερο ποσοστό του, δεν δαπανήθηκε για την βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης του συνόλου της κοινωνίας και την ανάπτυξη της πραγματικής οικονομίας,  που θα αποδεικνυόταν μόνο από την παραγωγή προϊόντων υψηλής ποιότητας,  ανταγωνιστικών στη διεθνή αγορά, αλλά δαπανήθηκε για συγκεκριμένο κομμάτι της,  που δεν υπερβαίνει το 40%,  ενώ είναι σαφές ότι ένα τμήμα που αφορά τόκους και τοκοχρεολύσια πήγε σε χρηματοπιστωτικά ιδρύματα του εξωτερικού.

Εδώ βέβαια ταιριάζει η φράση «μαζί τα φάγαμε» του Θόδωρου Πάγκαλου.

Απόδειξη ότι είμαστε απολίτιστη τριτοκοσμική κοινωνία αποτελεί επίσης το γεγονός ότι το 40% της κοινωνίας που «τα έφαγε» δεν συνεισέφερε απολύτως τίποτα στην παραγωγή πλούτου (ΑΕΠ) παρά μόνο εισέπραξε και συνεχίζει να εισπράττει από αυτά που παράγει το 60% της κοινωνίας που σήμερα υποφέρει. «Κατάφορη αδικία».

Για το λόγο αυτό σχεδόν το 60% της Ελληνικής κοινωνίας υποφέρει εδώ και 21 χρόνια, (το έτος 1990 δημόσιο χρέος 90% του ΑΕΠ, το 1993 Δημόσιο χρέος 117% του ΑΕΠ,  εξ’ ου και όταν επανήλθε στην εξουσία το 1993 ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε πει τη φράση «αν δεν εξαφανίσουμε το δημόσιο χρέος, θα μας αφανίσει αυτό»).  Σήμερα συνεχίζουμε και θα συνεχίσουμε να υποφέρουμε για άλλα τόσα χρόνια από την ίδια αιτία «Το δημόσιο χρέος». Όμως δεν έχει γίνει ποτέ σοβαρή συζήτηση για τα αίτια που προκαλούν την συνεχή αύξησή του και δεν ακούγονται σοβαρές και εμπεριστατωμένες προτάσεις για την οριστική και μόνιμη λύση στο πρόβλημα αυτό.  Στη  Γερμανία παρά το γεγονός ότι δεν είχαν τόσο μεγάλο πρόβλημα όπως εμείς, το έκαναν ψηφίζοντας άρθρο στο Σύνταγμά τους, για τη θέσπιση κανόνων διαχείρισης του Δημοσίου χρήματος, θεσπίζοντας ανώτατα όρια, που ως προς το δημοσιονομικό έλλειμμα είναι το 3% σε έκτακτες συνθήκες ενώ για συνθήκες καθημερινότητας απαιτείται πλεόνασμα στην εκτέλεση του προϋπολογισμού τους, ενώ και για το δημόσιο χρέος το ανώτατο όριο είναι το 60% του ΑΕΠ. Οι Γερμανοί που δείχνουν ότι εννοούν τον πολιτισμό, και ιδιαίτερα το νομικό πολιτισμό, «κοινωνική δικαιοσύνη», σέβονται δηλαδή το σύνολο των πολιτών και όχι ένα τμήμα της κοινωνίας,  θέσπισαν στο σύνταγμά τους πριν από δυο χρόνια, αυστηρές ποινές για τα κυβερνητικά στελέχη και τους κρατικούς υπαλλήλους, που έχουν την ευθύνη για τη διαχείριση του Δημοσίου χρήματος και ακόμα πιο αυστηρούς κανόνες για τους ελεγκτές, προβλέπεται η παραδειγματική τιμωρία όσων αρμόδιων δεν τηρούν αυστηρά τους κανόνες αυτούς, έτσι ώστε ο λαός να μαθαίνει τα πραγματικά οικονομικά στοιχεία και όχι αυτά που θέλουν να εμφανίζουν οι επιτήδειοι πολιτικάντηδες για να εξαπατούν το λαό.

Εδώ στην απολίτιστη τριτοκοσμική Ελλάδα, ακόμα επικρατεί η άποψη ότι το είπε η τηλεόραση το γράφει η εφημερίδα το είπε το ραδιόφωνο, το είπε ο τάδε πολιτικός, άρα είναι αλήθεια!!!

Πολίτευμα και πολιτισμός είναι έννοιες που ταυτίζονται και είναι συνυφασμένες με την πρόοδο και την εξέλιξη μιας κοινωνίας.

Η ειδοποιός διαφορά μεταξύ των άλλων πολιτευμάτων οποιασδήποτε μορφής περιτύλιγμα και αν έχουν,(κοινοβουλευτική δημοκρατία, προεδρευόμενη δημοκρατία κλπ) με τη δημοκρατία, είναι η εξής:

ΣΩΚΡΑΤΗΣ «Δημοκρατία είναι το πολίτευμα όπου δεν υπάρχουν ούτε πολύ πλούσιοι ούτε πολύ φτωχοί»

Σημειώνω επιπλέον το γεγονός, ότι η Ελλάδα μεγαλούργησε στην αρχαιότητα παράγοντας πολιτισμό ζηλευτό ακόμα και σήμερα από ολόκληρη την ανθρωπότητα,  σε περίοδο πραγματικής δημοκρατίας και όχι κατ’ επίφαση.

Χαράλαμπος Γ.  Τζιόρας

Το άρθρο Δημοκρατία ή βαρβαρότητα; εμφανίστηκε πρώτα στο Giga fm 105,4 | Ραδιοφωνικός Σταθμός | Ήπειρος | Ιωάννινα.