Απορρίφθηκε, τελικώς, με 156 κατά και 1 παρών η πρόταση μομφής/δυσπιστίας, την οποία υπέβαλλε ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, Αλέξης Τσίπρας, έπειτα από ένα τριήμερο έντονων συζητήσεων.

Πανδημία, κακοκαιρία, Λένιν, Novartis, Φουρθιώτης, συγγνώμη και εκλογές τέθηκαν στο «τραπέζι» της ολομέλειας, σε μια ρητορική επίδειξη. Δεν πρόκειται για είδηση, που προκαλεί έκπληξη ή δεν ήταν αναμενόμενη. Δεν εφαρμόστηκε επί του παρόντος, προσφέρει, ωστόσο, μια σειρά άλλων σημαντικών σημείων.

Σημαντικά σημεία τόσο για την πολίτική ζωή, όσο και για την κοινωνική. Θα ξεκινήσω από το πιο προφανές και ίσως -ολίγον τι κωμικό- της όλης υπόθεσης. Τι είναι η πρόταση μομφής; Λίγες στιγμές μετά και την τοποθέτηση του κ. Τσίπρα, οι πρώτες δημοσιεύσεις του θέματος τιτλοφορούνταν με την ανωτέρω ερώτηση.

Και το χαρακτήρισα ως κωμικό, διότι μετά και το 1974 και την ουσιαστικά αδιάκοπη ως και σήμερα ενεργό πολιτική ζωή, ζούμε σε μια κοινωνία, η οποία δεν γνωρίζει βασικές πολιτικές της λειτουργίες και δικαιώματα. Τουλάχιστον μια μεγάλη πλειοψηφία.

Η κυβέρνηση κλήθηκε να απαντήσει στις αμφισβητήσεις των πολίτικών της και να δώσει εξηγήσεις, κυρίως για την κακοκαιρία, η οποία έπληξε την πρωτεύουσα και εγκλώβισε δεκάδες πολίτες στην «Αττική Οδό», σε συνθήκες ακατάλληλες. Οι συζητήσεις της ολομέλειας υπήρξαν αρκετά ενδιαφέρουσες και σε αυτές εντοπίζονται τα παραπάνω σημαντικά σημεία της πρότασης μομφής.

1. Αν και δεν υπερψηφίστηκε, οδήγησε σε έντονη πολιτική αντιπαράθεση και συνδιαλλαγή των πολιτικών προσώπων, οι οποίοι βρέθηκαν εκτεθειμένοι και λόγω απόψεων αλλά κυρίως λόγω ιδιότητας.

2. Η διαχείριση της κακοκαιρίας, η οποία ως τώρα αποδίδεται στις καθυστερημένες προβλέψεις της Ε.Μ.Υ, στην «Αττική Οδό» και άλλους εξωγενείς παράγοντες, στρέφεται στα πρακτικά των συζητήσεων, τα οποία είναι «άφαντα» ή δεν υπήρξαν ποτέ.

3. Υπενθυμίζονται βασικές προβληματικές της πολιτικής ηγεσίας, τις οποίες ενδεχομένως οι πολίτες λησμονούν.

4. Αποδεικνύεται η σημασία της εκλογικής διαδικασίας. Η μη συμμετοχή σε αυτές και η ανάδειξη κομμάτων μειοψηφίας και μιας αδύναμης κοινοβουλευτικής αντιπολίτευσης, οδηγούν σε αυτοδυναμία του κυβερνώντος κόμματος. Όπως και σε πολλές νομοθετικές διαδικασίες έτσι και στην προκειμένη, 156 βουλευτές ήταν αρκετοί, ώστε να παραμείνει η κυβέρνηση «ασφαλής».

*5.769.644 Έλληνες πολίτες ψήφησαν τον Ιούλιο του 2019 και 2.251.618 ανέδειξαν την «Νέα Δημοκρατία». Οι εγγεγραμμένοι 9.984.934. Υπάρχει ζήτημα εκπροσώπησης και δεν οφείλεται στους βουλευτές!

5. Αν και δεν αποδίδεται ιδιαίτερη σημασία, οι εκτεθειμένοι βουλευτές κρύβονται πίσω από την αυτοδυναμία αυτή, ενώ παράλληλα ένας- κατά τα άλλα- υπόδικος, εκθέτει νέα στοιχεία για τις συνδιαλλαγές του με αυτούς!

6. Η ρητορική για τις όλες κατηγορίες περιορίστηκε από πλευράς κυβέρνησης σε υπενθύμιση των πολιτικών σφαλμάτων της αντιπολίτευσης ως κόμματος κυβέρνησης, παρά σε παραδοχή ή διάψευση των ίδιων των κατηγοριών, γεγονός που αποδεικνύει την σημασία της πολιτικής επικοινωνίας.

7. Η αντιπολίτευση ανέδειξε και τις δικές της προβληματικές και από την τριήμερη συζήτηση θα αναδειχθούν σημαντικά σημεία, ώστε τα αποτελέσματα επόμενων δημοσκοπήσεων, θα έχουν αντίκρισμα σε δηλώσεις προσώπων, τις οποίες έχουμε να ακούσουμε από το 2019 (με την παράλληλη νέα ηγεσία του Νίκου Ανδρουλάκη).

Η αναφορά των παραπάνω μπορεί να συνοψιστεί πολύ εύκολα σε λιγότερες προτάσεις. Είναι όμως σημαντικό να αναδειχθούν. Τα δεκάδες σκάνδαλα προκαλούν αίσθηση την στιγμή, που αποτελούν πρώτη είδηση και έπειτα παύουν να απασχολούν. Η εκλογική διαδικασία υπονομεύεται για ακόμα μια φορά.

Το κόστος των παραπάνω βαραίνει, ωστόσο, μόνον τον ελληνικό λαό. Απομόνωσα την εξής φράση από τις δηλώσεις του πρωθυπουργού: «Να καταδικαστεί εν μέσω πανδημίας μια εκλεγμένη κυβέρνηση 31 μηνών, επιτυχιών ή λιγότερων επιτυχημένων αποτελεσμάτων, για να κυβερνήσει ποιος; Ποιος;….».

Για το ποιος κυβερνά αποφασίζει ο ελληνικός λαός. Οπότε η απάντηση στην τόσο βέβαιη δήλωση είναι η εξής: Ας δοθεί η ευκαιρία στους πολίτες να αποφασίσουν ποιος κυβερνά ή δεν κυβερνά, γιατί το πρόβλημα ξεκίνησε από εκεί.

Στην βουλή ο ένας «ρίχνει» απλώς το «μπαλάκι» στον άλλο, όσο οι πολίτες αγνοούν ότι η δική τους ψήφος, αποτελεί και τον παράγοντα άσκησης πολιτικής για/από αυτούς!

Και αν οι πολιτικές ταυτότητες και επιλογές δεν ικανοποιούν, υπάρχει και το λευκό ψηφοδέλτιο, το οποίο αναχρονιστικά θεωρήθηκε, ότι αυτόματα πηγαίνει στο πρώτο κόμμα. Δεν ισχύει! Το 2019 είχε ποσοστό 2,08%.

Με ποσοστό 3% κόμματα μπαίνουν στην βουλή. Όσο και ο δείκτης θετικότητας της διασποράς, που για κάποιον λόγο κατέστησαν σημαντικό και για αυτόν επιβλήθηκαν τα μέτρα, που επιβλήθηκαν!

ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ: https://www.hellenicparliament.gr/Vouli-ton-Ellinon/To-Politevma/Syntagma/article-86/

Το άρθρο Τα σημαντικά σημεία της πρότασης μομφής εμφανίστηκε πρώτα στο Giga fm 105,4 | Ραδιοφωνικός Σταθμός | Ήπειρος | Ιωάννινα.

Τις πιθανές επιπτώσεις που θα έχουν στην καθημερινότητα και στον οικονομικό τους προϋπολογισμό οι εξαγγελίες του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ «μετρούν» εκατομμύρια Έλληνες. Με τα μέτρα να βρίσκονται ακόμη στο στάδιο της «ποσοτικοποίησης» και της συζήτησης με τους εκπροσώπους των θεσμών, μπορεί να γίνει μια πρώτη ανάλυση επιπτώσεων των όσων ακούστηκαν στη Θεσσαλονίκη, αν και τα ασφαλέστερα συμπεράσματα θα εξαχθούν μόλις οριστικοποιηθούν και ψηφιστούν οι εξαγγελίες. Με βάση τα πρώτα δεδομένα, περισσότεροι κερδισμένοι είναι οι αυτοαπασχολούμενοι και οι νέοι ηλικίας κάτω των 25 ετών, ενώ για τους συνταξιούχους όλα θα κριθούν από τις διαπραγματεύσεις για την κατάργηση ή τη διατήρηση της προσωπικής διαφοράς.

Μισθωτοί: Όσοι μισθωτοί αμείβονται με βάση τον κατώτατο μισθό -είτε έχουν πλήρες ωράριο είτε απασχολούνται με μερική απασχόληση- έχουν να προσβλέπουν σε μια αύξηση των μικτών αποδοχών τους. Με βάση το χρονοδιάγραμμα που έδωσε ο πρωθυπουργός, θα απαιτηθούν τέσσερις μήνες διαπραγματεύσεων τόσο με τους θεσμούς όσο και με τις παραγωγικές δυνάμεις της χώρας ώστε να καταλήξουν οι συζητήσεις οι οποίες θα κινηθούν στο μοντέλο της Πορτογαλίας. Η συγκεκριμένη χώρα έχει ακολουθήσει το μοντέλο της σταδιακής αύξησης του κατώτατου μισθού, ενώ κατά το πρώτο έτος οι μισθοί κινήθηκαν στο επίπεδο του +4%. Το ποσοστό που θα αποφασιστεί στην Ελλάδα δεν είναι ακόμη σαφές, αν και αναμένεται να αποτελέσει συνάρτηση του πληθωρισμού (σ.σ.: κινείται στο επίπεδο του 0,5% σε μέση ετήσια βάση) αλλά και της παραγωγικότητας της εργασίας, η οποία ήταν αρνητική μέχρι και το τέλος του 2017.

Η μεταβολή του κατώτατου μισθού (αν συμφωνηθεί με τους δανειστές) δεν θα επηρεάσει το σύνολο των αποδοχών των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα, καθώς για να συμβεί αυτό πρέπει να υπάρξει «σύνδεση» του κατώτατου μισθού με τις κλαδικές και τις επιχειρησιακές συμβάσεις, κάτι που οι εργοδότες δεν επιθυμούν. Αυξήσεις μπορεί να υπάρξουν μόνο για όσους απασχολούνται σε κλάδους όπου υπάρχουν ενεργές κλαδικές συμβάσεις αλλά οι ίδιοι αμείβονται με χαμηλότερες αποδοχές. Για να υπάρξει η αύξηση, θα πρέπει να υπογραφεί απόφαση επεκτασιμότητας από την υπουργό Εργασίας, όπως έχει συμβεί μέχρι τώρα με τέσσερις κλάδους της ελληνικής οικονομίας. Φυσικά, ακόμη και στις περιπτώσεις που θα προκύψει δικαίωμα αύξησης από τις θεσμικές μεταβολές (π.χ. αύξηση βασικού μισθού ή επεκτασιμότητα σύμβασης), το τελικό αποτέλεσμα θα κριθεί και από το αν οι εργοδότες θα ασκήσουν το δικαίωμα προσαρμογής του ωραρίου εργασίας ώστε να μη χρειαστεί να καταβάλουν υψηλότερες αμοιβές.

Εκτός από τα εργασιακά, μείζον θέμα για τους μισθωτούς είναι και η προγραμματισμένη μείωση του αφορολογήτου από την 1/1/2020. Ο πρωθυπουργός ρωτήθηκε στη Θεσσαλονίκη και απάντησε ότι η πρόθεσή του είναι να μην προχωρήσει αυτή η μείωση. Αν αυτό συμβεί, τότε δεν θα προχωρήσουν και τα φορολογικά αντίμετρα που ενδιαφέρουν τους μισθωτούς. Αυτά είναι η μείωση του κατώτατου συντελεστή από το 22% στο 20% αλλά και η κατάργηση εισφοράς αλληλεγγύης για τους έχοντες εισοδήματα έως και 30.000 ευρώ τον χρόνο (από 12.000 ευρώ που είναι σήμερα). Έτσι:

* Αν προχωρήσει η μείωση του αφορολογήτου, χάνουν όλοι οι εργαζόμενοι, αλλά κυρίως οι χαμηλόμισθοι που θα χάσουν έναν ολόκληρο μισθό (σ.σ.: η μείωση του αφορολογήτου συνεπάγεται ετήσιες απώλειες 650 ευρώ), ενώ μετριάζονται οι απώλειες για τα μεσαία και υψηλά εισοδήματα.

* Αν δεν προχωρήσει η μείωση του αφορολογήτου, όπως θέλει η ελληνική κυβέρνηση, η φορολογία των μισθωτών θα παραμείνει στα ίδια επίπεδα και για φέτος.

Συνταξιούχοι: Το μέλλον των συνταξιούχων εξαρτάται από την πορεία των διαπραγματεύσεων για την κατάργηση της προσωπικής διαφοράς. Αν το μέτρο προχωρήσει θα έχουμε περίπου 1,3 εκατομμύρια χαμένους οι οποίοι θα απολέσουν έως και το 18% του εισοδήματός τους και περίπου 150.000 κερδισμένους που θα πάρουν αύξηση στη σύνταξή τους, η οποία όμως θα δίδεται σταδιακά μέσα σε μια πενταετία. Διατήρηση της προσωπικής διαφοράς σημαίνει ότι οι συντάξεις θα παραμείνουν στα σημερινά επίπεδα και θα παραμείνουν σε αυτά για πολλά χρόνια καθώς οι συνταξιούχοι δεν θα δικαιούνται αύξησης μέχρι η προσωπική διαφορά να «εξαφανιστεί» από τον πληθωρισμό. Οι όποιες μεταβολές των συντάξεων, ώστε να μη μειώνονται σε πραγματικούς όρους από τον πληθωρισμό, θα ξεκινήσουν μετά το 2022. Ούτως ή άλλως θα προχωρήσει η νέα περικοπή του ΕΚΑΣ από την 1/1/2019. Για τα φορολογικά των συνταξιούχων ισχύει ό,τι και γι’ αυτά των μισθωτών. Δηλαδή η καθαρή τους αμοιβή εξαρτάται από το τι θα γίνει με το αφορολόγητο και τους συντελεστές φορολόγησης, συζήτηση όμως η οποία αφορά το 2020.

Ελεύθεροι επαγγελματίες-αυτοαπασχολούμενοι: Η απόφαση για μείωση του συντελεστή υπολογισμού των ασφαλιστικών εισφορών της κύριας σύνταξης από το 20% στο 13,33% και του συνολικού συντελεστή από το 26,95% (μαζί με τις εισφορές υγείας) στο 20,28% ουσιαστικά εκμηδενίζει όλη την επιβάρυνση που προκάλεσε (ή θα προκαλούσε από την 1/1/2019) στους αυτοαπασχολούμενους η αλλαγή στον τρόπο υπολογισμού των εισφορών ώστε στα καθαρά κέρδη να ενσωματώνονται και οι ασφαλιστικές εισφορές του προηγούμενου έτους. Κερδισμένοι θα βγουν όλοι οι αυτοαπασχολούμενοι με ετήσια καθαρά κέρδη άνω των 7.000 ευρώ τον χρόνο, ενώ το όφελος θα είναι μεγαλύτερο για όσους έχουν υποχρέωση υπαγωγής και στην ασφάλιση για επικούρηση και εφάπαξ.

Βέβαια, οι αυτοαπασχολούμενοι θα συμβιβαστούν με την ιδέα ότι θα υπάρξει προσαρμογή προς τα κάτω και της κύριας σύνταξης (η οποία προκύπτει με βάση τις ασφαλιστικές εισφορές που καταβάλλονται) αλλά και της επικουρικής η οποία θα προσαρμοστεί ανάλογα -όπως και το εφάπαξ- καθώς στο εξής το ποσό θα προκύπτει με βάση την εισφορά των 64,5 ευρώ συνολικά. Ένας αυτοαπασχολούμενος με κέρδη της τάξεως των 20.000 ευρώ, ο οποίος το 2017 πλήρωσε 5.390 ευρώ σε ασφαλιστικές εισφορές, βρέθηκε να πληρώνει 5.816 ευρώ το 2018 λόγω της αλλαγής στον τρόπο υπολογισμού και θα πλήρωνε 6.957 ευρώ το 2019 αν δεν γινόταν η μείωση του συντελεστή. Με το νέο έτος, οι ετήσιες ασφαλιστικές εισφορές θα πέσουν στα 5.236 ευρώ.

Νέοι κάτω των 25 ετών: Από τη στιγμή που θα προχωρήσει η κατάργηση του υποκατώτατου μισθού, θα υπάρξει σημαντική αύξηση για τους μερικώς απασχολούμενους αλλά και για όσους εργάζονται με 8ωρο και δεν έχουν συμπληρώσει το 25ο έτος της ηλικίας τους. Με δεδομένο τον κίνδυνο να υπάρξουν απολύσεις ή μειώσεις των ωρών εργασίας, η κυβέρνηση εξήγγειλε και την επιδότηση των ασφαλιστικών εισφορών (σε ποσοστό 50% για το 2019 και 100% για το 2020) ώστε να μην υπάρξει μεγάλη επιβάρυνση για τις επιχειρήσεις που απασχολούν 20άρηδες. Κατάργηση του υποκατώτατου μισθού και μια θεωρητική αύξηση του κατώτατου μισθού κατά 4% σημαίνει αύξηση του μισθού του 25άρη στα 609 ευρώ μικτά, ή στα 511 ευρώ καθαρά από 430 ευρώ που είναι σήμερα. Το κόστος για τον εργοδότη θα αυξηθεί κατά 1.715 ευρώ ετησίως, ενώ με την επιδότηση των ασφαλιστικών εισφορών κατά 50% για τον πρώτο χρόνο εφαρμογής του μέτρου θα υπάρξει επιδότηση 1.065 ευρώ. Το πραγματικό κόστος για τον εργοδότη θα ανέλθει περίπου στα 700 ευρώ και μένει να φανεί αν θα επωμιστεί ο εργοδότης ή όχι.

Ιδιοκτήτες ακινήτων: Τα 6,4 εκατομμύρια των ιδιοκτητών θα περιμένουν να δουν την τελική «συνταγή» του νέου φόρου κατοχής ακινήτων. Ο πρωθυπουργός στη ΔΕΘ έβαλε πολλά θέματα στο τραπέζι: και την αλλαγή στον τρόπο υπολογισμού του φόρου και τη μείωση της επιβάρυνσης, ενώ ούτως ή άλλως υπάρχει και η εκκρεμότητα με την αλλαγή στις αντικειμενικές αξίες των ακινήτων μέσα στη διετία 2019-2020. Ο πρωθυπουργός υποστήριξε στη συνέντευξη Τύπου ότι θέλει σταδιακά σε δύο χρόνια να κατεβάσει την εισπρακτική απόδοση του ΕΝΦΙΑ στο 1,8 δισ. ευρώ, ενώ μένει να φανεί στην πράξη αν θα υπάρξουν επιβαρύνσεις για τη μεγάλη ιδιοκτησία.

Το άρθρο Οι επιπτώσεις των εξαγγελιών του πρωθυπουργού. εμφανίστηκε πρώτα στο Giga fm 105,4 | Ραδιοφωνικός Σταθμός | Ήπειρος | Ιωάννινα.

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου……..            Στη χθεσινή του (20/6/2013) συνάντηση στη Βιέννη, ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας Αντώνης Σαμαράς διαβεβαίωνε Βρυξέλλες και Βερολίνο, πως το βράδυ της ίδιας ημέρας στο ραντεβού του, με τους άλλους δυο πολιτικούς αρχηγούς στην Αθήνα,  δεν θα προέκυπτε κανένα πρόβλημα και η τρικομματική θα συνέχιζε να κυβερνά εξυπηρετώντας τους δανειστές και εξαθλιώνοντας το λαό και τη χώρα. Μετά, όμως, τις χθεσινοβραδινές εξελίξεις σήμανε γενικός συναγερμός στα επιτελεία των Βρυξελλών και η Μέρκελ δεν μπόρεσε να κοιμηθεί από την αγωνία της για την ωρολογιακή βόμβα που λέγεται Ελλάδα και είναι έτοιμη να εκραγεί, λίγο πριν τις δικές της εκλογές. Βλέπετε το ενδεχόμενο εκλογών στην πατρίδα μας, δημιουργεί τριγμούς στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα της Γερμανίας και πιθανώς να δημιουργήσει απρόβλεπτες διεθνείς εξελίξεις, ειδικά τώρα που η Μέρκελ τα βρήκε με τον Ομπάμα, ο οποίος εντελώς ξευτιλισμένα και υποκριτικά, δήλωσε: «είμαι Βερολινέζος». Άλλωστε, η ανησυχία «των φίλων μας» εκφράστηκε άμεσα με την ανακοίνωση του ΔΝΤ, όπου προσπαθεί να μας τρομοκρατήσει με το κλείσιμο της στρόφιγγας στην  αποστολή χρημάτων. Όσον αφορά δε, τους δικούς μας Διόσκουρους (που είσαι Ανδρέα) της δικομματικής κυβέρνησης πλέον, εγκλωβισμένοι στα αδιέξοδα της πολιτικής τους και μπροστά στις επερχόμενες εξελίξεις, αρχίζουν να τρίζουν τα πόδια τους και να έχουν λιποθυμικές τάσεις. Παρ΄ όλα ταύτα, το σίγουρο είναι πως ο κατήφορος της πατρίδας μας συνεχίζεται, αφού δυστυχώς ο Ελληνικός λαός δείχνει προκλητικά εφησυχασμένος,  χωρίς αντανακλαστικά αντίδρασης. Αυτό τουλάχιστον δείχνει η γενικότερη ηρεμία που επικρατεί στην Ελληνική κοινωνία και τα συνεχή δημοσκοπικά αποτελέσματα που παρουσιάζουν ως διεκδικητές της πρώτης θέσεως σε πιθανές εκλογές τη ΝΔ και τον ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή το νέο ΠΑΣΟΚ της δεκαετίας του ΄80. Ωστόσο, αργά ή γρήγορα θα οδηγηθούμε σε εκλογές. Τότε θα τεθούν τα εκβιαστικά διλλήματα διακυβέρνησης της χώρας από τον «δεξιό» Σαμαρά ή τον «αριστερό» Τσίπρα. Δηλαδή, θα πρέπει να αποφασίσουμε εάν θα μας κυβερνήσει η Σκύλλα ή η Χάρυβδη. Αλλά, τελικά γνωρίζει ο Ελληνικός λαός ποιοι πραγματικά είναι οι Σαμαράς και Τσίπρας; Μήπως θα έπρεπε να φρεσκάρουμε τη μνήμη μας; 

            O σημερινός Πρωθυπουργός της Ελλάδας, είναι ο πολιτικός άνδρας, ο οποίος το 1993 “μαχαίρωσε” πισώπλατα τον πολιτικό του πατέρα (Κωνσταντίνο Μητσοτάκη) και έριξε την κυβέρνησή του, τάχατες για το αδιαπραγμάτευτο από μέρους του, της σύνθετης δηλαδή ονομασίας της γείτονας χώρας (ΠΓΔΜ), ενώ σήμερα είναι υπέρμαχος αυτής της προδοτικής για τα Εθνικά μας θέματα, σύνθετης ονομασίας. Μιας κυβέρνησης που προήλθε από τις ψήφους των κεντροδεξιών ψηφοφόρων και εξελέγη μετά από συνεχόμενες επαναληπτικές εκλογές, παρ΄ ότι  κατέγραψε απίστευτα εκλογικά αποτελέσματα (ελέω του εκλογικού νόμου Κουτσόγιωργα). Αυτός, λοιπόν, ο πολιτικός άνδρας, επί της ουσίας “μαχαίρωσε” όλους τους κεντροδεξιούς πολίτες, οι οποίοι με απόλυτη συσπείρωση, κατάφεραν μετά από 9 χρόνια πασοκικής λαίλαπας (1981-1990) να αποτινάξουν από πάνω τους τον ζυγό των «αυριανιστών» που κατατρομοκρατούσαν, μέσω των «κλαδικών» του ΠΑΣΟΚ, το δημόσιο τομέα και επανέφερε στην εξουσία για άλλα 11 χρόνια, τους κλέφτες και τους λωποδύτες,  προκειμένου να συνεχίσουν το καταστροφικό τους έργο. Είναι ο ίδιος, ο οποίος ως αρχηγός πλέον της ΝΔ, παρ΄ ότι κάποτε δήλωνε πως ούτε νεκρός δεν θα επέστρεφε, σήκωσε το λάβαρο του αντιμνημονιακού αγώνα και μέσω των διακηρύξεών του στο «Ζάππειο 1, 2 και 3», υποσχέθηκε στους Έλληνες «κουράγιο, αλήθεια, ελπίδα και προοπτική», καθώς επίσης, εξεταστική επιτροπή για εκείνους που συνειδητά οδήγησαν τη χώρα στις δαγκάνες της τρόικα (ΔΝΤ, ΕΚΤ και ΕΕ) δηλαδή, της κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου. Υποσχέθηκε την ουσιαστική επαναδιαπραγμάτευση του «Μνημονίου» την αναθεώρηση του Συντάγματος, την άμεση κατάργηση του νόμου περί ευθύνης υπουργών και της βουλευτικής ασυλίας, την θέσπιση στον εκλογικό νόμο της απλής αναλογικής, την αναδιοργάνωση του κράτους από κομματικό που είναι σήμερα, σε κράτος στην υπηρεσία του Έλληνα πολίτη, αυτοδιοίκητο δημόσιο με νόμους που η βουλή θα ψηφίσει και κυρίως, ποτέ ξανά δημόσιες διοικήσεις να διοικούνται από κομματικά στελέχη, κοινώς κομματόσκυλα. Είναι ο ίδιος, ο οποίος σήμερα συγκυβερνά με αυτούς που μετά βδελυγμίας αποκήρυσσε και καταδικάζει σε γενοκτονία τον Ελληνικό λαό συμπράττοντας και συμφωνώντας με όλες τις παράλογες απαιτήσεις των τροικανών.

https://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=sab3shGAC28

            Από την άλλη μεριά, ποιός Έλληνας μπορεί να πειστεί ότι ο ΣΥΡΙΖΑ και ο MisterAlexis θα μας οδηγήσουν στην επόμενη ημέρα, όταν έχουν διαφοροποιήσει τις προεκλογικές θέσεις τους για τα μνημόνια μετά την επιστροφή τους από τα ταξίδια σε Γερμανία και ΗΠΑ; Όταν στην πρόταση για τη συγκρότηση Επιτροπής προκαταρκτικής εξέτασης για τη λίστα Λαγκάρντ, ζητήθηκε η διερεύνηση των ενδεχόμενων ποινικών ευθυνών για τους Γ. Παπακωνσταντίνου και Ε. Βενιζέλου και όχι για τον Γ.Παπανδρέου (χαίρει της ασυλίας των ΗΠΑ), ο οποίος με την υπαγωγή της χώρας στο ΔΝΤ, εγκλιμάτισε κατά του Ελληνικού λαού; Δεν πρέπει, επίσης να ξεχνάμε τις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ στα Εθνικά θέματα, όπως η υποστήριξη της σύνθετης ονομασίας της γείτονας χώρας (FYROM), η υποστήριξη της αποσχιστικής πολιτικής του Τούρκικου Προξενείου στην Κομοτηνή, για τη Θράκη μας, κ.α. τέτοιες άκρως επικίνδυνες θέσεις για ένα Ελληνικό κόμμα. Επίσης, δεν πρέπει να ξεχνάμε την υπέρμετρη λαθρολαγνεία τους προς εκείνους που καθημερινά εγκληματούν κατά των Ελλήνων πολιτών, όπως και ο διακαής πόθος τους, του διαχωρισμού κράτους-εκκλησίας, όταν πολύ καλά γνωρίζουν πως στο μεγαλύτερο ποσοστό του ο Ελληνικός λαός ασπάζεται με πίστη την Ορθοδοξία. Αλλά τι θα μπορούσαμε να περιμένουμε από ένα κόμμα, που στην καθιερωμένη ορκωμοσία στο Ελληνικό κοινοβούλιο της νέας Βουλής τον Ιούνιο του ’13 ο κ.Τσίπρας έτεινε ελαφρώς το κεφάλι του μπροστά από τον Εσταυρωμένο που κρατούσε ο Αρχιεπίσκοπος; Όταν μόνο 6 βουλευτές του ύψωσαν κατά την οριζόμενη ορκωμοσία  από το Σύνταγμα, το δεξιό τους χέρι; Όταν δεν έχει παντρευτεί με θρησκευτικό γάμο (ούτε με πολιτικό), αλλά συνήψε με τη σύζυγό του «σύμφωνο συμβίωσης»; Όταν την προσεχή Κυριακή δεν θα βαπτίσει τον γιό του, όπως όλοι οι Χριστιανοί Ορθόδοξοι Έλληνες, μη τελώντας το Μυστήριο, αλλά δίνοντας το όνομα μέσω «ονοματοδότησης» στο Δημαρχείο της Αίγινας; Και το όνομα αυτού Ερνέστο.

            Συνεπώς, κ. Τσίπρα, αρνούμαι να ψηφίσω κάποιον που δε σέβεται την κρατούσα κατά το Σύνταγμα θρησκεία. Που δεν σέβεται τα ήθη, τα έθιμα και τις παραδόσεις του λαού μας. Που έχει ως ίνδαλμα τον Τσε Γκεβάρα και όχι τον Κολοκοτρώνη. Που προσπαθεί να ολοκληρώσει την ηθική κατάπτωση των Ελλήνων ως άξιος συνεχιστής του Ανδρέα. Που είναι ένας στυγνός και ακραίος λαϊκιστής και προστατεύει μετά βδελυγμίας τον άθλιο συνδικαλισμό που ήταν το μαξιλαράκι της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ για την αρπαγή της εκάστοτε εξουσίας. Όχι κ. Τσίπρα, δεν θα σας επιτραπεί να κατεβάσετε από τα σχολεία τις Άγιες εικόνες της Ορθοδοξίας. Δεν θα σας επιτραπεί να αφαιρέσετε την ιθαγένεια από τις ταυτότητες, όπως έπραξε για το Θρήσκευμα ο Σημίτης, κατ΄ εντολή των Εβραιοσιωνιστών, όπως πρόσφατα αποκάλυψε η Δήμητρα Λιάνη-Παπανδρέου. Δεν θα σας επιτρέψουμε να εισάγετε στην Ελληνική κοινωνία την ομοφυλοφιλική συμβίωση. Δεν θα σας επιτρέψουμε να χωρίσετε και πάλι τους Έλληνες σε κακούς δεξιούς και καλούς αριστερούς, όπως για παράδειγμα ανέφερε η ανακοίνωση της προχθεσινής σας ομιλίας στο Σύνταγμα (17/6/2013) και η οποία βρώμησε τους τοίχους της Αθήνας, δείχνοντας και την πραγματική σας ευαισθησία για το περιβάλλον: «Σταματάμε την καταστροφή. Κάνουμε το βήμα για την κυβέρνηση της αριστεράς». Αρνούμαι τελικά, να σας ψηφίσω όταν βλέπουν το φως της δημοσιότητας θέσεις όπως του Συριζαίου Νάσου Αθανασίου, ο οποίος στην «εισήγησή του» στο κέντρο «Μάρκος Δραγούμης» σε ένα αντεθνικό παραλήρημα  μεταξύ άλλων τραγικών είπε: «…Το Αιγαίο δεν είναι ελληνική λίμνη, αλλά μια διεθνής θάλασσα που απλώς τυχαίνει να περιλαμβάνει ένα μεγάλο αριθμό ελληνικών νησιών, χωρίς αυτό να δίνει κάποιο ιδιαίτερο προνόμιο στην ελληνική πλευρά να κυριαρχεί εξ ορισμού και επί των υπολοίπων στοιχείων της φύσης, δηλαδή επί νερού, θάλασσας και υπεδάφους…». 

Το άρθρο Από τη Σκύλλα στη Χάρυβδη εμφανίστηκε πρώτα στο Giga fm 105,4 | Ραδιοφωνικός Σταθμός | Ήπειρος | Ιωάννινα.