Νομοσχέδια, κανονισμοί και ρήτρες δημοσιεύονταν ανέκαθεν από τις κυβερνήσεις, παράλληλα με εξαγγελίες και δημόσιες συζητήσεις, με στόχο τον κατευνασμό του πλήθους. Η πολιτική ρητορική είναι πάνω από όλα επιστήμη.

Δεν πρόκειται απλώς για κείμενα και ανάγνωση τους. Είναι η χάραξη της ίδιας της πολιτικής και των παραμέτρων, που την χαρακτηρίζουν. Παράδειγμα των παραπάνω αποτελεί, και η «συζήτηση» του πρωθυπουργού, στην οποία με φιλική διάθεση και κοντά στον νέο πολίτη, μιλά για ολιστική ζωή και παροτρύνει, «να ξεχάσουμε τα χρήματα».

Η ολιστική ζωή συναντάται σε διάφορα πεδία σκέψης και εξηγεί σειρά γεγονότων και ανθρώπινης συμπριφοράς. «Η ολιστική ζωή είναι νοοτροπία και τρόπος ζωής. Σημαίνει να φροντίζεις ολόκληρο τον εαυτό σου. Μυαλό, σώμα, συναισθήματα και ψυχή. Είναι η επίγνωση ότι καθένας από αυτούς τους τομείς συνδέεται και επηρεάζει ο ένας τον άλλον.»

Πρόκειται για την ένταξη της στην κοινωνική ζωή και είναι η νέα «συνταγή« της κυβέρνησης για πολίτες ευτυχισμένους και κυρίως στο απυρόβλητο της πραγματικότητας. «Μια άλλη σημαντική πτυχή της ολιστικής ζωής, είναι να δίνεις βάρος στη δύναμη που έχουν οι σκέψεις, τα λόγια και οι πράξεις σου».

Αν αποδομήσουμε την ολιστική ζωή, σύμφωνα με τον παραπάνω ορισμό, πρόκειται για ένα τρόπο ζωής στον οποίο ο κάθε άνθρωπος είναι υπέυθυνος για την ευημερία και ευζωία του, με σημαντική παράμετρο να προσέχει τις πράξεις και τις σκέψεις του, οι οποίες επηρεάζουν την υγεία του (ψυχική και σωματική).

Με πολύ απλά λόγια η κυβέρνηση μας λέει τα εξής: Αφήστε στην άκρη την οικονομική κρίση, την ανέχεια, την φτώχεια, την εγκληματικότητα, τη διαφθορά, την κακοτοπιά, τον ιδεολογικό και πολιτισμικό ξεπεσμό, συνθήκες που χαρακτηρίζουν την κοινωνία και εκπορεύονται από τις κυβερνητικές αποφάσεις τόσων ετών. Αφήστε στην άκρη τα χρήματα, που διαρκώς μειώνονται και παράλληλα αυξάνονται τα έξοδα.

Αφήστε στην άκρη το αβέβαιο μέλλον των νέων, τις απαράδεκτες συνθήκες εργασίας, τους εξευτελιστικούς μισθούς, την εκμετάλλευση και ζήστε ολιστικά. Αφήστε στην άκρη την ρημαγμένη κοινωνία από ανύπαρκτη δικαιοσύνη, κατεθυνόμενη παιδεία, εργαλειοποιημένη θρησκεία και απόντα ανθρωπισμό.

Ζήστε σαν να μην σαν πίνουν το αίμα με οικολογικό καλαμάκι. Ζήστε με καθαρό μυαλό και ψυχή και ας έχετε ψυχολογικά προβλήματα, από άγχος και στρες. Ζήστε ευτυχισμένοι και ας είστε στο όριο με την κατάσταση, που επικρατεί. Ζήστε μόνοι σας με τα ελάχιστα επιδόματα και τους υψηλούς φόρους. Ζήστε ελεύθεροι και ξέγνοιαστοι, λες και δεν θα σας δεσμεύσουν το σπίτι, το ρεύμα ή το νερό.

Κάντε ότι κάνουν και εκείνοι. Αγνοήστε τα προβλήματα, την καταστροφή, την απόλυτη εξαθλίωση και ζήστε. Πάτε τριήμερα και διακοπές. Μην σας νοιάζει τίποτα και κανείς, παρά μόνον ο εαυτός σας. Το πως θα ζήσετε δεν διευκρινίζεται προφανώς. Όταν ζεις ολιστικά, ζεις και στηρίζεσαι στον εαυτό σου. Μην μας τα κάνουν και όλα εύκολα. Χορηγήθηκε το fuel pass!

Ζήστε, λοιπόν, και μην ασχολείστε. Αφήστε τους να συνεχίσουν την ολική καταστροφή με την ησυχία τους. Γιατί μια κοινωνία σε «ύπνωση», εξυπηρετεί.

Το άρθρο Οδηγός κυβερνήσεως: Πως να ζείτε ολιστικά εμφανίστηκε πρώτα στο Giga fm 105,4 | Ραδιοφωνικός Σταθμός | Ήπειρος | Ιωάννινα.

Σε μια εποχή υπερ-διάδοσης πληροφορίας και παροχής υπηρεσιών ηλεκτρονικού- διαδικτυακού τύπου, επιβιώνει και αναπτύσσεται μια άλλη σχολή σκέψης, η οποία αποτελεί την επιτομή των σύγχρονων κοινωνιών. Πρόκειται για κοινωνίες οι οποίες καταναλώνουν αλόγιστα πλήθος πληροφοριών, χωρίς να προβαίνουν σε περαιτέρω/πρότερη αναζήτηση, εξέταση και κριτική αξιολόγηση της κάθε πληροφορίας.

Παραπληροφόρηση και fake news οδηγούν την κοινή γνώμη στην καλλιέργεια ανάλογων απόψεων, οι οποίες δεν μπορούν να αγνοηθούν και κυρίως να θεωρηθούν παρωχημένες ή και ασήμαντες. Δεν είναι δείγμα αξιολόγησης το αν αποτελούν «προϊόν» μειοψηφίας ή δεν απαντούν σε συνθήκες της πραγματικότητας, καθώς ακούγονται και κυκλοφορούν ανεξάρτητα από τα παραπάνω.

Έρευνα του «NewsGuard» παρουσιάζει την διαδικτυακή σελίδα «Facebook» ως μη ασφαλή ιστότοπο, στον οποίο δεν προστατεύονται οι χρήστες. 20 από τους λογαριασμούς που είχε παρακολουθήσει κατά τη διάρκεια μιας περιόδου (αφορούσε πληροφορίες για την διασπορά του Covid-19), είχαν αποκτήσει συνολικά 372.670 οπαδούς, ενώ παράλληλα δημοσίευαν ιατρικό και λοιπό περιεχόμενο, με αβάσιμες πηγές και πληροφορίες.

Πρόκειται για ένα παράδειγμα, ανάμεσα σε πολλά, για τα οποία η διάδοση πληροφορίας έχει καταλήξει σε επί σκοπού πρόκληση αισθημάτων, συνθηκών και απόψεων. Γιατί, λοιπόν, τα fake news και η δημιουργία θεωριών συνομωσίας αποτελούν επικίνδυνες συνθήκες των σύγχρονων κοινωνιών;

Έρευνα του «Statista» παρουσιάζει την διάδοση fake news στις ευρωπαϊκές χώρες, με την Ελλάδα να βρίσκεται πρώτη στην κατάταξη, με ποσοστό 55% εμφάνισης fake news καθημερινά ή σχεδόν κάθε μέρα. Περισσότερες από τις μισές ειδήσεις και πληροφορίες αποτελούν ψευδές προϊόν, το οποίο διαδίδεται με μεγαλύτερη συχνότητα ακόμη και από την πρωτόγνωρη, σε εμάς, διασπορά του νέου κορωναϊού.

Το «νήμα» διάδοσης πληροφορίας διαθέτει δυο άκρες. Στην πρώτη ο πάροχος της πληροφορίας, κατασκευάζει ιστορίες και δημιουργεί περιεχόμενο, το οποίο φιλοδοξεί κατά περίπτωση να εντυπωσιάσει, να προβληματίσει, να συσπειρώσει, να διχάσει και κυρίως (κατά την προσωπική μου κρίση) να προκαλέσει. Η πορεία της πληροφορίας αυτής ακολουθεί και μια φαντασιακή πορεία επάνω σε ένα νήμα. Όσο μεγαλύτερη απόσταση έχει η πρώτη άκρη από την δεύτερη ( για την οποία θα γίνει λόγος) τόσο μεγαλύτερη αντοχή και διάρκεια θα διαθέτει. Θα εξακολουθεί να διαδίδεται είτε ταχέως ( εάν γίνεται κάθετα, όπου η κάθετη διάδοση πληροφορίας γίνεται μεταξύ κράτους και κοινωνίας των πολιτών) είτε με βραδεία ταχύτητα ( οριζόντια , καθώς εκεί η κοινωνία περιπλέκεται ακόμα περισσότερο) μέχρι να καταλήξει στην δεύτερη άκρη, εάν συμβεί αυτό.

Εάν αναγνωριστεί η ψευδής πληροφορία, τότε το νήμα καταλήγει στην δεύτερη άκρη του και στο σημείο αυτό «κόβεται» και παύει, να υφίσταται. Εάν αποτύχει η αναγνώριση τότε το νήμα αυτό καταλήγει σε «κουβάρι», στο οποίο οι δυο άκρες παύουν να ξεχωρίζουν και πλέον δεν είναι διακριτό το σημείο εκκίνησης από την αναγνώριση και την αξιολόγηση της πληροφορίας.

Σε μεγάλο βαθμό υπεύθυνοι της διάδοσης είναι όσοι διοχετεύουν την πληροφορία στα «κοινωνικά λόμπι». Αν, όμως, προχωρήσουμε σε περαιτέρω αξιολόγηση, μήπως είναι υπεύθυνες οι ίδιες οι κοινωνίες, οι οποίες καταναλώνουν κάθε προέλευσης προϊόν χωρίς να αμφισβητήσουν την αξιοπιστία του; Όλο αυτό το «οικοδόμημα» θα καταλήξει ανεπαίσθητα και στην δημιουργία των θεωριών συνομωσίας.

Όσο πιο ισχυρό έρεισμα αποκτήσει η πληροφορία και όση απόσταση λάβει στην μετάδοση της, τόσο θα νοθεύεται και παραποιείται, με αποτέλεσμα να παρουσιάζεται κάθε φορά και διαφορετικά. Η κάθε διαφορετική εκδοχή της θα υιοθετείται από όσους την θεωρούν κατάλληλη για την εξυπηρέτηση των σκοπών τους ή πολύ απλά τον εφησυχασμό τους για το εν λόγω θέμα.

Απλό παράδειγμα είναι η τωρινή συνθήκη των εμβολιασμών. Η πληροφορία διαδόθηκε ως ορισμένη και κατέληξε σε απόψεις, όπου από την μια πλευρά η «υπερ κοινότητα» δέχθηκε την πληροφορία και την απέδωσε διαφορετικά σε βάρος της «κατά κοινότητας», η οποία παραποιεί την πληροφορία και καταλήγει σε θεωρίες συνομωσίας.

Μία θεωρία συνομωσίας δημιουργείται από φόβο και αβεβαιότητα. Πολλές φορές δεν χρειάζονται τα παραπάνω. Πρόκειται, ωστόσο, για βέβαιη απόκλιση από την πραγματικότητα. Απομακρύνεται από την ρίζα του προβλήματος, δεν κατορθώνει επί της ουσίας να προσφέρει κάτι και αντιθέτως δημιουργεί σειρά άλλων προβλημάτων. Κάθε μεμονωμένο γεγονός ερμηνεύεται ως συνωμοτική ενέργεια. Το πρόβλημα με την τελευταία, είναι ότι αποδίδονται χαρακτηριστικά θύτη και θύματος και επομένως η δημιουργία δυο πλευρών.

Γιατί, λοιπόν, είναι κάποιος θύμα ή προσπαθεί να παρουσιάσει τον εαυτό του ως θύμα; Εκεί κρύβεται και το πραγματικό πρόβλημα. Εάν κάτι δεν μας εξυπηρετεί, δεν θα πρέπει να αποδίδεται ως ενέργεια σε βάρος μας. Γιατί για κάθε θύμα ενεργειών, πρέπει να εξευρεθεί και θύτης. Πολλές φορές δεν ξεχωρίζει ο πρώτος από τον δεύτερο!

Το άρθρο «Διασπορά» fake news και δημιουργία θεωριών συνομωσίας εμφανίστηκε πρώτα στο Giga fm 105,4 | Ραδιοφωνικός Σταθμός | Ήπειρος | Ιωάννινα.

Το άρθρο Ναι στην πολεοδόμηση έκτασης στην Αμπελιά του Μπιζανίου εμφανίστηκε πρώτα στο Giga fm 105,4 | Ραδιοφωνικός Σταθμός | Ήπειρος | Ιωάννινα.

Το άρθρο Συνάντηση αντιπροσώπων ΣΥΡΙΖΑ – ΕΚΜ με ειδικό εκκαθαριστή ΑΤΕ bank εμφανίστηκε πρώτα στο Giga fm 105,4 | Ραδιοφωνικός Σταθμός | Ήπειρος | Ιωάννινα.

Όπως επισημαίνεται στο έγγραφο, που υπογράφει ο πρόεδρος της Διοικούσας Επιτροπής Άγγελος Παπαγεωργίου, η Πλατεία Πάργης έχει υπερτοπική σημασία και η ανάπλασή της δεν αφορά μόνο τους καταστηματάρχες και τους περιοίκους. Έτσι προτείνεται να ακολουθηθεί η διαδικασία της προκήρυξης αρχιτεκτονικού διαγωνισμού, «που εξασφαλίζει το βέλτιστο αισθητικό και λειτουργικό αποτέλεσμα της επέμβασης…», όπως σημειώνεται χαρακτηριστικά. Σε δηλώσεις του ο κ. Παπαγεωργίου τόνισε πως ο Δήμος Ιωαννιτών έχει επιδείξει τα τελευταία χρόνια ευαισθησία σε θέματα αρχιτεκτονικού σχεδιασμού του δημόσιου χώρου. Πρόσφατα μάλιστα σε συνεργασία με το Σύλλογο Αρχιτεκτόνων εκπονήθηκαν εννέα μελέτες για κοινόχρηστους χώρους πρώην περιφερειακών δήμων του λεκανοπεδίου.

«Ο δημόσιος χώρος είναι το μέτρο της δημοκρατίας για κάθε χώρα. Κορυφαίο ζητούμενο είναι η ελεύθερη και απρόσκοπτη πρόσβαση των πολιτών σε αυτούς», τόνισε ο κ. Παπαγεωργίου για να προσθέσει πως θα μπορούσε παράλληλα να ακολουθηθεί και η μέθοδος που ήδη εφαρμόζεται στο Δήμο Θεσσαλονίκης με ένα πλαίσιο «υιοθεσίας» τμημάτων του δημόσιου χώρου. «Βλέπουμε ότι γίνεται προσπάθεια για τον καθορισμό περιοχών από το Δήμο έτσι ώστε να αναπτυχθούν τα ποιοτικά χαρακτηριστικά των δημοσίων χώρων. Σε κάποιες περιοχές όμως όπως είναι το Άλσος, το Γηροκομείο ή η Πλατεία Χατζή υπάρχει ένα γενικότερο έλλειμμα φροντίδας. Μπορούμε κάνοντας απλώς συντήρηση και χωρίς να είναι απαραίτητη η ολική ανακατασκευή να ξεφύγουμε από την αισθητική των δεκαετιών του ’60 και του ’70» κατέληξε ο κ. Παπαγεωργίου.

Το άρθρο ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΩΝ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ – Ζητά αρχιτεκτονικό διαγωνισμό για την Πλατεία Πάργης εμφανίστηκε πρώτα στο Giga fm 105,4 | Ραδιοφωνικός Σταθμός | Ήπειρος | Ιωάννινα.

Oταν τα ζωτικά για τον άνθρωπο αγαθά δεν κοινωνούνται αλλά παραδίδονται στην κερδοφόρα εκμετάλλευσή τους από ιδιώτες, η συλλογικότητα σαφώς διολισθαίνει στην απανθρωποποίηση, στον πρωτογονισμό της κυριαρχίας των ενστίκτων, στον αχαλίνωτο ατομοκεντρισμό. Γι’ αυτό και κάθε συλλογικότητα που αντιμάχεται τη ζούγκλα (την αναγκαιότητα «το μεγάλο ψάρι να τρώει το μικρό») νομοθετεί την κοινωνική διαχείριση των ζωτικών αγαθών με τη συμβολή όλων των μελών της: Tην οικονομική (φορολογική) συνεισφορά και τη διαχείριση των κοινών αναγκών από εντεταλμένους της κοινωνίας λειτουργούς.

Oμως, στη συζήτηση της Kοινοβουλευτικής Eπιτροπής το περιθώριο για μια τέτοια λογική και τέτοια γλώσσα το εξαφάνιζε η ασυνέπεια, η υποκρισία, η απάτη. Eξω από το Kοινοβούλιο η πόλη ήταν όμηρος των «λειτουργών» της κοινής ανάγκης για χρήση μέσων μεταφοράς – οι εντεταλμένοι να υπηρετούν τη συγ-κοινωνία απεργούσαν για όγδοη μέρα. Kαι μαχητικός υπερασπιστής τους ήταν η αξιωματική αντιπολίτευση, αυτή που αγόρευε μέσα στη Bουλή για κοινωνικά αγαθά, κοινό κτήμα όλων. Συστρατευόταν η αντιπολίτευση με την γκανγκστερική βία, την ομηρεία των αδύναμων, της φτωχολογιάς, τον απάνθρωπο σαδισμό που βασάνιζε οχτώ μέρες εκατομμύρια ανθρώπων για να αποφύγει μείωση των αποδοχών του κάποιο από τα προνομιούχα «ρετιρέ» (η μέση αμοιβή τους διπλάσια από τον μισθό και τριπλάσια από τη σύνταξη πανεπιστημιακού καθηγητή).

O πολίτης στο Eλλαδιστάν σήμερα έχει να επιλέξει ανάμεσα σε δύο απανθρωπίες: Tις προϋποθέσεις της επιβίωσής του, τις κοινές ανάγκες, να τις διαχειρίζεται ή ο αδηφάγος κερδοσκόπος έμπορος ή ο στυγνός εκμεταλλευτής δημόσιου λειτουργήματος που ασελγεί στο κοινωνικό σώμα εκβιάζοντας για κέρδος χρηματικό. Eντεταλμένη να χαλιναγωγεί την απληστία του πρώτου και τον γκανγκστερισμό του δεύτερου είναι η πολιτική ηγεσία. Aλλά όταν το πολίτευμα είναι κομματοκρατία, τότε η πολιτική διαπλέκεται με τον έμπορο για να συντηρεί το πελατειακό της κράτος και κολακεύει τον τραμπούκο για να πουλάει λαϊκισμό, να ψηφοθηρεί.

Δεν ήταν η πρώτη φορά στα τελευταία σαράντα χρόνια (χρόνια «παγίωσης της δημοκρατίας στην Eλλάδα»!) που ο αυτονομημένος από την κοινωνία (άρα εξωμότης της Aριστεράς) συνδικαλισμός αποδείχθηκε πανσθενής εξουσία. Aπεργία οκταήμερη των μέσων μεταφοράς στην πρωτεύουσα σημαίνει εξουσιαστική ισχύ υπέρτερη όχι μόνο της νομοθετικής, της εκτελεστικής, της δικαστικής, αλλά και της ισχύος της «λαϊκής κυριαρχίας», που το αφελές και προ πολλού αχρηστευμένο Σύνταγμά μας την ορίζει «θεμέλιο του πολιτεύματός» μας (άρθρο 1 παράγραφος 2).

Mόνο σε δικτατορικά, ολοκληρωτικού χαρακτήρα καθεστώτα τόσο λίγοι βασάνισαν τόσο σαδιστικά τόσους πολλούς, για να ικανοποιήσουν, «χωρίς αιδώ ή λύπην», ιδιοτελή συμφέροντα. Aπό τη δεκαετία κιόλας του ’80 υπήρξαν γραφίδες που χαρακτήριζαν τον συνδικαλισμό του δημόσιου στην Eλλάδα τομέα «στρατό κατοχής», επαγγελματίες τυράννους του κοινωνικού σώματος. Oι χαρακτηρισμοί έπεφταν στο κενό, γιατί ο άσχετος με τις ανάγκες των βιοπαλαιστών «συνδικαλισμός» της μεταπολίτευσης ήταν, μαζί με τις κομματικές νεολαίες, οι «μεντρεσέδες» (φυτώρια γενιτσάρων) από όπου τα κόμματα αντλούσαν τα στελέχη τους. Θα είμασταν πιο κοντά στην πραγματικότητα αν χαρακτηρίζαμε τον ελλαδικό μεταπολιτευτικό «συνδικαλισμό» ως τα Eς-Eς της κομματοκρατίας.

Σοκάρουν ίσως οι βαρύτατοι χαρακτηρισμοί – πιθανό κάποιοι να σώζουν ακόμα σέβας για την ιερότητα (ανιδιοτέλεια και θυσιαστική αυταπάρνηση) που συνόδευε συνδικαλιστικούς αγώνες άλλων εποχών. Aλλά και το να μη λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, για να μην κακοκαρδίσουμε τους τυράννους μας, αναστέλλει την ωρίμαση της κοινής συνείδησης, την αυθόρμητη κοινή άμυνα στον βασανισμό και εξευτελισμό που μας επιβάλλουν. Γίνεται όλο και πιο φανερό ότι ακόμα και οι κομματικές ηγεσίες είναι πια αδύνατο να ελέγξουν τα συνδικαλιστικά τους έκγονα, ίσως όχι τόσο την απληστία και χρηματολαγνεία τους όσο τη μέθη της εξουσιαστικής παντοδυναμίας που τους τρελαίνει: Συμπλεγματικές μετριότητες, άγλωσσες, απαίδευτες, με μοναδικό αλλά ακαταμάχητο προσόν το να είναι αδίστακτοι, ικανοί για όλα. Kαι αντιλαμβάνονται ότι είναι στο χέρι τους να παραλύσουν την πρωτεύουσα, να νεκρώσουν το οδικό δίκτυο σε ολόκληρη τη χώρα, να βυθίσουν στο σκοτάδι όποια πόλη ή περιοχή αυτοί επιλέξουν, να αχρηστέψουν λιμάνια και αεροδρόμια. Πώς να μην «ψηλώσει ο νους τους»;

Aλλά την τριτοκομματική «εθνοσωτήρια» κυβέρνησή μας την απασχολεί μόνο «να πιάσει τα νούμερα» (ποσοστά, μεγέθη) που απαιτεί η τρόικα. Δεν καταλαβαίνει πως όσους λογιστικούς «θριάμβους» και αν πετύχει, ακόμα και αν θαυματουργικά εισρεύσουν στη χώρα τρισεκατομμύρια, ανάκαμψη από την καταστροφή αποκλείεται να υπάρξει όσο οι ανεξέλεγκτοι της συνδικαλιστικής απληστίας και μέθης καταλύουν την «κοινωνία της χρείας». H αξιωματική αντιπολίτευση νομίζει ότι ο συνδικαλισμός, που σήμερα τον κολακεύει, αύριο θα της στρώσει το χαλί να πάρει την εξουσία. Eτσι βαυκαλίζονταν, χρόνια τώρα, και στο ΠAΣOK, το πράσινο και το γαλάζιο. Δεν θέλουν να δουν ότι η πραγματική εξουσία είναι μονοπώλιο των συνδικαλιστών που, ατιμάζοντας το Σύνταγμα, διαστρέφουν το «κοινωνικό λειτούργημα» σε γκανγκστερική ομηρεία ολόκληρης της συντεταγμένης πολιτείας.

H κομματοκρατία είναι υπόδουλη στα έκγονά της.

Το άρθρο Kερδομανία και τραμπουκισμός: οι συμπληγάδες – γράφει ο Χρῆστος Γιανναρᾶς εμφανίστηκε πρώτα στο Giga fm 105,4 | Ραδιοφωνικός Σταθμός | Ήπειρος | Ιωάννινα.

Επομένως, σε μια κρίσιμη καμπή για την ανάπτυξη της Ε.Ε., η κατανομή των κονδυλίων της Συνοχής βασίζεται σε μια ξεπερασμένη εικόνα της οικονομίας των κρατών- μελών και των περιφερειών τους και για το λόγο αυτό η Ελλάδα υποστηρίζει ότι το μέγεθος της πτώσης του ΑΕΠ λόγω ύφεσης, σε συνδυασμό με την ταυτόχρονη άνοδο των ποσοστών της ανεργίας, θα πρέπει να ληφθούν υπόψη όταν θα γίνουν οι τελικές ρυθμίσεις στις μεθόδους κατανομής των πόρων της Συνοχής για κάθε χώρα.Παράλληλα, επεσήμανε ότι η κύρια πρόκληση που πρέπει να αντιμετωπίσει η Ε.Ε. σε σχέση με το νέο πολυετή της προϋπολογισμό, είναι η δημιουργία ενός μείγματος «Ίδιων Πόρων» (εσόδων) όπως η εισαγωγή του Φόρου Χρηματοπιστωτικών Συναλλαγών και του ευρωπαϊκού ΦΠΑ, ώστε να χρηματοδοτηθούν με επάρκεια οι κοινές ευρωπαϊκές πολιτικές και να μειωθεί η επιβάρυνση των προϋπολογισμών των κρατών – μελών. Στην περίπτωση αυτή, το σύστημα εφαρμογής των νέων «Ίδιων Πόρων» θα πρέπει να είναι απλό και αποτελεσματικό στη λειτουργία του και χωρίς επιπρόσθετο κόστος διοικητικής διαχείρισης.Στην παρέμβασή του κατά τη συνεδρίαση της Επιτροπής Οικονομικών του Ε.Κ. με θέμα τον προσανατολισμό της Ευρώπης προς την λιτότητα ή την ανάπτυξη, ο κ. Μπέζας, μεταξύ άλλων, επεσήμανε ότι η οικονομική κρίση έχει αναδείξει τις συστημικές αδυναμίες της Νομισματικής Ένωσης και την ανάγκη για ισχυρότερη οικονομική διακυβέρνηση και καλύτερο συντονισμό πολιτικών σε ευρωπαϊκό επίπεδο, συντονισμό που δεν υπήρξε στην πρώτη φάση της ελληνικής κρίσης.

Τόνισε, επίσης, ότι παρά τις θετικές εξελίξεις των τελευταίων μηνών (μείωση ελλειμμάτων, βελτίωση ανταγωνιστικότητας, μείωση του κόστους δανεισμού των κρατών σε πρόγραμμα προσαρμογής κλπ) και τις σημαντικές πρωτοβουλίες που βρίσκονται σε εξέλιξη, όπως ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Εξυγίανσης των Τραπεζών και ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Εγγύησης των Καταθέσεων -στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Τραπεζικής Ένωσης- ο φαύλος κύκλος της ύφεσης εξακολουθεί να ταλαιπωρεί χώρες σαν την Ελλάδα και το χάσμα ανταγωνιστικότητας μεταξύ ελλειμματικών και πλεονασματικών χωρών παραμένει μεγάλο.Η επίδραση των μέτρων προσαρμογής στην ύφεση ήταν εντονότερη απ’ ότι είχε εκτιμηθεί και οι δημοσιονομικοί πολλαπλασιαστές ήταν πολλοί μεγαλύτεροι από αυτούς που είχαν αρχικά υπολογισθεί, γεγονός που αποδέχεται πλέον και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Το χάσμα, επομένως, ανταγωνιστικότητας, που αποτελεί μία από τις βασικές αιτίες της κρίσης, δεν μπορεί να αντιμετωπισθεί με περαιτέρω περικοπές και μέτρα λιτότητας γιατί δε νοείται ανταγωνιστικότητα σε συνθήκες κοινωνικής εξαθλίωσης και διάλυσης, αλλά με διαρθρωτικές αλλαγές στο δημόσιο τομέα και τη λειτουργία της αγοράς, με την ενδυνάμωση της βιώσιμης ανάπτυξης και τη δημιουργία θέσεων εργασίας. Δεν μπορεί η Ελλάδα να χρησιμοποιείται σαν διεθνές πειραματόζωο. Η βούλησή της να παραμείνει στην ευρωζώνη είναι αμετακίνητη και η επιτυχία της Ελλάδας να βγει από την κρίση, θα είναι επιτυχία του κοινού ευρωπαϊκού μας οράματος.

Το άρθρο Αντώνης Μπέζας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο: «Δε νοείται ανταγωνιστικότητα σε συνθήκες κοινωνικής εξαθλίωσης και διάλυσης» εμφανίστηκε πρώτα στο Giga fm 105,4 | Ραδιοφωνικός Σταθμός | Ήπειρος | Ιωάννινα.