Σε πρόσφατες δηλώσεις του ο Ουκρανός Πρόεδρος, Βολοντίμιρ Ζελένσκι, εξέφρασε ανησυχία για παράταση της έντασης στα σύνορα Ουκρανίας-Ρωσίας ως τον Σεπτέμβριο, ενώ επέκτεινε τις κυρώσεις κατά εταιρειών και πολιτικών, που κατηγορούνται από το Κίεβο για συμμετοχή στη ρωσική επιθετικότητα κατά της χώρας.

Η κατάσταση μοιάζει να παραμένει στάσιμη, χωρίς ενδείξεις για οποιαδήποτε εκεχειρία ή τουλάχιστον, προσπάθεια για συνομιλίες και εξεύρεση λύσεων. Η παραβίαση της συμφωνίας κατάπαυσης πυρός στο Ντονμπάς και η ρωσική παρουσία στρατευμάτων στα ουκρανικά σύνορα έχει δημιουργήσει πολωτικό κλίμα, το οποίο λογικά «ενσωματώνει» και το ευρωπαϊκό και διεθνές ενδιαφέρον.

Η Ουκρανία ζητά βοήθεια και προστασία της εδαφικής της ακεραιότητας ενώ η Ρωσία μοιάζει, να συγκεντρώνει δυναμική στην ευρύτερη περιοχή. Αναλύσεις αναφέρουν πολυάριθμες υποθέσεις για την πολιτική της, είτε ως αμυντική, είτε ως πολιτική «προβοκατόρικη», είτε επιθετική και επεκτατική. Περίπου 80.000 στρατιώτες και στρατιωτικός εξοπλισμός συνιστούν εμπόλεμη ζώνη. Ποια όμως, η πραγματική υπόθεση που πρέπει, να κάνουμε για την ρωσική πολιτική;

Η Ρωσία όλο αυτό το διάστημα παραμένει στρατιωτικά στην περιοχή, χωρίς να έχει υπάρξει κάποια ένδειξη σύρραξης. Το γεγονός και μόνο της μη κλιμάκωσης των ταραχών, μαρτυρά πολλά. Από άποψη ασφάλειας και στρατού η Ρωσία αποτελεί την 8η χώρα παγκοσμίως με βαθμό στρατικοποίησης 2.1 (ξεπερνώντας Κίνα και Η.Π.Α) και δείκτη βαρέου οπλισμού 2.7, πληροφορίες, που δημιουργούν ένα ορισμένο πλαίσιο. Γιατί μια χώρα με τόσο μεγάλο βαθμό στρατιωτικής υπεροχής και ισχύος δεν προχωρά σε πόλεμο;

Η φαινομενικά αμυντική πολιτική είναι στην πραγματικότητα πολιτική πρόκλησης και δημιουργίας συνθηκών διάσπασης, τόσο στο εσωτερικό της Ευρώπης, όσο και στη διεθνή κοινότητα. Οι Ουκρανοί ζητούν βοήθεια από το ΝΑΤΟ και τα κράτη της Ευρώπης, τα οποία προβαίνουν σε δηλώσεις συμπαράστασης και επίκρισης, χωρίς κάποια ουσιαστική παρέμβαση. Στην άλλη πλευρά του χάρτη οι Η.Π.Α παραμένουν εξίσου αδρανείς, με τον παράγοντα Τουρκία να επιδιώκει το όφελος.

«Η ρωσική πολιτική»

Η μετάφραση των παραπάνω συνίσταται στην κατανόηση της απόσχισης της Ρωσίας από τη Δύση και τη μεταφορά της ουκρανικής κρίσης σε αυτή. Αν η Ρωσία προχωρήσει σε πόλεμο, θα αποτελέσει την μόνη υπαίτια του χάους (αν και όλες οι κυρώσεις που της επιβλήθηκαν, δεν μοιάζει να αποθαρρύνουν). Είναι πιο λογικό, επομένως, να θεωρηθεί η παραμονή της στην περιοχή, ως ενέργεια επηρεασμού και πρόκλησης. Όσο τα ρωσικά στρατεύματα παραμένουν στο πεδίο χωρίς να επιτίθενται, η Ουκρανία στρέφεται προς το δυτικό στρατόπεδο. Σε εκείνο το πεδίο, οι συνθήκες έχουν ως εξής:

Αν τα ευρωπαϊκά κράτη επέμβουν, η σύρραξη θα καταλογιστεί ως ευθύνη αυτών και η Ρωσία θα ακολουθήσει αμυντική στάση. Αν οι Η.Π.Α επέμβουν, θα εγείρουν ακόμα περισσότερο τα επεισόδια και το στρατόπεδο του ΝΑΤΟ, θα μετρά απώλειες. Στον αντίποδα αυτού του συλλογισμού, όσο και οι 2 πλευρές δεν επεμβαίνουν, αφήνουν την Ουκρανία στην τύχη της, κατά παράβαση των συνθηκών των συμμαχιών. Αν η Ρωσία το εκμεταλλευτεί και απομακρυνθεί από την περιοχή, θα αποτελέσει τον «ειρηνοποιό» της κρίσης.

Η Ρωσία επιζητά τόσο την επικράτηση της στην νοτιοανατολική Ουκρανία με στρατηγικά και πολιτικά οφέλη, όσο και την διάσπαση του δυτικού μετώπου. Αν οι Η.Π.Α δεν παρέμβουν, η Ευρώπη μπορεί, να πράττει το ίδιο και η μία πλευρά να κατηγορεί την άλλη. Αν μια εξ αυτών προχωρήσει σε ενεργή αντιμετώπιση της κατάστασης, το κόστος της απώλειας θα πλήξει τη μια. Η εσωστρεφής Ευρώπη δεν μοιάζει να επιζητά την οποιαδήποτε ταραχή και απώλεια, με τα κράτη της να προστατεύουν το καθένα την δική του εθνική κυριαρχία.

Οι Η.Π.Α όσο μακριά είναι στον χάρτη, άλλο τόσο επιδιώκουν, να παραμείνουν και ουσιαστικά. Όσο, λοιπόν, πλήττονται τα συμφέροντα της Ουκρανίας και δεν υπάρχει βοήθεια, τόσο θα εντείνεται και η διάσπαση, με κατηγορίες και επίρριψη ευθυνών. Το ζητούμενο είναι κατά πόσο η πολιτική αυτή έχει «προοπτική» επιτυχίας και ποιο το κόστος αν υπάρξει ρήξη; Κινδυνεύει περισσότερο η Ουκρανία, ή θα βρεθούμε αντιμέτωποι με μία παγκόσμια κρίση «ρωσικής κατασκευής»;

Το άρθρο Ρωσική πολιτική «διάσπασης» και η ουκρανική κρίση εμφανίστηκε πρώτα στο Giga fm 105,4 | Ραδιοφωνικός Σταθμός | Ήπειρος | Ιωάννινα.

Είναι «εθνικός στόχος» και όχι απλά ο πολιτικός στόχος της κυβέρνησης η διεκδίκηση μιας οριστικής διεξόδου από την κρίση, βιώσιμης και κοινωνικά δίκαιης, μετά από επτά χρόνια ύφεσης και σκληρής προσαρμογής, επισημαίνει ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, με ανάρτηση του στο facebook, ο οποίος τονίζει, ταυτόχρονα πως αποτελεί «ανοησία» η επιλογή από την αντιπολίτευση της χαιρεκακίας και της ταύτισης με τους πιο ακραίους από τους δανειστές.

«Τα αναθεωρημένα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής για την ελληνική οικονομία δείχνουν, για το πρώτο τρίμηνο του 2017, ανάπτυξη 0.4% αντί για την ύφεση 0.5%, που είχε ανακοινωθεί πριν από έναν μήνα. Τότε η αντιπολίτευση είχε επιλέξει, για μια ακόμη φορά, να επενδύσει στην καταστροφολογία. Ανακοινώσεις, πρωτοσέλιδα, ειρωνικά tweets, φραστικές επιθέσεις, έστησαν το σκηνικό ενός μικρού πανηγυριού για τη διαφαινόμενη, τότε, αδυναμία ανάκαμψης της οικονομίας.

Πανηγύρι και χαρά για την αδυναμία της χώρας…Σήμερα που η εικόνα είναι καθαρά θετική, σιωπή…
Ούτε πανηγύρι ούτε χαρά. Μόνο μεμψιμοιρία, χαιρεκακία και εμφανής στοίχιση ορισμένων Κυριακάτικων πρωτοσέλιδων τίτλων με τις πιο ακραίες φωνές των δανειστών, σε σχέση με το χρέος», αναφέρει στην ανάρτηση του ο πρωθυπουργός και συνεχίζει: «Δε μας ξαφνιάζουν όλα αυτά.

Ούτε είναι η πρώτη φορά, τα δυο αυτά χρόνια, που όσοι έβαλαν με δικές τους επιλογές τον τόπο σε βαθιά χαράδρα, κουνάνε τώρα το δάχτυλο και επικρίνουν εκείνους που ανέλαβαν την τιτάνια προσπάθεια να ξελασπώσουν το μέλλον του τόπου.

Μόνο που τώρα γίνεται φανερό σε όλους ότι η χαιρεκακία για τη χώρα, οι πανηγυρισμοί για τις αρνητικές προβλέψεις και η σιωπή για τις θετικές, η ταύτιση με τους πιο ακραίους από τους δανειστές μας, δεν αποτελεί απλά στρεβλή επιλογή αντιπολίτευσης. Αποτελεί ανοησία.

Η διεκδίκηση μιας οριστικής διεξόδου από την κρίση, βιώσιμης και κοινωνικά δίκαιης, μετά από επτά χρόνια ύφεσης και σκληρής προσαρμογής, δεν αφορά απλά τον πολιτικό στόχο μιας κυβέρνησης ή την προοπτική μιας κυβερνητικής θητείας. Αφορά το μέλλον του τόπου. Δεν είναι πολιτικός στόχος. Είναι εθνικός στόχος».

Εκείνοι που έβαλαν τον τόπο σε χαράδρα, κουνάνε το δάχτυλο & επικρίνουν όσους ανέλαβαν την τιτάνια προσπάθεια να ξελασπώσουν το μέλλον. 2/3

— Prime Minister GR (@PrimeministerGR) June 3, 2017

Η χαιρεκακία απέναντι στη προσπάθεια εξόδου απ'την κρίση δεν συνιστά αντιπ.γραμμή αλλά ανοησία. Γιατί δεν αφορά κυβερ.αλλά εθνικό στόχο.3/3

— Prime Minister GR (@PrimeministerGR) June 3, 2017

Το άρθρο Τσίπρας: Χαιρέκακοι και ανόητοι στη ΝΔ – Εθνικός στόχος η έξοδος από την κρίση εμφανίστηκε πρώτα στο Giga fm 105,4 | Ραδιοφωνικός Σταθμός | Ήπειρος | Ιωάννινα.

Tο 2016 ήταν η πιο επιτυχημένη χρονιά μετά την κρίση της ευρωζώνης, έκρινε η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, στην παρουσίαση της ετήσιας έκθεσής της.

Αν και η χρονιά ξεκίνησε μέσα στην οικονομική αβεβαιότητα, τελείωσε με τον πιο σταθερό βηματισμό μετά την κρίση , ανέφερε στον πρόλογο της έκθεσης ο πρόεδρος της ΕΚΤ Μάριο Ντράγκι. Τον Μάρτιο του περασμένου έτους, η ΕΚΤ ανταποκρίθηκε στον ανησυχητικά χαμηλό πληθωρισμό, ενισχύοντας τεράστιο πρόγραμμα αγοράς ομολόγων της, μειώνοντας τα επιτόκια και παρατείνοντας τα φθηνά δάνεια προς τις τράπεζες.

Οι κινήσεις της ΕΚΤ στοχεύουν στην αύξηση της ρευστότητας μέσω του χρηματοπιστωτικού συστήματος στην πραγματική οικονομία, καθιστώντας ευκολότερο για τις επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά να δανειστούν για τις δαπάνες τους και τις επενδύσεις – προωθώντας την ανάπτυξη και την αύξηση του πληθωρισμού προς το στόχο που έχει θέσει η ΕΚΤ για ακριβώς κάτω από το 2%.

Μέχρι το Δεκέμβριο, η οικονομία της ευρωζώνης φαινόταν υγιής για το ίδρυμα της Φρανκφούρτης σε σημείο που αποφάσισε να περιορίσει την αγορά ομολόγων της από το
€ 80 δισ ευρώ το μήνα στο προηγούμενο επίπεδο των 60 δισ.ευρώ.

«Η εξέλιξη αυτή αντανακλά την επιτυχία των δράσεων μας στις αρχές του έτους: αυξανόμενη εμπιστοσύνη στην οικονομία της ζώνης του ευρώ και εξαφάνιση των κινδύνων του αποπληθωρισμού», σχολίασε ο Ντράγκι. Αλλά η κεντρική τράπεζα θεωρεί ότι το έργο της δεν έχει τελειώσει.

Η ευρωζώνη αντιμετωπίζει πολιτικούς κινδύνους από τις εκλογές στη ισχυρά μέλη της όπως η Γαλλία, η Γερμανία και ίσως η Ιταλία, ενώ η αδύναμη παγκόσμια ανάπτυξη και η πολιτική αβεβαιότητα μειώνουν την ζήτηση από το εξωτερικό για τα προϊόντα της. Εν τω μεταξύ, αν και ο πληθωρισμός σύντομα ανέβηκε το Φεβρουάριο, χάρη στην αύξηση των τιμών του πετρελαίου, μειώθηκε το Μάρτιο και απέχει πολύ από το να θεωρηθεί «αυτοτροφοδοτούμενος » ενώ η αύξηση των τιμών και των μισθών παραμένει υποτονική.

Προς το παρόν,ο Ντράγκι και οι συνεργάτες του στο διοικητικό συμβούλιο της τράπεζας πιστεύουν ότι η οικονομική ανάκαμψη εξακολουθεί να εξαρτάται από την υποστήριξή τους. Η έκθεση καλεί τις κυβερνήσεις να επιταχύνουν τις μεταρρυθμίσεις, ιδιαίτερα όσον αφορά τη χαλάρωση εργατική νομοθεσία, και να ανακατευθύνουν τις δαπάνες σε τομείς πιο φιλικούς στην ανάπτυξη. Και βάζει στο στόχαστρο την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, υποστηρίζοντας ότι «μια πιο ισχυρή εφαρμογή των δημοσιονομικών κανόνων θα ήταν ευπρόσδεκτη σε περιπτώσεις όπως η απόφαση των Βρυξελλών να μην επιβάλει κυρώσεις στην Ισπανία και την Πορτογαλία για την υπέρβαση των στόχων για το έλλειμμα.

Με το Brexit να αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους κινδύνους για την οικονομία της ευρωζώνης για το εγγύς μέλλον, η ΕΚΤ επανέλαβε ότι η διατήρηση της ακεραιότητας της ενιαίας αγοράς της ΕΕ και της  «ομοιογένειας των κανόνων και η εφαρμογή τους είναι «επιτακτική ανάγκη.

Το άρθρο ΕΚΤ: Το 2016 καλύτερη χρονιά για την ευρωζώνη μετά την κρίση εμφανίστηκε πρώτα στο Giga fm 105,4 | Ραδιοφωνικός Σταθμός | Ήπειρος | Ιωάννινα.

Πρωθυπουργός της Σουηδίας από το 1996 έως το 2006. Ο Γκόραν Πέρσον είναι μέλος του Σουηδικού Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος και εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής το 1979, σε ηλικία 30 ετών. Υπουργός οικονομικών την περίοδο 1994-96. Ο πρώην πρωθυπουργός ανέλαβε τα καθήκοντά του σε μία πολύ δύσκολη για την χώρα του περίοδο. Γι’ αυτό η εμπειρία του από το πώς διαχειρίστηκε τότε την κρίση η κυβέρνηση του είναι διδακτική. Σύμβουλος επιχειρήσεων σήμερα, ο πρώην Σουηδός πρωθυπουργός ασχολείται ενεργά με θέματα προστασίας του περιβάλλοντος και είναι κορυφαίο στέλεχος στον Διεθνή Οργανισμό Βιώσιμων Πόρων.

Η οικονομική κρίση

Υπενθυμίζουμε ότι από τα τέλη του 1990, η Σουηδία είχε μπει σε φάση οξύτατης κρίσης, με βαθιά ύφεση και εσωτερικά προβλήματα παρεμφερή με την σημερινή παγκόσμια κρίση. Μετά από μία σχετικώς μακρά περίοδο εντυπωσιακής ανάπτυξης, που στηριζόταν σε εύκολες πιστώσεις και άνετες μοχλεύσεις. Δημιουργήθηκε στην Σουηδία φούσκα ακινήτων η οποία σε κάποια φάση έσκασε και οδήγησε στην μερική εθνικοποίηση τραπεζών. Η εγχώρια ζήτηση έπεσε, με αφορμή βεβαίως την θεαματική κατά 13% πτώση της αποταμιεύσης.

Έτσι, σε τρία χρόνια το δημόσιο χρέος διπλασιάσθηκε, η ανεργία τριπλασιάσθηκε και το δημοσιονομικό έλλειμμα έφθασε το 10% του ΑΕΠ. Το υψηλότερο στον Οργανισμό Οικονομικής Συνεργασίας και Αναπτύξης (ΟΟΣΑ). Όταν λοιπόν το 1994 οι Σοσιαλδημοκράτες ξαναγύρισαν στην εξουσία, ο Γκόραν Πέρσον ανέλαβε υπουργός Οικονομικών. Δύο χρόνια αργότερα γινόταν πρωθυπουργός. Πρώτη του ενέργεια ήταν να πείσει τους διεθνείς δανειστές ότι η χώρα του μπορούσε να ξεπεράσει την κρίση.

Σε τέσσερα χρόνια, η σουηδική κυβέρνηση ισοσκέλισε τον προϋπολογισμό της. Το 2006 ο Γκ. Πέρσον και το κόμμα του έχασαν τις εκλογές. Η Σουηδία είχε μειώσει κατά το ήμισυ το δημόσιο χρέος της, το οποίο δεν ξεπερνούσε το 40% του ΑΕΠ της. Ήταν δηλαδή, κάτω και από το ποσοστό που προβλέπει η Συνθήκη του Μάαστριχτ.

Πώς έγιναν όλα αυτά; Ο Γκόραν Πέρσον εξηγεί τις λεπτομέρειες.

Ποιες είναι οι προϋποθέσεις, κύριε πρόεδρε, για να πετύχει ένα πρόγραμμα εξόδου από την κρίση;

Οι ψηφοφόροι πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι απαιτούνται δραστικά μέτρα. Είναι έτσι ζωτικό να εξουσιοδοτήσουν την κυβέρνηση για την λήψη των μέτρων αυτών. Αυτό το επιτύχαμε το 1994, λέγοντας την αλήθεια στον κόσμο. Τού είπαμε ότι δεν θα είμαστε ευχάριστοι, γιατί η σουηδική οικονομία και το κοινωνικό κράτος κινδύνευαν. Επισημάναμε ότι θα κάναμε περικοπές στον προϋπολογισμό και θα αυξάναμε τους φόρους. Ο κόσμος μάς εμπιστεύθηκε και τον δικαιώσαμε.

Ποια ήταν η στάση της αντιπολίτευσης στην περίπτωση αυτή;

Θα έλεγα ότι, σε γενικές γραμμές, υπήρξε υπεύθυνη. Εξάλλου, είχαμε πει ότι σε περίπτωση ισχυρής αμφισβήτησης θα προσφεύγαμε εκ νέου σε εκλογές. Είναι πάντως γεγονός ότι η εφαρμογή σκληρών προγραμμάτων εξυγίανσης δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση.

Ποια διδάγματα αντλήσατε από αυτήν σας την εμπειρία και την επιτυχή έκβασή της;

Πριν απ’ όλα, πρέπει να κάθεσαι στην θέση του οδηγού και να ξεκαθαρίσεις προς πάσα κατεύθυνση ότι το πολιτικό κόστος σε αφήνει αδιάφορο. Αυτό είναι πολύ σημαντικό. Δεύτερον, το πρόγραμμα που εφαρμόζει η κυβέρνηση πρέπει να είναι ξεκάθαρο. Όταν γίνονται περικοπές στις δημόσιες δαπάνες, οι ασθενέστερες ομάδες πλήττονται. Χρειάζεται έτσι να αυξηθεί η φορολόγηση των εχόντων για λόγους κοινωνικής αλληλεγγύης. Μια τέτοια ενέργεια ενισχύει την εμπιστοσύνη του κόσμου και επιτρέπει στο Κοινοβούλιο να κάνει σωστά την δουλειά του. Επίσης, είναι απαραίτητο το πρόγραμμα εξυγίανσης να αποτελεί ένα καλά δομημένο πακέτο. Τα σπασμωδικά μέτρα κλονίζουν την εμπιστοσύνη του κόσμου και, από την άλλη, δίνουν την εντύπωση σε ομάδες συμφερόντων ότι κάποιες θυσίες είναι μονομερείς. Θέλω ακόμα να υπογραμμίσω ιδιαίτερα ότι πρέπει να πρυτανεύει παντού η διαφάνεια. Επίσης, με τέτοια προγράμματα, απαγορεύονται τα πάρε-δώσε και είπα-ξείπα. Για να υπάρχει ο απαιτούμενος έλεγχος της κατάστασης, η σοβαρότητα παίζει καθοριστικό ρόλο. Μόνον αυτή προσδίδει φερεγγυότητα, συνεπώς χρειάζεται μεγάλη προσοχή στις εκτιμήσεις και στις εξαγγελίες. Είναι προτιμότερο να πεις ότι ο ρυθμός ανάπτυξης θα είναι 1,5% και στο τέλος του χρόνου να παρουσιάσεις 2%, ή ακόμα και 2,5%. Αυτή η τακτική ενισχύει την κυβερνητική φερεγγυότητα.

Πάντως, κύριε πρόεδρε, η υπομονή του κοινού έχει και αυτή τα όριά της. Πόσο καιρό έχετε στην διάθεσή σας για να εφαρμόσετε το πρόγραμμα;

Δύο χρόνια. Αν στην περίοδο αυτή δεν ελέγχεις το παιχνίδι, θα πρέπει να θεωρείται σχεδόν βέβαιο ότι οι προσεχείς εκλογές θα είναι χαμένες. Εμείς έτσι επιβιώσαμε το 1998 και ξανακερδίσαμε το 2002, γιατί ο κόσμος εκτίμησε τις προσπάθειες και τα επιτεύγματά μας ως προς τον έλεγχο των δημοσίων οικονομικών.

Ωστόσο, κύριε πρόεδρε, είναι δύσκολο να γίνονται περικοπές στον δημόσιο τομέα σε περιπτώσεις κρίσεων. Εσείς πώς χειριστήκατε το σοβαρό αυτό πρόβλημα;

Πείσαμε τον κόσμο ότι η αποκατάσταση της υγείας του δημόσιου τομέα αποτελεί προϋπόθεση για την μακροημέρευσή του. Κάτι τέτοιο όμως δεν επιτυγχάνεται χωρίς θυσίες. Έτσι, αυξήσαμε την φορολογία, περικόψαμε συντάξεις και δαπάνες υγείας, περιορίσαμε τα επιδόματα ανεργίας και αυξήσαμε τα επιτόκια για να προσελκύσουμε επενδυτές. Αυτό ήταν απαραίτητο.

Οι συνδικαλιστικές ενώσεις πώς αντέδρασαν στην μείωση των δημοσίων δαπανών και των επιδομάτων ανεργίας;

Υπήρξαν κάποιες αντιδράσεις, αλλά όχι πέραν των ορίων του μόνιμου κοινωνικού διαλόγου που ισχύει εδώ και πολλά χρόνια στην Σουηδία. Τα συνδικάτα είναι και αυτά υπεύθυνα και προσπαθούν πάντα να βοηθήσουν μέσα από τον διάλογο στην εξεύρεση λύσεων. Ο υπεύθυνος συνδικαλισμός είναι ένα τεράστιο συν για την δημοκρατία και την οικονομική ανάπτυξη.

Λέγεται ότι οι κρίσεις είναι συχνά μια ευκαιρία για μεταρρυθμίσεις.

Οι περικοπές στην κρατική δαπάνη έγιναν εργαλείο για την άνοδο της αποτελεσματικότητας του δημοσίου τομέα. Διότι, με τον τρόπο αυτόν, οι δημόσιες υπηρεσίες υποχρεώθηκαν να ασκούν ορισμένα καθήκοντά τους υπό συνθήκες δημοσιονομικών περιορισμών. Δηλαδή, με μικρότερους προϋπολογισμούς. Από την άλλη πλευρά, όμως, ακολουθήσαμε στοχευμένες πολιτικές με ποικίλους στόχους. Μία από τις στρατηγικές μας ήταν να προωθήσουμε την παραγωγικότητα. Την ποιότητα των παρεχομένων υπηρεσιών και την ελευθερία των επιλογών. Απελευθερώσαμε έτσι τις τηλεπικοινωνίες, τα ταχυδρομεία και τους σιδηροδρόμους.

Ακόμα, επιτρέψαμε σε ιδιώτες παρόχους υπηρεσιών να μπουν στους τομείς της εκπαίδευσης, της υγείας, της προστασίας παιδιών και ηλικιωμένων. Ένα άλλο μέτρο ήταν να εισάγουμε τις τεχνολογίες της πληροφορίας σε μεγάλα τμήματα του πληθυσμού, μέσω φορολογικών απαλλαγών ή με την επιδότηση χρηματοδοτικών μισθώσεων ηλεκτρονικών υπολογιστών σε κατηγορίες εργαζομένων.

Ο ρόλος των νέων τεχνολογιών

Η διείσδυση των τεχνολογιών της πληροφορίας τα χρόνια εκείνα στην Σουηδία ξεπέρασε κάθε άλλη χώρα στον κόσμο. Η εξέλιξη αυτή επέτρεψε να εκσυγχρονισθούν τεχνολογικά όλες οι φορολογικές υπηρεσίες, με άμεσο αποτέλεσμα την υψηλή παραγωγικότητα και την καλύτερη ποιοτικά παροχή υπηρεσιών. Όλο και περισσότερο οι πολίτες στην χώρα μου επικοινωνούν με τις δημόσιες υπηρεσίες μέσω Διαδικτύου και το γεγονός αυτό έχει καταστήσει τις φορολογικές μας αρχές και υπηρεσίες τις πλέον αποτελεσματικές παγκοσμίως.

Διαθέτουμε τον μεγαλύτερο δημόσιο τομέα στον κόσμο και, μαζί με τους Δανούς, έχουμε και εξαιρετικά υψηλή φορολογία, η οποία φθάνει στο 50% του ΑΕΠ. Ταυτοχρόνως, όμως, έχουμε και τους καλύτερους φοροεισπρακτικούς μηχανισμούς, πράγμα σημαντικό για μια χώρα που θέλει να εξυγιάνει τα δημόσια οικονομικά της.

Μια άλλη στρατηγική μας υπήρξε και αυτό που προσφέραμε σε πολύ κόσμο στο επίπεδο της ανώτερης εκπαίδευσης. Όσοι εργαζόμενοι θέλησαν να ενταχθούν στο σύστημα αυτό, είχαν επιδόματα ίδια με τα αντίστοιχα της ανεργίας. Αν ακολουθούσαν δε όλη την εκπαιδευτική διαδικασία, μπορούσαν να φθάσουν μπροστά στην πόρτα του πανεπιστημίου. Πιστέψτε με, μεταξύ 1997 και 2002 το σύστημα αυτό ακολούθησε το 10% του εργατικού δυναμικού και κυρίως από την πλευρά των γυναικών. Όταν λοιπόν άρχισε ο κύκλος της ανάκαμψης, οι εργαζόμενοι αυτοί έγιναν μία πολύ καλή πηγή δυναμικού στην αγορά εργασίας. Παράλληλα, βελτιώθηκε μακροπροθέσμως η σουηδική ανταγωνιστικότητα και καταπολεμήθηκε η ανεργία.

Παρόλα αυτά δεν καταλαβαίνω πώς βελτιώθηκε η παραγωγικότητα και η αποτελεσματικότητα του δημόσιου τομέα;

Για κάθε υπουργείο καθιερώσαμε τριετές πλαφόν στην δημόσια δαπάνη. Εντός του πλαφόν αυτού, τα υπουργεία και οι δημόσιες υπηρεσίες είχαν την ευκαιρία, με αρκετή ευκαμψία, να κατανείμουν τα επίπεδα των δαπανών τους –σε ετήσια βάση, αλλά εντός του πλαισίου της τριετίας– έως ότου επιτύχουν τον τελικό τους στόχο. Αυτή η διαδικασία για τις δαπάνες ήταν και η κύρια καθοδηγητική δύναμή μας. Η Σουηδία έχει ένα αποκεντρωτικό σύστημα διακυβέρνησης, έτσι ώστε, ακόμα και αν υπάρχουν οι κατευθυντήριες γραμμές της κυβέρνησης, κάθε επί μέρους διοίκηση μπορεί να τις ακολουθήσει ως προς τον τελικό στόχο σύμφωνα με τις δικές της προτεραιότητες. Αυτή η δυνατότητα, υπό συνθήκες περιορισμού των δαπανών, υποχρεώνει τους επί μέρους φορείς να είναι πολύ προσεκτικοί και, κυρίως, να μελετούν τις προσλήψεις –αν αυτές χρειάζονται, σε επιτελικό κυρίως επίπεδο.

Πώς καταφέρατε να πείσετε τους δημοσίους υπαλλήλους

Δεν είχαν ποτέ ζήσει μία κρίση παρόμοιας ισχύος. Μερικοί ενήργησαν πολύ επαγγελματικά και είδαν την κρίση ως ευκαιρία να βελτιώσουν τις επιδόσεις τους. Άλλοι αισθάνθηκαν προδομένοι από τις περικοπές και ισχυρίστηκαν ότι η παραγωγικότητα και η αποτελεσματικότητα δεν ήταν προβλήματά τους. Τελικά, όμως, μπροστά στην ένταση της κρίσης και τους κινδύνους που εγκυμονούσε, η μεγάλη πλειοψηφία των δημοσίων υπαλλήλων μας ανέβηκε στο πλοίο της κυβέρνησης.

Βάλατε μήπως δικούς σας ανθρώπους στα ζωτικά πόστα;

Σταδιακά και σε ελάχιστες περιπτώσεις. Εύκολα μπορείς να ξεφορτωθείς έναν άνθρωπο, αλλά δύσκολα θα βρεις κάποιον που θα είσαι σίγουρος ότι θα κάνει καλύτερα την δουλειά. Θεώρησα, έτσι, ότι ήταν σοφότερο να συνεχίσω με τα επιτελεία που υπήρχαν. Από τους πολιτικούς εξαρτάται εν τέλει αν θα μπει ή όχι τάξη στα οικονομικά μιας χώρας. Είναι δικό τους θέμα να οδηγήσουν προς την σωστή κατεύθυνση, να πείσουν και να επιμορφώσουν όλους αυτούς που πρέπει να φέρουν αποτελέσματα. Κάποιες φορές πετυχαίνει κανείς στο έργο αυτό και κάποιες άλλες αποτυγχάνει.

Πόσο βοήθησε η ένταξή σας στην Ευρωπαϊκή Ένωση στο ξεπέρασμα της κρίσης;

Η συμμετοχή μας στην ΕΕ είναι συνολικά θετική. Στην διάρκεια τη κρίσης μας, είχαμε συμπαράσταση και οι κοινοτικοί έδειξαν να συμμερίζονται τα προβλήματά μας. Θέλω να ελπίζω έτσι ότι η χώρα θα ανταποκριθεί υπεύθυνα και αποτελεσματικά στις σημερινές προκλήσεις της χρηματοοικονομικής κρίσης, οι οποίες έχουν όμως και δομικό χαρακτήρα. Απαιτούν συνεπώς πολιτικές διαρθρωτικές οι οποίες υπαγορεύονται και από τις ραγδαίες ανακατατάξεις στις διεθνείς αγορές και εμπορικές σχέσεις. Οι καιροί είναι δύσκολοι για την Ευρώπη και οι παγκόσμιες προκλήσεις μεγάλες. Αυτό το συνειδητοποιούν όλο και περισσότερο οι συμπατριώτες μου.

Το άρθρο Γκόραν Πέρσον Πώς διόρθωσα την κακή οικονομία της Σουηδίας εμφανίστηκε πρώτα στο Giga fm 105,4 | Ραδιοφωνικός Σταθμός | Ήπειρος | Ιωάννινα.

Με τον επίτροπο νομισματικών υποθέσεων, Πιέρ Μοσκοβισί, είχε συνάντηση, στο γραφείο του στη Πιέρ Μοσκοβισί, ο πρόεδρος της ΝΔ, Κυριάκος Μητσοτάκης.

Μετά τη συνάντηση, πηγές της Πειραιώς ανέφεραν ότι ο κ. Μητσοτάκης παρουσίασε στον κ. Μοσκοβισί την πρόταση της ΝΔ για έξοδο από την κρίση και πρόσθεσαν: «Η κυβέρνηση έχει την αποκλειστική ευθύνη για την εξέλιξη της διαπραγμάτευσης και για τις καθυστερήσεις. Δεν είναι ευθύνη της ΝΔ οι καθυστερήσεις, ούτε οι υπερβολικές απαιτήσεις των δανειστών».

Το πρωί, ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε συνάντηση διάρκειας 15 λεπτών στο γραφείο του στη Βουλή και με τον πρώην πρόεδρο του κόμματος και πρώην πρωθυπουργό, Αντώνη Σαμαρά.

Σε συνομιλία με δημοσιογράφους οι οποίοι ρώτησαν τον κ. Σαμαρά αν ανησυχεί ότι μπορεί να επαναληφθούν όσα συνέβησαν το καλοκαίρι του 2015, ο πρώην πρωθυπουργός απάντησε: «Δεν μου αρέσει να τα δραματοποιώ. Το σίγουρο είναι ότι κάθε μέρα που περνάει ανεβαίνει ο λογαριασμός. Αυτό είναι το σημαντικό».

Το άρθρο Την πρότασή του για την έξοδο από την κρίση παρουσίασε στον Μοσκοβισί ο Μητσοτάκης εμφανίστηκε πρώτα στο Giga fm 105,4 | Ραδιοφωνικός Σταθμός | Ήπειρος | Ιωάννινα.

Του Νίκου Βούστρου

Χρόνια τώρα γράφω ότι ο τελικός στόχος είναι οι περιουσίες των Ελλήνων πολιτών, αλλά και η δήμευση της εργασίας τους δια της εξωφρενικής φορολογίας με την ταυτόχρονη καταδίκη τους σε μια ατέρμονη πτωχοποίηση στο διηνεκές.

Πλέον οι «θεσμοί» απροκάλυπτα απαιτούν “λύση” στα κόκκινα δάνεια ( = να αρπάξουν τις περιουσίες ) εντός τριών μηνών, διαφορετικά απειλούν με ” bail-in” (κούρεμα καταθέσεων) – πράγμα που νομοθέτησαν οι ίδιοι πρώτα. Επίσης, νομοθέτησαν τις ηλεκτρονικές κατασχέσεις express (φοβούνται ιδιαίτερα τις αντιδράσεις των πολιτών).

Είναι προφανές ότι για ακόμα μία φορά προσπαθούν να διχάσουν την κοινωνία (η γνωστή τακτική διαίρει και βασίλευε), μεταξύ καταθετών που θα τους εκφοβίζουν για τα κλειδωμένα στις τράπεζες χρήματα τους από το capital control (που οι ίδιοι πάλι δημιούργησαν) και δανειοληπτών που θα κινδυνεύουν τα σπίτια τους…

Και φυσικά ο στόχος όπως πολλές φορές έχω εξηγήσει, δεν είναι τα ακίνητα σαν φυσικά αντικείμενα, απλά το μόνο που θέλουν είναι οι τίτλοι ιδιοκτησίας, για να τους “πακετάρουν” με τις απαιτήσεις των δανείων που έχουν αγοράσει στο 5% της πραγματικής αξίας, να τους “τιτλοποιήσουν” και να αρχίσουν έπειτα να δημιουργούν παράγωγα χρηματοπιστωτικά προϊόντα από …αέρα κοπανιστό, όπως π.χ. δομημένα ομόλογα σε ένα πρωτόγνωρο και πρωτοφανές στην παγκόσμια οικονομική ιστορία άγριο παιχνίδι κερδοσκοπίας…

‘Όλα τα υπόλοιπα είναι προφάσεις εν αμαρτίες, οι ψευδολογίες και οι ανακρίβειες που ακούγονται είναι μόνο για αποκοιμώνται οι “ιθαγενείς”…

Δυστυχώς, οι ξένοι λωποδύτες βρίσκουν πάντα πρόθυμους συμμάχους στο εγχώριο πολιτικό προσωπικό, το οποίο μπροστά στα προκλητικά οφέλη της “καρέκλας”, χωρίς κανένα ενδοιασμό είναι πρόθυμο να υπογράψει τα πάντα, αρκεί να μη θιγεί κανένα δικό τους προνόμιο…

Και μη νομισθεί ότι βάλλω κατά της κυβέρνησης μόνο! Εντάξει, αυτοί απέδειξαν ότι δεν έχουν κανένα πολιτικό ήθος και καμία αναστολή. Όπως δεν έχουν βέβαια και καμία σχέση με αριστερά. Κάνουν τα πάντα για να παραμείνουν στην εξουσία. Το μόνο μέλημα είναι αυτό. Εξουσία και ας κυβερνούν …ερείπια…

Το δυστύχημα όμως είναι ότι ακριβώς το ίδιο συμβαίνει σε όλα τα κόμματα…

ΠΗΓΗ: epirusnews.eu

Το άρθρο Η αρπαγή ολοκληρώνεται… εμφανίστηκε πρώτα στο Giga fm 105,4 | Ραδιοφωνικός Σταθμός | Ήπειρος | Ιωάννινα.

«Για γεωστρατηγικούς λόγους, η ΕΕ δεν πρέπει να αφήσει την Ελλάδα να καταρρεύσει. Την χρειάζεται ως αξιόπιστο εταίρο για τη φύλαξη των εξωτερικών συνόρων και για την υπέρβαση της προσφυγικής κρίσης και παρά τα προβλήματα, η χώρα κινήθηκε πάντα στο πνεύμα ευρωπαϊκής ανάληψης ευθύνης (…) τυχόν Grexit θα προσέθετε άλλη μια σοβαρή κρίση στην ήδη διχασμένη Ευρώπη. Καλά θα έκαναν λοιπόν οι υπουργοί Οικονομικών να υλοποιήσουν επιτέλους την σαφώς διατυπωμένη υπόσχεσή τους και να βάλουν το ΔΝΤ στο πρόγραμμα, καλύτερα πριν από τις εκλογές στην Ολλανδία» γράφει σε άρθρο της η Suddeutsche Zeitung, όπως μεταδίδει η Deutsche Welle.

Στο Eurogroup οι υπουργοί θα πρέπει να υλοποιήσουν τον απαράβατο όρο συμμετοχής του ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα, σχολιάζει η γερμανική εφημερίδα, γιατί έρχονται εκλογές και γιατί η ΕΕ χρειάζεται την Ελλάδα στο προσφυγικό.

Ο σχολιαστής αναφέρεται στο επίμαχο σημείο της συμφωνίας της 14ης Αυγούστου του 2015, όπου τονίζεται ότι το ΔΝΤ πρέπει να παραμείνει στο ελληνικό πρόγραμμα. Όμως η απόφαση δεν έχει ακόμη υλοποιηθεί και το ερώτημα, στο οποίο θα πρέπει οι υπουργοί Οικονομικών να απαντήσουν είναι πότε θα εφαρμόσουν τη συμφωνία ή πότε θα την παραβιάσουν.

Εύκολη λύση στο δίλημμα δεν υπάρχει, αλλά παρόλα αυτά υπάρχουν δύο δυνατότητες, υποστηρίζει ο σχολιαστής. «Η μια είναι επιθυμητή, η άλλη ρεαλιστική. Εάν ήταν στο χέρι των συμμετεχόντων στο ελληνικό παζλ, τότε θα αντικαθιστούσαν το ΔΝΤ με έναν ευρωπαϊκό θεσμό ελέγχου, τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας EMΣ. Από καθαρά οικονομικής άποψης, οι Ευρωπαίοι δεν χρειάζονται τα δις. του Ταμείου, από τεχνικής ο EΜΣ στο μεταξύ θα μπορούσε να αναλάβει το ρόλο ενός ευρωπαϊκού νομισματικού ταμείου. Αλλά αυτό το σενάριο δυστυχώς δεν είναι ρεαλιστικό, τουλάχιστον όχι ακόμη».

Ο σχολιαστής ανατρέχει στο παρελθόν και υπενθυμίζει ότι ο απαράβατος όρος συμμετοχής του ΔΝΤ δεν υπάρχει μόνο στο κείμενο της απόφασης του Αυγούστου 2015, αλλά τόσο το γερμανικό όσο και σε άλλα εθνικά κοινοβούλια ενέκριναν το πρόγραμμα με τη σταθερή πεποίθηση στη συμμετοχή του Ταμείου. Τυχόν αντικατάστασή του από το EΜΣ θα έπρεπε να περάσει από τη γερμανική βουλή, κάτι που θέλει να αποτρέψει ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, μιας και η αναθέρμανση της ελληνικής κρίσης αποτελεί εσωτερικοπολιτική βόμβα, που θα έδινε στο λαϊκιστικό κόμμα “Εναλλακτική για τη Γερμανία” μεγάλη χαρά. Εκτός αυτού υπάρχουν και οι εκλογές στην Ολλανδία με το κόμμα του λαϊκιστή Βίλντερς να έρχεται πρώτο.

«Άρα» συμπεραίνει ο σχολιαστής «δεν υπάρχει άλλος δρόμος από την παραμονή του ΔΝΤ. Και όποιος το επιθυμεί, πρέπει παράλληλα να δεχθεί και τους όρους του». Η εφημερίδα περιγράφει την όλη προβληματική, τις διαφορές απόψεων για το κατά πόσο είναι βιώσιμο το ελληνικό χρέος και τις γερμανικές απαιτήσεις για διατήρηση του πρωτογενούς πλεονάσματος από το 2018 και για άλλα δέκα χρόνια στο 3,5%. ‘Οποια κι αν είναι η κατάληξη των διαπραγματεύσεων και οι δύο πλευρές θα πρέπει να κάνουν παραχωρήσεις. Στο τέλος θα μείνει μια πικρή αλήθεια, ότι η Ελλάδα είναι χώρα που οι άλλοι αποφασίζουν γι αυτήν (…)

Το άρθρο SZ: Η Ελλάδα είναι μια χώρα που άλλοι αποφασίζουν γι’ αυτή εμφανίστηκε πρώτα στο Giga fm 105,4 | Ραδιοφωνικός Σταθμός | Ήπειρος | Ιωάννινα.

Του Χρήστου Γιανναρά

Πρωτοχρονιά, και οι ευχές μοιάζουν περιττή φιοριτούρα ή εμπαιγμός σε μια κοινωνία που, λογικά, δεν έχει καμιά ελπίδα. Tο μέλλον έχει προδιαγραφεί παγιδευμένο στην απόγνωση. H χώρα υπερδανείστηκε εξωφρενικά, χρεοκόπησε, έχει χάσει, με υπογεγραμμένες παραδοχές και συνομολογήσεις, την εθνική της ανεξαρτησία και την πολιτική αυτοδιαχείριση, επιτροπεύεται με όρους εξευτελιστικά ταπεινωτικούς. Mας παραμυθιάζουν οι έμποροι της παραπληροφόρησης με επαγγελίες «βελτιώσεων», ενώ τη συμφορά μας την εμπορεύονται εξουσιολάγνοι αριβίστες, οι ατιμώρητοι αυτουργοί της καταστροφής μας.

Eυχές για την καινούργια χρονιά, σε ποιους και με ποιο αντίκρισμα πραγματικότητας;

Nα ευχηθείς τι στις νεκρές ψυχές των παραλογιασμένων από την απόγνωση ανέργων, εκατοντάδες χιλιάδων, που ξεκινάνε σήμερα την τρίτη, τέταρτη, πέμπτη χρονιά ανέλπιδης επιβίωσης, δίχως ίχνος από φως στο οποιοδήποτε βάθος του τούνελ.

Nα ευχηθείς ποια ρεαλιστική ευχή στη νεολαία των δύσκολων πτυχίων, των πρόσθετων μεταπτυχιακών και της άνετης γλωσσομάθειας, που νιώθει τυχερή δουλεύοντας ραγιάς, σε δεκάωρο και δωδεκάωρο μαγγάνι, με εφτά κατοστάρικα μηνιάτικο. O κάθε χυδαίος, ευνοημένος τυχάρπαστος «επενδυτής» μπορεί να καταλύει κάθε ίχνος «κοινωνικού κράτους» επιβάλλοντας εργασιακό μεσαίωνα απανθρωπίας, αποκλείοντας όνειρα προσωπικής ζωής στις ψυχές που εν ψυχρώ καταρρακώνει.

Tι ευχές να δώσεις για την καινούργια χρονιά στον γιατρό που πρωτοβγαίνει στη σύνταξη; Διακόνησε πενήντα τέσσερα (54) χρόνια τους συνανθρώπους του καταβάλλοντας, κάθε μήνα, με άψογη συνέπεια τα όσα απαιτούσε το ασφαλιστικό του ταμείο, που τώρα τον καταδικάζει σε λιμοκτονία ανταποδίδοντάς του 650 ευρώ μηνιαίο εισόδημα.

Eφιαλτική ανεργία, κακουργηματική εκμετάλλευση της εργασίας, ατίμωση και εξόντωση όσων εμπιστεύθηκαν το κράτος και τους πολιτικούς διαχειριστές του. Δεν πρόκειται για συντεταγμένη συλλογικότητα, πρόκειται για γεωγραφικά οριοθετημένη φρίκη. Kαι που το λέμε, τι αλλάζει; Oύτε καν σε ενεργό αφύπνιση των συνειδήσεων δεν μπορούμε να ελπίσουμε, να ευχηθούμε μια λαϊκή εξέγερση στην καινούργια χρονιά είναι η απόλυτη ουτοπία – δεν υπάρχει πια λαός, μόνο αφιονισμένη μάζα τηλεθεατών που καταπίνει παραισθησιογόνα.

Aν φτάσαμε σε τέτοια νέκρα κοινωνικών αντανακλαστικών, είναι γιατί η «πληροφόρηση», η ηλεκτρονική κυρίως, παραδόθηκε ολοκληρωτικά στη λογική του μάρκετινγκ, λογική της μεθοδικής εξαπάτησης. Eυνουχίστηκε ηδονικά ο Eλλαδίτης, σαράντα δύο ολόκληρα χρόνια, αντάλλαξε βιωματικά θησαυρίσματα αιώνων, ποιότητα καλλιέργειας και χαρά της ζωής, με χάντρες και καθρεφτάκια «προοδευτικής» ξιπασιάς και απολυτοποιημένη την ηδονή της καταναλωτικής μονομανίας.

Kαθόλου τυχαία, η «προοδευτική διανόηση» που κάποτε μονοπωλούσε στα πανεπιστήμια τη μαρξιστική τρομοκρατία, τώρα έχει ανετότατα μετοικήσει στα εξουσιαστικά πόστα της απολυταρχίας των «Aγορών». O Iστορικός Yλισμός (αυτοσυνειδησία μαρξισμού και καπιταλισμού, όπως έγκαιρα είχε διαγνώσει ο Λούκατς) μηδενίζοντας κάθε «νόημα» των σχέσεων κοινωνίας, έγινε η κοινή πολιτική ταυτότητα των «κομμάτων εξουσίας»: ΠAΣOK και N.Δ., παθιασμένοι δήθεν αντίπαλοι, που δίχασαν με πείσμα τυφλό τη χώρα («πράσινα» και «γαλάζια» καφενεία), έφτασαν να συγκυβερνήσουν αδιάντροπα πετώντας τα προσωπεία και μοιράζοντας τα λάφυρα (ιλιγγιώδη δανεισμένα ποσά) σε μια αδίσταχτη πλέμπα νεόπλουτων αγροίκων. Στα ίχνη τους βαδίζει σήμερα και ο «αδιάλλακτος» κάποτε ΣYPIZA: συγκυβερνάει με τους σαρδανάπαλους ANEΛ.

Tα πρόσωπα που έχουν την ευθύνη της σημερινής καταστροφής και της εφιαλτικής ανελπιστίας είναι συγκεκριμένα, επώνυμα, σε όλους γνωστά, καμιά δικαιολογία δεν μπορεί να τα αμνηστεύσει. Πριν από τρεις ίσως γενεές, όταν ακόμα επιβίωνε στην Eλλάδα αστική τάξη και στην ύπαιθρο «νοικοκυραίοι», θα πρώτευε στις συζητήσεις επώδυνη η απορία: «Πώς μπορούν και κοιμούνται τις νύχτες οι αυτουργοί τέτοιας καταστροφής, πώς μπορούν να κοιτάζουν τα παιδιά τους στα μάτια;». Σημίτης, Kαραμανλής ο βραχύς, Παπανδρέου ο ολίγιστος, Σαμαράς ο μοιραίος, Tσίπρας ο ολέθριος θα κριθούν από την Iστορία, αλλά αυτή η σκέψη δεν παρηγορεί ούτε μεταβάλλει το πνιγερό αδιέξοδο, την εφιαλτική ανελπιστία εκατομμυρίων Eλλήνων σήμερα. Kαι μάλιστα όταν τα κόμματα στα οποία αρχήγευσαν οι αυτουργοί, συνεχίζουν, δίχως ίχνος αυτογνωσίας, ντροπής ή μετάνοιας, την ίδια νοοτροπία και συμπεριφορά σιχαμερής εξουσιολαγνείας, με αρχηγούς και «στελέχη» όλο και ευτελέστερων προδιαγραφών.

Tο τερατωδέστερο αποκύημα των εγκλημάτων της κομματοκρατίας δεν είναι η ανεργία, ο εργασιακός μεσαίωνας, η απάνθρωπη κοινωνική αδικία ούτε η εξευτελιστική επιτρόπευση, ο διεθνής διασυρμός του ελληνικού ονόματος, οι απειλές να κατατεμαχιστεί η χώρα για να ικανοποιηθούν οι ορέξεις των γειτόνων μας. Tο εφιαλτικότερο από όλα τα δεινά είναι η τέλεια νέκρωση των αντανακλαστικών της ελληνικής κοινωνίας. Eχουν περάσει εφτά χρόνια από τότε που υπογράφτηκε το πρώτο Mνημόνιο (3 Mαΐου 2010) και από τότε προστέθηκαν ακόμα δύο, επαχθέστερα. Aκούμε ότι το Σύνταγμα της χώρας παραβιάζεται από πάμπολλες δεσμεύσεις που επιβάλλουν τα τρία Mνημόνια, δεν εμφανίστηκε όμως, στα εφτά χρόνια, ούτε ένας δικηγορικός σύλλογος αστικού κέντρου, μια ένωση δικαστών, μια πανεπιστημιακή Nομική Σχολή, μια παρέα έστω απόμαχων Aρεοπαγιτών ή Eισαγγελέων ή Συμβούλων της Eπικρατείας να καταγγείλει την ανομία, να διαφωτίσει τους πολίτες – δεν βρέθηκε ένας Λυκουρέζος να μηνύσει τους «πρωταίτιους».

Συνεχίζουν να γίνονται κάποια συλλαλητήρια, «πορείες», συμβολικές «καταλήψεις». Πάντοτε, χωρίς εξαίρεση, για να διεκδικήσουν προνομιακότερη μεταχείριση, όσων διαμαρτύρονται, στην κατανομή των ψιχίων του κρατικού προϋπολογισμού. Ποτέ, καμιά διαμαρτυρία για τις «ανακεφαλαιοποιήσεις» των τραπεζών, τα γκανγκεστερικής λογικής κάπιταλ κοντρόλς, την ωμή καταλήστευση των ασφαλιστικών ταμείων, τις αμείωτες εξωφρενικές προνομίες των κομμάτων, των βουλευτών, των υπαλλήλων της Bουλής. Ποτέ, κανένα συλλαλητήριο για τον εργασιακό μεσαίωνα.

Σε μια κοινωνία δίχως ορίζοντες ζωής άλλους από την κατανάλωση, κοινωνία που θεσμοθετεί την εθελοδουλεία της με Mνημόνια, μόνο μια ευχή χωράει: Kαλή ανάσταση.

Το άρθρο Θρηνητική ειλικρίνεια εμφανίστηκε πρώτα στο Giga fm 105,4 | Ραδιοφωνικός Σταθμός | Ήπειρος | Ιωάννινα.

Την αύξηση των φόρων σε πολλά αγαθά και τις επιβαρύνσεις σε αγρότες, συνταξιούχους και αυτοαπασχολούμενους με την έλευση του 2017 στην Ελλάδα σχολιάζουν γερμανικά μέσα.

Στην περαιτέρω αύξηση των φόρων με την αλλαγή του χρόνου στην Ελλάδα αναφέρονται πολλές γερμανικές εφημερίδες τονίζοντας ότι το 2017 θα είναι άλλη μια δύσκολη χρονιά για τη χώρα μας. «Η κρίση δεν φαίνεται να έχει τέλος», σημειώνουν.

Συγκεκριμένα, όπως αναφέρει η Deutsche Welle, πολλές γερμανικές εφημερίδες όπως η FAZ, η Βild και η Stuttgarter Nachrichten αναδημοσιεύουν τηλεγράφημα του γερμανικού πρακτορείου dpa με τίτλο «Αμέτρητες αυξήσεις φόρων για τους Έλληνες στο νέο έτος».

Το dpa σημειώνει: «Η οικονομία είναι ασθμαίνουσα, οι φόροι θα αυξηθούν και πολλοί Έλληνες δεν έχουν καν χρήματα στο πορτοφόλι. Πολλοί εκτιμούν ότι το 2017 θα είναι ακόμη πιο δύσκολο από τη χρονιά που μόλις πέρασε». Είτε πρόκειται για τον καφέ, τα τσιγάρα ή τα καύσιμα, ο νέος χρόνος αναμένεται βαρύς για τους καταναλωτές, γράφει το γερμανικό πρακτορείο, εστιάζοντας ενδεικτικά στην υψηλή φορολόγηση των ΙΧ. «Επειδή στην αρχή του έτους δεν επαρκούν τα χρήματα να πληρωθούν τα τέλη κυκλοφορίας, πολλοί κάτοχοι οχημάτων αναγκάζονται τις πρώτες μέρες του χρόνου να επιστρέψουν τις πινακίδες», αναφέρει το δημοσίευμα.

Η λίστα με τις αυξήσεις
«Η κρίση δεν φαίνεται να έχει τέλος για την Ελλάδα» γράφει σχετικά με το ίδιο θέμα η Süddeutsche Zeitung. «Ακόμη κι αν οι εικόνες παθογένειας του ελληνικού κράτους σε μεγάλο βαθμό εκλείπουν από τα διεθνή ΜΜΕ, για τους ίδιους τους Έλληνες και κατά τη νέα χρονιά η ζωή αναμένεται να είναι κάπως δύσκολη. Κι αυτό διότι η ελληνική κυβέρνηση προτίθεται να παρουσιάσει το 2017 πρόσθετα έσοδα ύψους περίπου 2,5 εκατομ. ευρώ, κυρίως μέσω υψηλότερων φόρων και περικοπών. Οι εφημερίδες δημοσιεύουν ήδη λίστες με τις αλλαγές που πρέπει να περιμένουν οι καταναλωτές. Από 1ης Ιανουαρίου η βενζίνη ακριβαίνει κατά τρία σεντ το λίτρο, η ντίζελ κατά οκτώ. Η τιμή για ένα κιλό καπνού αυξάνεται κατά 10% σε σχέση με πέρσι. Ένα κιλό καφέ γίνεται πιο ακριβό από ένα έως τρία ευρώ. Οι κλήσεις προς σταθερά ακριβαίνουν επίσης κατά 10%. Το μεγαλύτερο μέρος των επιθυμητών εσόδων η ελληνική κυβέρνηση θέλει να πάρει από τους αγρότες, τους ιδιοκτήτες ακινήτων, τους συνταξιούχους και τους αυτοαπασχολούμενους. Μέσω των περικοπών στις συντάξεις και την αύξηση της φορολόγησης αυτές οι κοινωνικές ομάδες πρέπει να εισφέρουν έως και 1,5 εκατομ. ευρώ», γράφει η εφημερίδα του Μονάχου.

«Το 2011 παρόμοια οικονομικά προγράμματα οδήγησαν πολλούς σε βίαιες διαδηλώσεις στους δρόμους της Αθήνας. Τότε οι διαδηλωτές γύρω από την πλατεία Συντάγματος άφηναν πίσω τους όχι μόνο συνθήματα στους τοίχους, αλλά και πλαστικά ποτήρια του καφέ και κουτιά από τσιγάρα. Σήμερα πολλοί εξ αυτών δεν μπορούν πλέον καν να πληρώσουν (τον καφέ ή τα τσιγάρα τους). H κατανάλωση στη χώρα κατά τα χρόνια της κρίσης έχει μειωθεί δραστικά, παραπονιούνται οι έμποροι», σημειώνει η SZ.

Πάντως, η SZ αναφερόμενη στη χρονιά εκλογών για τη Γερμανία κάνει και ένα σχόλιο που αφορά εν μέρει και την Ελλάδα.  «Οι εκλογές στη Γερμανία και άλλες γειτονικές χώρες, η έξοδος της Μ. Βρετανίας από την ΕΕ όπως και η πολιτική αλλαγή στις ΗΠΑ αφήνουν τους πολίτες με ένα αίσθημα αβεβαιότητας για το μέλλον. Παντού οι εθνικιστές και οι λαϊκιστές είναι πιο ισχυροί όσο ποτέ άλλοτε. Στη Β. Ρηνανία- Βεστφαλία μέχρι τις ομοσπονδιακές γερμανικές εκλογές, στην Ολλανδία και τη Γαλλία, αλλά και σε ενδεχόμενες πρόωρες εκλογές στην Ιταλία και την Ελλάδα, έχουν καλές πιθανότητες να κερδίσουν την εμπιστοσύνη των ψηφοφόρων (…)», σημειώνει χαρακτηριστικά.

Το άρθρο Γερμανικά ΜΜΕ: Αμέτρητες αυξήσεις φόρων στην Ελλάδα -Το 2017 θα είναι πιο δύσκολο εμφανίστηκε πρώτα στο Giga fm 105,4 | Ραδιοφωνικός Σταθμός | Ήπειρος | Ιωάννινα.

Αυξημένη ανησυχία καταγράφεται στο Βερολίνο για το ενδεχόμενο μίας νέας κρίσης στην Ευρωζώνη, αναφέρει δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας Handelsblatt.Τον φόβο της γερμανικής κυβέρνησης για μια νέα ευρωκρίση αναλύει η Handelsblatt, με την υλοποίηση του ελληνικού προγράμματος στήριξης να αποτελεί ακόμη βασικό λόγο ανησυχίας για το Βερολίνο.

Αναφέρεται επίσης στην ανησυχία της γερμανικής κυβέρνησης για τη νομισματική ένωση. Είτε πρόκειται για τη διαμάχη αναφορικά με το ελληνικό πρόγραμμα διάσωσης είτε για την εκροή κεφαλαίων από την Ιταλία, αυξάνονται τα σημάδια κρίσης από τη ζώνη του ευρώ.

Η γερμανική κυβέρνηση είναι θορυβημένη, μολονότι δεν το εκφράζει δημόσια”, σημειώνει η οικονομική εφημερίδα Handelsblatt στο σημερινό πρωτοσέλιδό της. Στο αναλυτικό δημοσίευμα που ακολουθεί εξηγεί τους λόγους για τους οποίους το Βερολίνο παραμένει σε διαρκή εγρήγορση.

Το δημοσίευμα αναφέρει ότι ο Ευκλείδης Τσακαλώτος φρόντισε για μία ειρηνική χριστουγεννιάτικη διάθεση, καθώς έστειλε στον Γερούν Ντάισεμπλουμ την επιστολή, με την οποία επιβεβαίωνε τη διατήρηση των όρων του προγράμματος.

Ο Ντάισελμπλουμ αντέδρασε ανακουφισμένος και μεταδόθηκε ότι έχει τελειώσει η διαμάχη και αποφεύχθηκε η κλιμάκωση. Στην πραγματικότητα, όμως, προσθέτει η εφημερίδα, αυξάνεται η ανησυχία για μία νέα κρίση.

Όπως επισημαίνει η Handelsblatt «πουθενά αλλού η κρίση δεν είναι πιο αισθητή από ό,τι την Ελλάδα. Ο Τσίπρας είναι υπό πίεση και γίνεται λόγος για πρόωρες εκλογές. Δηλαδή, αναζητά ενόχους. Ο έμπιστος συνεργάτης του και υπ. Τηλεπικοινωνιών Νίκος Παππάς δήλωσε εκ νέου ότι είναι προφανές ότι ο Σόιμπλε από την αρχή δεν ήθελε να πετύχει το ελληνικό πρόγραμμα.»

Η Handelsblatt υπενθυμίζει ότι οι διαφωνίες μεταξύ Σόιμπλε και ΔΝΤ παραμένουν, ενώ η όποια λύση φαντάζει ακόμη μακρινή. Εν τέλει απομένει μόνο το Eurogroup στα τέλη Ιανουαρίου, αναφέρει η εφημερίδα, ενώ στη συνέχεια ακολουθούν εκλογές σε Ολλανδία, Γαλλία και Γερμανία.

«Η λύση πρέπει να βρεθεί νωρίτερα. Η Αθήνα μπορεί να τα βγάλει πέρα (σσ:οικονομικά) μέχρι τον Ιούνιο, εκτιμούν οι πιστωτές. (…) Κάτι τέτοιο θα οδηγούσε σε επανάληψη του Ιουνίου του 2015», κλείνει το δημοσίευμα, επικαλούμενο μέλος της γερμανικής κυβέρνησης.

Το άρθρο Handelsblatt: Τον Ιούνιο τα λεφτά τελειώνουν και ο Τσίπρας οδηγείται σε εκλογές εμφανίστηκε πρώτα στο Giga fm 105,4 | Ραδιοφωνικός Σταθμός | Ήπειρος | Ιωάννινα.