Μαρξισμός Αρχεία - Giga fm 105,4 | Ραδιοφωνικός Σταθμός | Ήπειρος | Ιωάννινα https://www.gigafm.gr/tag/μαρξισμός/ Ραδιοφωνικός Σταθμός, Από το 1991 στο Νομό Ιωαννίνων προσφέρουμε έγκυρη και έγκαιρη ενημέρωση αλλά και πλούσιο μουσικό πρόγραμμα. Ακούστε live το πρόγραμμα μας! Wed, 07 Apr 2021 10:29:52 +0000 el hourly 1 https://wordpress.org/?v=6.5.5 https://www.gigafm.gr/wp-content/uploads/2016/09/cropped-g--32x32.png Μαρξισμός Αρχεία - Giga fm 105,4 | Ραδιοφωνικός Σταθμός | Ήπειρος | Ιωάννινα https://www.gigafm.gr/tag/μαρξισμός/ 32 32 187256491 Ρόλος του ελληνικού κράτους στον εκσυγχρονισμό της κοινωνίας https://www.gigafm.gr/%cf%81%cf%8c%ce%bb%ce%bf%cf%82-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%b5%ce%bb%ce%bb%ce%b7%ce%bd%ce%b9%ce%ba%ce%bf%cf%8d-%ce%ba%cf%81%ce%ac%cf%84%ce%bf%cf%85%cf%82-%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%b5%ce%ba%cf%83%cf%85/ https://www.gigafm.gr/%cf%81%cf%8c%ce%bb%ce%bf%cf%82-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%b5%ce%bb%ce%bb%ce%b7%ce%bd%ce%b9%ce%ba%ce%bf%cf%8d-%ce%ba%cf%81%ce%ac%cf%84%ce%bf%cf%85%cf%82-%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%b5%ce%ba%cf%83%cf%85/#respond Wed, 07 Apr 2021 10:18:16 +0000 https://www.gigafm.gr/?p=27302 Ρόλος Του ελληνικού Κράτους Στον Εκσυγχρονισμό Της Κοινωνίας Ποιος υπήρξε ο ρόλος του ελληνικού κράτους στις διαδικασίες, οι οποίες συνέβαλαν στον εκσυγχρονισμό και την εξέλιξη της ελληνικής κοινωνίας; Υπάρχουν αρκετές αναγνώσεις του συγκεκριμένου ζητήματος. Εκκινούν από τα πρώιμα ελληνικά χρόνια παρουσίας του κράτους και καταλήγουν στην μορφή, που το γνωρίζουμε σήμερα. Για την παρούσα ανάλυση […]

Το άρθρο Ρόλος του ελληνικού κράτους στον εκσυγχρονισμό της κοινωνίας εμφανίστηκε πρώτα στο Giga fm 105,4 | Ραδιοφωνικός Σταθμός | Ήπειρος | Ιωάννινα.

]]> Ρόλος Του ελληνικού Κράτους Στον Εκσυγχρονισμό Της Κοινωνίας

Ποιος υπήρξε ο ρόλος του ελληνικού κράτους στις διαδικασίες, οι οποίες συνέβαλαν στον εκσυγχρονισμό και την εξέλιξη της ελληνικής κοινωνίας; Υπάρχουν αρκετές αναγνώσεις του συγκεκριμένου ζητήματος. Εκκινούν από τα πρώιμα ελληνικά χρόνια παρουσίας του κράτους και καταλήγουν στην μορφή, που το γνωρίζουμε σήμερα. Για την παρούσα ανάλυση θα αρκεστούμε στην οπτική του εκσυγχρονιστικού και μαρξιστικού σχήματος, τα οποία παρουσιάζουν διαφορετικές εξηγήσεις του θέματος.

Γνώμονας είναι η δημιουργία του κράτους, συνιστάμενη από πολλούς παράγοντες και περίπλοκη σε σχέση με τον τρόπο που εξετάζεται. Ένας σημαντικός παράγοντας είναι το ελληνικό κράτος και ο ρόλος του στην πορεία προς τον εκσυγχρονισμό.

«Μαρξιστικό σχήμα»

Για το μαρξιστικό σχήμα ο κόσμος εξετάζεται σε σχέση με την πρόοδο ή μη, που επιτυγχάνουν τα κράτη, με κύριο παρονομαστή όλων την οικονομία. Σε αυτόν λοιπόν, τον «οικονομικό κόσμο», η Ελλάδα αποτελεί την «ευρωπαϊκή εξαίρεση» στον δυτικό κανόνα των ανεπτυγμένων, βιομηχανικών κρατών. Ποιος ωστόσο, ο ρόλος του κράτους σε αυτό, που ονομάζουμε ελληνική κοινωνία; Το ελληνικό κράτος βρίσκεται στο κέντρο μιας σκληρής κριτικής, που ασκείται στην γενικότερη αποτυχία της χώρας, να «μιμηθεί» και να φτάσει την Δύση.

Το κράτος λοιπόν, διογκώνεται και καταλήγει να «ατροφεί» την κοινωνία των πολιτών. Σε αντίθεση με τα κράτη της Δύσης, στα οποία οι πολίτες μπορούν να πάρουν απόσταση από τις κρατικές δομές και να ενταχθούν «οριζόντια» σε τάξεις και να διεκδικήσουν, το ελληνικό κράτος έχει καταστήσει την θέση του μοναδικό δίαυλο επικοινωνίας. Η σημαντική, για την επίτευξη του εκσυγχρονισμού, εμφάνιση της αστικής τάξης, η οποία θα «απελευθερώσει» το υπερδιογκωμένο κράτος , αντικαθίσταται από μια «κρατική αστική τάξη». Αυτή η «κρατική αστική τάξη» ευθύνεται για το «υπερτροφικό» κράτος. Ενίσχυσε ακόμα περισσότερο την δημοσιοϋπαλληλία και προκάλεσε ζητήματα στην διανομή των πόρων και τους κοινωνικούς ανταγωνισμούς, με την περαιτέρω ανάπτυξη των πελατειακών σχέσεων.

Συνοψίζοντας, το ελληνικό κράτος είναι ένα κράτος «υπερφορτωμένο» με αποτέλεσμα να λειτουργεί αρνητικά σε όλες τις περιπτώσεις. Πολύ περισσότερο όσον αφορά τον ρόλο του απέναντι στην κοινωνία, η οποία τίθεται στο περιθώριο και δεν μπορεί να αυτονομηθεί από αυτό (μέσα από την δημιουργία της εργατικής τάξης) και να διαχωρίσει τις υποθέσεις του δημοσίου και ιδιωτικού βίου. Το κράτος καθίσταται μεγάλος εργοδότης και η κοινωνία των πολιτών, κοινωνία των «πελατών», αφού μόνο έτσι εισέρχονται στην κρατική εξουσία και μπορούν να συμμετέχουν σε αυτό, που ονομάζουμε «κρατική πρόνοια».

«Εκσυγχρονιστικό σχήμα»

Για το εκσυγχρονιστικό σχήμα ο νεωτερικός κόσμος είναι ο φιλελεύθερος. Και σε αυτό το πλαίσιο η Ελλάδα αποτυγχάνει και δεν μπορεί να ακολουθήσει την «προοδεύουσα» Δύση. Σε αυτήν την περίπτωση όμως το κράτος διαθέτει ένα διαφορετικό ρόλο. Η κοινωνία διατηρεί την παραδοσιακή της «κληρονομιά» και αδυνατεί να επιτρέψει την ανάπτυξη των δημοκρατικών θεσμών, που συνιστούν τον εκσυγχρονισμένο κόσμο. Το ελληνικό κράτος αντί να προάγει τον εκσυγχρονισμό και να αποτελεί το σύγχρονο κράτος, το οποίο συστάθηκε στα πλαίσια της νεωτερικότητας, έπεσε «θύμα» των παραδοσιακών καταβολών της κοινωνίας.

Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να διαθέτει και εδώ αρνητικό ρόλο. Όλα κινούνται γύρω από την αξιοποίηση των πελατειακών σχέσεων προς χάρη του ατομικού οφέλους (της οικογένειας). Οι καταβολές της οικογένειας και της επικράτησης του συμφέροντος της, δεν επιτρέπουν στους πολίτες να συσπειρωθούν. Αντιθέτως, ατομικά και κυρίως «οικογενειοκρατικά» επιδιώκουν να κερδίσουν, χωρίς ωστόσο, να αγωνιστούν για μαζικούς σκοπούς και κίνητρα. Το κράτος ευθύνεται για την καθυστέρηση, διότι δεν «βοήθησε» τους επείσακτους θεσμούς να «ριζώσουν» στην ελληνική πραγματικότητα. Έτσι υπονομεύτηκε η μεγάλη σημασία των κομμάτων, του ανταγωνισμού και των θεσμών, τα οποία «εγκλωβίστηκαν στα πελατειακά δίκτυα». Το ελληνικό κράτος είναι υπεύθυνο για την μη ανάπτυξη καθότι παραμένει και αυτό στάσιμο.

«Σημασία ανάγνωσης»

Η περιπλοκότητα του ίδιου του ζητήματος, ευνοεί και τις παρανοήσεις. Και στις δύο αυτές οπτικές υπάρχουν ορισμένα όρια και κυρίως πληροφορίες. Ο κόσμος δεν θα πρέπει να νοείται ως εκσυγχρονισμένος και νεωτερικός μόνον, με βιομηχανικούς και φιλελεύθερους όρους. Το ελληνικό κράτος «καταδικάζεται» από αυστηρές θέσεις, που δεν επέτρεψαν την ανάλυση της πορείας του.

Ο ρόλος του υπήρξε ορισμένος αναλόγως των συνθηκών, που επικρατούσαν εκείνη την μοναδική στιγμή, που εξετάστηκε. Η «συμβολή» της ελληνικής κοινωνίας υπήρξε μεγάλη, αν μάλιστα λάβουμε υπόψιν μας το κόστος της μη συμμετοχής, της απάθειας, του κέρδους και του ατομισμού. Ίσως το κράτος υποβάθμιζε την κοινωνία, την ίδια στιγμή, που και η κοινωνία έπραττε το ίδιο. Το κράτος πολλές φορές θεωρήθηκε ότι απέτυχε, δεν θα πρέπει όμως να λαμβάνεται πάντοτε ως αποτυχημένο και «ένοχο».

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Ελλάδα-Λιβύη Νέο Πλαίσιο Σχέσεων

Το άρθρο Ρόλος του ελληνικού κράτους στον εκσυγχρονισμό της κοινωνίας εμφανίστηκε πρώτα στο Giga fm 105,4 | Ραδιοφωνικός Σταθμός | Ήπειρος | Ιωάννινα.

]]> https://www.gigafm.gr/%cf%81%cf%8c%ce%bb%ce%bf%cf%82-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%b5%ce%bb%ce%bb%ce%b7%ce%bd%ce%b9%ce%ba%ce%bf%cf%8d-%ce%ba%cf%81%ce%ac%cf%84%ce%bf%cf%85%cf%82-%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%b5%ce%ba%cf%83%cf%85/feed/ 0 27302 Δημοσκοπήσεις προκλητικές αμετανοησίας https://www.gigafm.gr/%ce%b4%ce%b7%ce%bc%ce%bf%cf%83%ce%ba%ce%bf%cf%80%ce%ae%cf%83%ce%b5%ce%b9%cf%82-%cf%80%cf%81%ce%bf%ce%ba%ce%bb%ce%b7%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ad%cf%82-%ce%b1%ce%bc%ce%b5%cf%84%ce%b1%ce%bd%ce%bf%ce%b7%cf%83/ https://www.gigafm.gr/%ce%b4%ce%b7%ce%bc%ce%bf%cf%83%ce%ba%ce%bf%cf%80%ce%ae%cf%83%ce%b5%ce%b9%cf%82-%cf%80%cf%81%ce%bf%ce%ba%ce%bb%ce%b7%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ad%cf%82-%ce%b1%ce%bc%ce%b5%cf%84%ce%b1%ce%bd%ce%bf%ce%b7%cf%83/#respond Mon, 25 Jul 2011 10:05:04 +0000 http://www.gigafm.gr/?p=1304 H δημοκρατία είναι κοινωνικό κατόρθωμα, όχι ιδεολογική συνταγή. Για την ιδεολογική συνταγή βεβαίως δεν υπάρχουν αδιέξοδα, οι ιδεολογίες προσχεδιάζουν συνήθως παραδείσους. Ενώ το κοινωνικό κατόρθωμα προϋποθέτει εξ ορισμού και το ενδεχόμενο του μη κατορθώματος, της αποτυχίας ή της ανικανότητας. Όταν μια συλλογικότητα αποτυγχάνει ή δεν είναι ικανή να κατορθώσει τη δημοκρατία (δεν διαθέτει την απαιτούμενη […]

Το άρθρο Δημοσκοπήσεις προκλητικές αμετανοησίας εμφανίστηκε πρώτα στο Giga fm 105,4 | Ραδιοφωνικός Σταθμός | Ήπειρος | Ιωάννινα.

]]> H δημοκρατία είναι κοινωνικό κατόρθωμα, όχι ιδεολογική συνταγή. Για την ιδεολογική συνταγή βεβαίως δεν υπάρχουν αδιέξοδα, οι ιδεολογίες προσχεδιάζουν συνήθως παραδείσους. Ενώ το κοινωνικό κατόρθωμα προϋποθέτει εξ ορισμού και το ενδεχόμενο του μη κατορθώματος, της αποτυχίας ή της ανικανότητας. Όταν μια συλλογικότητα αποτυγχάνει ή δεν είναι ικανή να κατορθώσει τη δημοκρατία (δεν διαθέτει την απαιτούμενη κατά κεφαλήν καλλιέργεια), τότε πρέπει κάπως αλλιώς να εξασφαλιστεί η διαφορά της κοινωνίας των αναγκών από τη θηριωδία της ζούγκλας. Συνήθως αυτόν τον ρόλο σπεύδουν να τον αναλάβουν αυτεπάγγελτοι «σωτήρες» – σατραπικά άτομα ή συμμορίες εξουσιολάγνων. Μιλάμε τότε για «αυταρχικά καθεστώτα», που περιορίζουν τα ατομικά δικαιώματα (συνήθως με τρόπο αυθαίρετο) προκειμένου να αποτρέψουν τη γενικευμένη αυθαιρεσία των νόμων της ζούγκλας.  Για να επιβληθεί ένα αυταρχικό καθεστώς πρέπει (κατά κανόνα) να ασκήσει βία. Σε εποχές όχι και πολύ μακρινές την αποτελεσματικότερη βία μπορούσαν να την ασκήσουν οι εξ επαγγέλματος ένοπλοι πολίτες (στρατιωτικοί, αστυνομικοί). Eνα στρατιωτικό πραξικόπημα ήταν η φυσιολογική κατάληξη πολύχρονων αποτυχημένων προσπαθειών να κατορθωθεί η δημοκρατία, κατάληξη της υποβαθμισμένης κατά κεφαλήν καλλιέργειας που διαστρέφει τη συνταγή της δημοκρατίας σε πρόσχημα συντεχνιακών αυθαιρεσιών. Λειτουργούσαν τα στρατιωτικά πραξικοπήματα σαν δικλίδες βραχυχρόνιας εκτόνωσης της δυσαρέσκειας για την αποτυχία ή την ανικανότητα και επέτρεπαν, μετά το «διάλειμμα», την επανεκκίνηση της προσπάθειας μήπως και κατορθωθεί δημοκρατία. Σήμερα, για λόγους που απαιτούν μακρά ανάλυση (πολύ ενδιαφέρουσα), η αποτελεσματικότερη βία δεν ασκείται με τα όπλα, ακόμα και τα όπλα τα ελέγχουν μεθοδικά στημένοι μηχανισμοί της οικονομίας. Αυτοί που σήμερα αποφασίζουν αυθαίρετα και επιβάλλουν εκβιαστικά τα ποσοστά των καταδικασμένων στην απόγνωση της ανεργίας, την εξευτελιστική της ανθρωπιάς του ανθρώπου μείωση μισθών και συντάξεων, αυτοί οι δυνάστες λαών σήμερα δεν φοράνε στολές και πηλήκια, παράσημα και ξίφη, δεν τιτλοφορούνται δικτάτορες ή στρατιωτικοί πραξικοπηματίες. Είναι κουστουμαρισμένοι κοινότοπα υπάλληλοι ιδιωτικών «οίκων αξιολόγησης κρατικών οικονομιών», στελέχη διεθνών χρηματοπιστωτικών οργανισμών ή παντοδύναμων στον διεθνή τζόγο Τραπεζών. Και εκτελεστές των αποφάσεων αυτών των τυράννων καριέρας, πειθήνιες ορντίναντσες (όσο ποτέ λοχίας σε στρατιωτική δικτατορία ή λακές γόνων κληρονομικής ηγεμονίας), είναι εκλεγμένοι πρωθυπουργοί και υπουργοί οικονομίας κρατών αποτυχημένων ή ανίκανων να κατορθώσουν τη δημοκρατία.  Διότι η δημοκρατία, όταν είναι κοινωνικό κατόρθωμα και όχι χρησιμοθηρική συνταγή, είναι αποδεδειγμένα το ισχυρότερο ανάχωμα στη βία, την ένοπλη ή του δόλιου τζόγου. Αν ο μαρξισμός και τα εφιαλτικά του έκγονα (λενινισμός – σταλινισμός, μαοϊσμός και τα συναφή) αγνόησαν το άθλημα της δημοκρατίας και σημάδεψαν την Ιστορία με φρίκη ολοκληρωτισμού, είναι γιατί ξεκινούσαν από την ίδια με τον καπιταλισμό εκδοχή της συλλογικότητας ως societas: «εταιρισμού επί κοινώ συμφέροντι». Και ο ατομοκεντρισμός του συμφέροντος αποκλείει τη δημοκρατία ως άθλημα σχέσεων κοινωνίας. Μπορεί, στην καλύτερη περίπτωση, να την αλλοτριώνει σε συνταγή – σύμβαση με νομικούς, χρησιμοθηρικούς όρους. Αλλά τότε εκδικείται ο ρεαλιστικότερος δείχτης γνησιότητας ή αλλοτρίωσης των σχέσεων κοινωνίας: η οικονομία. Αυτονομείται η οικονομία από την κοινωνία των αναγκών, μεταβάλλεται σε μέσο ή όπλο για την άσκηση βίας, υποτάσσεται σε μεθοδικά στημένους εργαλειακούς μηχανισμούς.  Στην Ελλάδα σήμερα η εργαλειοποιημένη δυναστευτική οικονομία, με τη βία που συνεπιφέρει (νομιμότατα), είναι οργανικό γέννημα της κομματοκρατίας. Τα κόμματα φόρτωσαν στους Έλληνες ένα ιλιγγιώδες χρέος, προκειμένου να μπορούν τα ίδια, με δάνειο χρήμα και αδίστακτη ιδιοτέλεια, να εξαγοράζουν ψήφους και συνειδήσεις, να εκφαυλίζουν μεγάλες πληθυσμιακές ομάδες, να ανοίγουν διαύλους ανήθικου πλουτισμού στα στελέχη τους. Με αποτέλεσμα, να είναι σήμερα οι Έλληνες υπόδουλοι, με προοπτικές δεκαετιών, στα ανεξέλεγκτα πλοκάμια αδίστακτων θεσμών διεθνούς κερδοσκοπίας που αφήνει πίσω του ψυχορραγώντας ο καπιταλισμός. H δημοκρατία, ως άθλημα και επιδίωξη, είναι η μόνη δυνατότητα για να αποτινάξουμε τον ζυγό που μας έχουν επιβάλει οι «αγορές», η μόνη δυνατότητα για να συνεχίσει να υπάρχει Eλληνισμός στα μέσα του 21ου αιώνα. Aλλά καινούργιο κρασί δεν μπαίνει σε παλιούς ασκούς. Για να κατορθωθεί δημοκρατία, πρέπει τα σημερινά κόμματα και το φαύλο κράτος που χρησιμοποιούν ως υποχείριο, να αποβληθούν από το πολιτικό σκηνικό. Oταν το αίτημα της αποβολής τους γίνει καθολικά συνειδητό, ο τρόπος της αποβολής τους θα γεννηθεί οργανικά και απρόβλεπτα. Δεν έχει κανένα νόημα να ψάχνουμε για τον τρόπο, αν δεν προηγηθεί η επίγνωση της επιτακτικής ανάγκης.  Δυστυχώς, οι δημοσκοπήσεις της «K» (15.7.2011) δίνουν προβάδισμα έξι μονάδων στη N. Δ. και δεκαέξι μονάδων, μπροστά, στην «παράσταση νίκης». Δυστυχώς, γιατί χάνεται έτσι και η τελευταία ευκαιρία να κατορθωθεί δημοκρατία στον τόπο χωρίς τη «μαμή» της βίας – αίμα ή πείνα. Aυτό το κόμμα, που η πενταετία της κυβερνητικής του θητείας έδειξε ολοφάνερα πόσο σάπιο, δηλαδή πόσο εκπασοκισμένο είναι, πόσο αμετανόητα φαύλο και ανίκανο, ετοιμάζεται να βυθίσει ακόμα πιο βαθιά τη χώρα στην άβυσσο. Δικαιώνεται ο κ. Σαμαράς που επιβράβευσε ως «τομεάρχες» τα πιο ανυπόληπτα αποφόρια του πολιτικού και κοινωνικού βίου – οι δημοσκοπήσεις του επιτρέπουν να κατέβει στις εκλογές με τέτοιας υποστάθμης «επιτελείο».  Bιάστηκαν όσοι πίστεψαν ότι με τον ολίγιστο «Γιωργάκη» φτάσαμε στον πάτο της συμφοράς.

Το άρθρο Δημοσκοπήσεις προκλητικές αμετανοησίας εμφανίστηκε πρώτα στο Giga fm 105,4 | Ραδιοφωνικός Σταθμός | Ήπειρος | Ιωάννινα.

]]> https://www.gigafm.gr/%ce%b4%ce%b7%ce%bc%ce%bf%cf%83%ce%ba%ce%bf%cf%80%ce%ae%cf%83%ce%b5%ce%b9%cf%82-%cf%80%cf%81%ce%bf%ce%ba%ce%bb%ce%b7%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ad%cf%82-%ce%b1%ce%bc%ce%b5%cf%84%ce%b1%ce%bd%ce%bf%ce%b7%cf%83/feed/ 0 1304