Συνεδρίασε την Μ. Τρίτη το Δ.Σ. του ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων. Στην χθεσινή συνεδρίαση των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου του ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων ελήφθη απόφαση για την επιλογή του νέου Καλλιτεχνικού Διευθυντή.

Με 8 ψήφους υπέρ, έναντι μιας ψήφου υπέρ άλλου υποψηφίου, επιλέχθηκε ο κ. Χάρης Πεχλιβανίδης για τη θέση του Καλλιτεχνικού Διευθυντή του ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων. Η πρόσληψη θα ολοκληρωθεί μετά από σύμφωνη γνώμη της Υπουργού Πολιτισμού & Αθλητισμού. Το υπουργείο πολιτισμού θα αποφανθεί για την νομιμότητα όσων περιγράφονται για το θέμα αυτό στην ισχύουσα προγραμματική σύμβαση.

Βιογραφικό του Χάρη Πεχλιβανίδη

Είναι απόφοιτος του Τµήµατος Θεάτρου της Σχολής Καλών Τεχνών του Α.Π.Θ. Έχοντας λάβει υποτροφία από το Ι.Κ.Υ (Ίδρυµα Κρατικών Υποτροφιών) ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές σπουδές µε τίτλο “MA in Theatre: Devised Theatre” στο Dartington College of Arts (UK). Έχει βραβευτεί απο την ακαδημαϊκή κοινότητα του Α.Π.Θ. µε το “Βραβείο Αριστείας – Διεθνείς Διακρίσεις Αποφοίτων”.

Διδάσκει το μάθημα της κινησιολογίας/χορού σε ανώτερες δραµατικές σχολές επί σειρά ετών. Από το 2007 έχει εργαστεί ως σκηνοθέτης, ηθοποιός και χορευτής στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος.

Το 2012 συνδηµιούργησε την καλλιτεχνική κολλεκτίβα influx. Έχει βραβευτεί δύο φορές µε τη Διεθνή Υποτροφία Ίψεν του Ιδρύµατος Ίψεν της Νορβηγίας.

Συμμετέχει ως εκπρόσωπος της Ελλάδας με ακόμα πέντε χώρες στο διακρατικό πρότζεκτ “The ways of the heroes”, το οποίο χρηματοδοτείται από τον οργανισμό Creative Europe.

Τέλος, έχει σκηνοθετήσει στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης την παράσταση “Γυναίκες της Πέτρας” (συνεργασία του μουσικού σχήματος “Encardia” καθώς και του πολυφωνικού σχήματος Πλειάδες).

Ανακοίνωση της αντιπολίτευσης

ΔΗΠΕΘΕ Ιωάννινα Χάρης Πεχλιβανίδης Καλλιτεχνικός Διευθυντής. Χρηματοδότηση 930.000 ευρώ για την τριετία 2021-2023, στους φορείς του Διεθνούς Δικτύου Αρχαίου Δράματος. Το Υπουργείο Πολιτισμού ανανέωσε το Πρωτόκολλο Συνεργασίας το οποίο είχε υπογραφεί και με το ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων επί θητείας μας. Σύμφωνα με το οποίο το Δημοτικό μας Θέατρο θα επιχορηγηθεί με 60.000 ευρώ (20.000 ευρώ κατ’ έτος).

Μια εξειδικευμένη επιχορήγηση, για τη διοργάνωση Φεστιβάλ Αρχαίου Δράματος. Παράλληλα χρηματοδοτεί τη διοργάνωση σεμιναρίων διδασκαλίας αρχαίου δράματος, στο αρχαίο θέατρο της Δωδώνης.

Σε μια περίοδο όπου η παραγωγή ποιοτικού πολιτιστικού περιεχομένου θα έπρεπε να είναι το ζητούμενο. Η αναβάθμιση του Φεστιβάλ Αρχαίου Δράματος επιβάλλεται να είναι στην πρώτη γραμμή των πολιτιστικών εκδηλώσεων του δήμου Ιωαννιτών.

Δυστυχώς όμως, η σημερινή δημοτική αρχή δεν θέλησε να χτίσει πάνω σε έναν θεσμό που κατάφερε στα τρία χρόνια παρουσίας του να λάβει μεγάλες διαστάσεις.

Το Φεστιβάλ Αρχαίου Δράματος δεν ήταν απλά οι παραστάσεις που φιλοξενούνταν στο θέατρο της Δωδώνης. Ήταν μια πολιτιστική εμπειρία πολύ διαφορετική και σύνθετη.

Σε αυτό συνέβαλε η δράση το Θερινό Μαντείο, η επιτυχία του οποίου επιβραβεύτηκε από το υπουργείο Πολιτισμού που το ενέταξε στο Διεθνές Δίκτυο Αρχαίου Δράματος.

ΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΡΧΑΙΟΥ ΔΡΑΜΑΤΟΣ ΔΩΔΩΝΗΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΠΙΒΙΩΣΕΙ!

Η επιβράβευση του Φεστιβάλ Αρχαίου Δράματος από το υπουργείο Πολιτισμού συμπίπτει χρονικά με την εκλογή του νέου καλλιτεχνικού διευθυντή από το ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων.

Με αφορμή την ανάληψη των καθηκόντων του ευχόμαστε καλή επιτυχία στο έργο του.

Η παράταξή μας πιστεύει ακράδαντα πως οφείλει να οδηγήσει το θέατρο, εργαζόμενος με όραμα για την προαγωγή του ποιοτικού πολιτισμού. Αξιοποιώντας με τον καλύτερο τρόπο και το ντόπιο καλλιτεχνικό δυναμικό, ξεπερνώντας κάποιες άστοχες επιλογές της σημερινής Διοίκησης.

Το άρθρο ΔΗΠΕΘΕ Ιωάννινα χάρης Πεχλιβανίδης καλλιτεχνικός διευθυντής εμφανίστηκε πρώτα στο Giga fm 105,4 | Ραδιοφωνικός Σταθμός | Ήπειρος | Ιωάννινα.

Καταγγελία για αδιαφανείς διαδικασίες στο ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων, έκανε η νέο ιδρυθείσα Ένωση Καλλιτεχνών Ηπείρου.

Όπως αναφέρει: Ο Δήμος έκανε ανάθεση ποσού 40.000 χωρίς απόφαση του Δ.Σ. του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ., Απευθείας από την πρόεδρο κυρία Κωτσαντή. Ο Δήμος Ιωαννιτών Ισχυρίζεται ότι η απόφαση νομιμοποιείται από την τριμελή επιτροπή αξιολόγησης. Ενώ η ένωση καλλιτεχνών πως δεν αναφέρει κάτι τέτοιο ο κανονισμός λειτουργίας του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Επιπλέον ούτε η προγραμματική σύμβαση με το ΥΠ.ΠΟ.Α. και ούτε άλλη προηγούμενη απόφαση του Δ.Σ. το επιτρέπει.

Ανοιχτή πρόσκληση ενδιαφέροντος

Στην καταγγελία αναφέρεται επίσης ότι δεν υπήρξε ανοικτή πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος προς το καλλιτεχνικό δυναμικό της πόλης. ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΕ ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΙΚΤΗ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ.

Περί έγκρισης προϋπολογισμού

Τονίζεται δε, ότι δεν υπήρξε έγκριση του προϋπολογισμού εκ μέρους του Δ.Σ. του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Για την ανάθεση του έργου: «Από γιορτή σε γιορτή-Η Πασκαλιά της λευτεριάς».

Στο δεύτερο σκέλος της καταγγελίας αναφέρεται έργο που έγινε το Φθινόπωρο του 2020 όπου το Δ.Σ. του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. το ανέθεσε σε μέλος του!! “Ο Γιάννης κερνά ο Γιάννης πίνει”. Ρωτά αν έγινε διερεύνηση του τρόπου υλοποίησης της παραγωγής του φθινοπώρου 2020 που το ΔΣ ανάθεσε σε μέλος του. Καταγγέλλει ότι αυτό το έργο εξοφλήθηκε κανονικά χωρίς να παρουσιαστεί έστω και σε Video!

Να σημειωθεί ότι από την πλευρά του Δήμου ορίστηκε εκτάκτως συνεδρίαση Δ.Σ. για την Μεγάλη Τρίτη. Θέμα της συνεδρίασης είναι η τοποθέτηση καλλιτεχνικού διευθυντή και η έγκριση από το Δ.Σ. της πρότασης της 3μελούς επιτροπής με παράλληλη επικύρωση των καταρτισθέντων συμβάσεων.

Για την Ιστορία

Ιωάννινα ΔΗΠΕΘΕ Και Απευθείας Ανάθεση. Στο παρελθόν όλοι οι Γιαννιώτες έχουμε γίνει μάρτυρες γεγονότων σχετικά με διασπάθιση, κακοδιαχείριση και εξυπηρέτηση ημετέρων στο ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ιωαννίνων, αλλά και σε άλλα νομικά πρόσωπα του Δήμου.

Τα γεγονότα αυτά ήταν επαναλαμβανόμενα. Με βάση τη λογική η επανάληψη είναι μητέρα μαθήσεως. Αν επαναλαμβάνονται τέτοια γεγονότα ακόμα και σήμερα, μάλλον οι επί χρόνια ασκούντες καθήκοντα εξουσίας στην τοπική κοινωνία νιώθουν άτρωτοι. Η αναφορά εδώ δεν σχετίζεται με τους αιρετούς τόσο, όσο με εκείνους που μόνη δουλειά τους είναι η ενασχόληση με τη διοίκηση του Δήμου και των Νομικών του προσώπων ως οι μόνοι ικανοί.

Μάλλον οι υπόλοιποι πολίτες των Ιωαννίνων κατά την δική τους ιδιοτελή κρίση δεν έχουν τις δικές τους “ικανότητες”…. Αυτός είναι και ο λόγος που τόσο λίγα πρόσωπα είναι συνέχεια στις θέσεις κλειδιά του Δήμου Ιωαννίνων. Τα ίδια πρόσωπα είναι μέλη υψηλόβαθμα των κομμάτων, είναι συνδικαλιστές και γενικότερα άνθρωποι όλων των πολιτικών ιδιοτήτων. “Πάντα με τις καλύτερες των προθέσεων” και ουδείς λόγος περί ιδιοτέλειας.

Το άρθρο Ιωάννινα ΔΗΠΕΘΕ και απευθείας ανάθεση εμφανίστηκε πρώτα στο Giga fm 105,4 | Ραδιοφωνικός Σταθμός | Ήπειρος | Ιωάννινα.

Το άρθρο Δεύτερος μήνας παραστάσεων για το «Σιμιγδαλένιο» του ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων εμφανίστηκε πρώτα στο Giga fm 105,4 | Ραδιοφωνικός Σταθμός | Ήπειρος | Ιωάννινα.

Λίγα λόγια για το έργο 

Μια βασιλοπούλα αρνείται να ερωτευτεί και στις πιέσεις του πατέρα της να παντρευτεί, αντιτάσσει ένα άβουλο όργανο που μόνη της πλάθει και που μπορεί απόλυτα να ελέγχει: τον Σιμιγδαλένιο. Μια άλλη όμως, βασιλοπούλα από ένα μακρινό βασίλειο κλέβει τον Σιμιγδαλένιο και αναγκάζει την πρώτη βασιλοπούλα να ξεκινήσει ένα ταξίδι αναζήτησής του που φτάνει μέχρι τον ήλιο, το φεγγάρι και τα μακρινά αστέρια. Σ’ αυτή την περιπλάνηση, μέσα από μεγάλο πόνο και μοναξιά, η βασιλοπούλα γνωρίζει τον εαυτό της και καταλαβαίνει το βαθύτερο νόημα της ύπαρξης που είναι η Αγάπη. Ως βιβλίο έχει κάνει 11 εκδόσεις και ως θεατρικό έργο, έχει ανέβει σε 72 διαφορετικές παραγωγές στην Ελλάδα (ΔΗΠΕΘΕ, ιδιωτικά θέατρα, ΚΘΒΕ κλπ) και το Εξωτερικό (έχει κυκλοφορήσει στην Αυστραλία και την Τουρκία).

Το άρθρο Ο «Σιμιγδαλένιος» ξεκινά τις παραστάσεις του από τη Νεανική – Παιδική του Σκηνή του ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων εμφανίστηκε πρώτα στο Giga fm 105,4 | Ραδιοφωνικός Σταθμός | Ήπειρος | Ιωάννινα.

Λίγα λόγια για το έργο: Το κείμενο του Αντώνη Τσιπιανίτη είναι ευρηματικό, έχει γωνίες με εκπλήξεις, αλλά δεν το κουνάει ούτε ρούπι από την πραγματική ζωή. «Η πόρνη από πάνω» σου λέει όμορφα με τρόπο μία ιστορία της διπλανής πόρτας, αραιώνοντας την πίκρα με χιούμορ, σκουπίζοντας τα δάκρυα με χαραμάδες ελπίδας. Μία γυναίκα από την Πρέβεζα ακολουθεί τον αστυνομικό σύζυγο της στην Αθήνα. Μένει σε ένα τυπικό διαμέρισμα του αθηναϊκού κέντρου. Και ακριβώς από πάνω μετακομίζει μία πόρνη. Το δράμα μιας χώρας εκτυλίσσεται παράλληλα με την τραγωδία της γυναίκας από την Πρέβεζα. Μόνο που εσύ, από ένα σημείο και μετά, αρχίζεις να αδικείς όλα αυτά. Την ιστορία, το μήνυμα, την καταπίεση, την πόρνη, τον αστυνομικό, τον πόνο της γυναίκας από την επαρχία.

Το άρθρο ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων: «Η πόρνη από πάνω» για 4 παραστάσεις στις 25 και 26 Οκτωβρίου εμφανίστηκε πρώτα στο Giga fm 105,4 | Ραδιοφωνικός Σταθμός | Ήπειρος | Ιωάννινα.

Το κείμενο του Αντώνη Τσιπιανίτη είναι ευρηματικό, έχει γωνίες με εκπλήξεις, αλλά δεν το κουνάει ούτε ρούπι από την πραγματική ζωή. «Η πόρνη από πάνω» σου λέει όμορφα με τρόπο μία ιστορία της διπλανής πόρτας, αραιώνοντας την πίκρα με χιούμορ, σκουπίζοντας τα δάκρυα με χαραμάδες ελπίδας. Μία γυναίκα από την Πρέβεζα ακολουθεί τον αστυνομικό σύζυγο της στην Αθήνα. Μένει σε ένα τυπικό διαμέρισμα του αθηναϊκού κέντρου. Και ακριβώς από πάνω μετακομίζει μία πόρνη. Το δράμα μιας χώρας εκτυλίσσεται παράλληλα με την τραγωδία της γυναίκας από την Πρέβεζα. Μόνο που εσύ, από ένα σημείο και μετά, αρχίζεις να αδικείς όλα αυτά. Την ιστορία, το μήνυμα, την καταπίεση, την πόρνη, τον αστυνομικό, τον πόνο της γυναίκας από την επαρχία. Διότι, απλώς, σε κάποια σημεία, η ερμηνεία της Κατερίνας Διδασκάλου σκεπάζει τα πάντα.

Έναρξη παραστάσεων: Aπογευματινή: 6.30 – Βραδινή 9 μ.μ

Το άρθρο ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων: Τέσσερις παραστάσεις από την Κατερίνα Διδασκάλου εμφανίστηκε πρώτα στο Giga fm 105,4 | Ραδιοφωνικός Σταθμός | Ήπειρος | Ιωάννινα.

Η «Γ’ Φθινοπωρινή αυλαία» θα συνεχιστεί την Παρασκευή 25 και το Σάββατο 26 Οκτωβρίου, ώρες 6.30’ το απόγευμα και 9.00’ το βράδυ με το έργο του Αντώνη Τσιπιανίτη «Η πόρνη από πάνω» στο οποίο πρωταγωνιστεί η Κατερίνα Διδασκάλου. Το φεστιβάλ πραγματοποιείται με τη συνεργασία του Πνευματικού Κέντρο. Χορηγός επικοινωνίας: Δημοτικό Ραδιόφωνο Ιωαννίνων. Γενική είσοδος: 10 €.  Προπώληση εισιτηρίων από την ερχόμενη εβδομάδα στα καταστήματα Rock Shop (Πουτέτση 1^α), Iris (Γρηγορίου Σακκά 20), και τα βιβλιοπωλεία Αναγνώστης ( Πυρσινέλλα 11), Πρόκος (Κ. Κατσαδήμα 7).

Μετά από μια μεγάλη περιοδεία σαράντα παραστάσεων που στην συντριπτική τους πλειοψηφία δόθηκαν στην Ήπειρο το «Αμάρτημα της μητρός μου» του Γεωργίου Βιζυηνού ξεκίνησε αυτή την εβδομάδα τις παραστάσεις του στο Ίδρυμα Κακογιάννη. Η θεατρική αυτή παραγωγή του ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων, που ανέβηκε σε διασκευή και σκηνοθεσία Δήμου Αβδελιώδη, θα παίζεται στον ίδιο χώρο κάθε Τρίτη με ώρα έναρξης 9.30’ μ.μ. (Πειραιώς 206, Ταύρος. Στην παράσταση πρωταγωνιστούν ο Κωνσταντίνος Γιαννακόπουλος και η Ρένα Κυπριώτη.

Το άρθρο ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων: «Γ’ Φθινοπωρινή αυλαία» και «Το αμάρτημα της μητρός μου» εμφανίστηκε πρώτα στο Giga fm 105,4 | Ραδιοφωνικός Σταθμός | Ήπειρος | Ιωάννινα.

Το έργο του Δημήτρη Χατζή «Το τέλος της μικρής μας πόλης» είναι μια συλλογή επτά διηγημάτων. Αρχινισμένα νωρίτερα στη Ρουμανία και την Ουγγαρία γράφονται τα διηγήματα της συλλογής. Τυπώνεται για πρώτη φορά το Σεπτέμβρη του 1953, σε 4.500 αντίτυπα από το εκδοτικό «Νέα Ελλάδα». Η Τιτίκα Δαμασκηνού, φίλη του γλύπτη Μέμου Μακρή, που ζούσε στη Γενεύη, γράφει στον Χατζή το 1954: «Ήρθε από το Παρίσι μια κοπέλα, άκου τι μου είπε για σένα: του Χατζή το βιβλίο «Το τέλος της μικρής μας πόλης» έχει γίνει ευαγγέλιο στο Παρίσι. Έχουνε ένα και μοναδικό βιβλίο, τόχουνε χωρίσει στα δυο, το μισό τόχει ο Μαθιός και τάλλο μισό ο Μανόλης. Τόχεις διαβάσει; μου λέει ο Μανόλης- άστα αυτά, ακόμα!- κι αν τόχεις διαβάσει πρέπει να το ξαναδιαβάσεις, κάτσε κει και διάβασε και αύριο πας στο Μαθιό και διαβάζεις τάλλο μισό!».

Στην Ελλάδα κυκλοφόρησε το 1963, ως έκδοση του περιοδικού «Επιθεώρηση Τέχνης». Ο συγγραφέας γράφει στο Στέφανο Ροζάνη το 1972: Στο «Τέλος της μικρής μας πόλης» προσπάθησα να εικονίσω την κατάρρευση ενός ετοιμόρροπου κόσμου.

Τρία από τα διηγήματα της συλλογής «Ο Σιούλας ο ταμπάκος», «Σαμπεθάι Καμπιλής» και «Η θειά μας η Αγγελική» θα παρουσιαστούν από ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων με τη μορφή Θεατρικού Αναλογίου σε σκηνοθετική επιμέλεια Γιάννη Αναστασάκη. Την έρευνα και τη συλλογή του οπτικού υλικού επιμελήθηκε ο Χριστόδουλος Κωτσίνας. Συμμετέχουν ο σκηνοθέτης – ηθοποιός Γιάννης Αναστασάκης, καθώς  και οι ηθοποιοί Μιχάλης Μπίζιος, Μαρία Κατσουλίδη, Αθηνά Τσικνιά, Ξανθή Γεωργίου, Παναγιώτης Παπαϊωάννου, Κυριάκος Μαρκάτος..

Δυο λόγια για τον Δημήτρη Χατζή

Γεννήθηκε στα Γιάννινα στις 21 Νοεμβρίου του 1913. Πατέρας του ήταν ο δημοσιογράφος και ποιητής Γεώργιος Χατζής’ φιλολογικό ψευδώνυμο Πελλερέν. Οι φίλοι του τον φώναζαν Τάκη ή Δημητράκη. Το 1952 καταδικάζεται ερήμην από το Διαρκές Στρατοδικείο Ιωαννίνων σε θάνατο για λιποταξία κι εγκατάλειψη θέσεως. Επαναπατρίστηκε με τη μεταπολίτευση το 1974.

Γράφει στις 18-12-41: Βρέχει πολύ. Δεν έχω όρεξη να κάνω τίποτα, δεν έχω όρεξη να σκεφτώ τίποτα. Ήθελα νάχω ένα σπίτι, μία σόμπα, ένα τσάι κι ένα βιβλίο χαρούμενο. Ντροπή μου.

Γράφει στ’ αδέλφια του στις 29-12-46: Από παράδες μονάχα πάσχω μονίμως και αδιορθώτως.

Η συνεργάτιδά του στο ραδιοφωνικό σταθμό της «Ελεύθερης Ελλάδας» (Βουκουρέστι 1949) Μαριάννα Βεάκη γράφει: Δεν του άρεσαν οι τίτλοι και τα πόστα. Κάτι παραπάνω: τα περιφρονούσε.

Ο συνεργάτης του Μιλτιάδης Κρητικός γράφει: Σεμνός κι απέριττος, ποτέ του δεν κόμπαζε για τις γνώσεις και το ταλέντο του. Και διηγείται το εξής περιστατικό: «Συνέβαινε καμιά φορά το προγραμματισμένο υλικό να μην καλύπτει το χρόνο της εκπομπής και να αφήνει κενά. Σωτήρια προσφυγή ήταν τότε ο Δημητράκης.Κάποια μέρα παρουσιάστηκε πάλι ένα τέτοιο κενό.

-Δημητράκη, του λέει ο υπεύθυνος, ένα κομμάτι 2 λεπτών και στα γρήγορα! Ό,τι θες γράψε!

Βάζει ο Δημητράκης τα πρόχειρα χαρτιά του στο γραφείο, παίρνει την πέννα του, ακουμπά στην πλάτη της καρέκλας και σχεδόν σε οριζόντια θέση αρχίζει και γράφει. Τι θέμα είχε διαλέξει, πότε το είχε συλλάβει και δουλέψει στο μυαλό του, δεν προλάβαμε να το καταλάβουμε. Εμείς τον βλέπαμε να γράφει, να γράφει…Και σε λίγα λεπτά ακούστηκε από το στόμα του το στερεότυπο «τέρμα!» και το κομμάτι ήταν έτοιμο.

Ο τίτλος του ήταν περίεργος! «Οι αλήτες»! Τι γύρευαν «οι αλήτες» σε μια σοβαρή εκπομπή όπως η δική μας; Μα σαν διαβάσαμε το κείμενο, δακτυλογραφημένο πια, μείναμε εμβρόντητοι. Οι αλήτες δεν ήταν άλλοι από τα σπουργίτια, αυτά τα πετούμενα, που ο Χατζής τα έβλεπε, τα παρακολουθούσε, σαν μικρό παιδί, κάθε μέρα στους δρόμους της Βουδαπέστης και τα συμπαθούσε ιδιαίτερα, ίσως επειδή προσωποποιούσαν στα μάτια του την ελεύθερη ζωή, τη σβελτάδα, τη καπατσοσύνη του ανυπότακτου ερημοσπίτη.

Σ’ αυτό το χρονογράφημα μας φανερώθηκαν τα λεπτά αισθήματα του Χατζή, που τόσο πάσχιζε να τα κρύβει κάνοντας τον αδιάφορο ή τον σκληρό.

Περιττό να αναφερθεί ότι αυτό το χρονογράφημα βραβεύτηκε τότε ως το καλύτερο κομμάτι, ανάμεσα σε όλες τις ξένες εκπομπές του ραδιοσταθμού.».

Το 1957 σε επιστολή από τη Βουδαπέστη στην οικογένειά του γράφει: «Δεν πίνω, δεν ξενυχτώ, ζω πολύ συγκρατημένα. Το μόνο μου πάθος είναι ο καφές.» Κι έχοντας να τους δει πολλά χρόνια σημειώνει στο τέλος του γράμματος: «Γράψτε μου όλοι. Και προ παντός: Όλοι οικογενειακώς στείλτε μου φωτογραφίες, όσες μπορείτε περισσότερες φωτογραφίες σας: Να τις βάλω στον τοίχο, όπως οι χωριάτες και να σας χαιρετάω κάθε πρωί. Αν έχετε θειούς, θειάδες, ξαδέλφια, που σας αγαπούν και τους αγαπάτε, μωρά, γάτες, σκυλιά, ό,τι τέλος πάντων είναι γύρω σας και κοντά σας, στείλτε κι αυτουνών τις φωτογραφίες. Εμένα όλα μου λείψανε. Σας φιλώ όλους – Ο Τάκης».

Σε άλλο γράμμα εκμυστηρεύεται στην αδελφή του: …ξαναβρίσκω πάντα αυτό που λένε «χαρά της ζωής»- δεν αφήνω την ψυχή μου να μαραθεί, δε μπορώ να «μαραγκιάσω». Και πάλι: Ο καφές είναι το μοναδικό μου πάθος.

Και λίγα χρόνια αργότερα: «Δεν πίνω καθόλου…άλλα πάθη δεν έχω (εκτός από το τσιγάρο και αυτόν τον καφέ, τον οποίο πίνω για να ξυπνήσω, για να κοιμηθώ, για όρεξη, για τη χώνεψη, όταν είμαι κουρασμένος κι όταν είμαι ξεκούραστος- οκτώ-δέκα καφέδες την ημέρα και δεν αισθάνομαι τίποτα).».

Γράφει στο Μάριο Βίτι το 1968: «Η Ελλάδα ωστόσο είναι λίγο περίεργη χώρα:εκεί που φαίνεται πως δεν υπάρχει τίποτα πια, ξεπετιέται μια καινούργια δύναμη».

Στο Ρένο Αποστολίδη γράφει: Είμαι ηπειρώτης, γιαννιώτης και δη «καραβατιανός».

Από γράμμα του 1964 στη Νίνα Ποτζέμσκαγια: «Παντού γύρω μας υπάρχουν άνθρωποι, παντού υπάρχει η ανθρώπινη καρδιά και μπορούμε πάντα να στηριχτούμε σ’ αυτήν.».

Σε ένα γράμμα του το 1973 γράφει κλείνοντας: «Αν είμαι ζωντανός, είναι γιατί είμαι μαζί σας. Αν είμαι μαζί σας, είμαι ζωντανός.».

Η φίλη του η Κλειώ λέει πως συνήθιζε να κλείνει την κουβέντα του λέγοντας: «Να, αυτό ήταν. Να, αυτό ήταν όλο όλο.».

Το άρθρο Δημήτρης Χατζής: «Το τέλος της μικρής μας πόλης» εμφανίστηκε πρώτα στο Giga fm 105,4 | Ραδιοφωνικός Σταθμός | Ήπειρος | Ιωάννινα.

Το έργο του Δημήτρη Χατζή «Το τέλος της μικρής μας πόλης» είναι μια συλλογή επτά διηγημάτων. Αρχινισμένα νωρίτερα στη Ρουμανία και την Ουγγαρία γράφονται τα διηγήματα της συλλογής. Τυπώνεται για πρώτη φορά το Σεπτέμβρη του 1953, σε 4.500 αντίτυπα από το εκδοτικό «Νέα Ελλάδα». Η Τιτίκα Δαμασκηνού, φίλη του γλύπτη Μέμου Μακρή, που ζούσε στη Γενεύη, γράφει στον Χατζή το 1954: «Ήρθε από το Παρίσι μια κοπέλα, άκου τι μου είπε για σένα: του Χατζή το βιβλίο «Το τέλος της μικρής μας πόλης» έχει γίνει ευαγγέλιο στο Παρίσι. Έχουνε ένα και μοναδικό βιβλίο, τόχουνε χωρίσει στα δυο, το μισό τόχει ο Μαθιός και τάλλο μισό ο Μανόλης. Τόχεις διαβάσει; μου λέει ο Μανόλης- άστα αυτά, ακόμα!- κι αν τόχεις διαβάσει πρέπει να το ξαναδιαβάσεις, κάτσε κει και διάβασε και αύριο πας στο Μαθιό και διαβάζεις τάλλο μισό!».

Στην Ελλάδα κυκλοφόρησε το 1963, ως έκδοση του περιοδικού «Επιθεώρηση Τέχνης». Ο συγγραφέας γράφει στο Στέφανο Ροζάνη το 1972: Στο «Τέλος της μικρής μας πόλης» προσπάθησα να εικονίσω την κατάρρευση ενός ετοιμόρροπου κόσμου.

Τρία από τα διηγήματα της συλλογής «Ο Σιούλας ο ταμπάκος», «Σαμπεθάι Καμπιλής» και «Η θειά μας η Αγγελική» θα παρουσιαστούν από ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων με τη μορφή Θεατρικού Αναλογίου σε σκηνοθετική επιμέλεια Γιάννη Αναστασάκη. Την έρευνα και τη συλλογή του οπτικού υλικού επιμελήθηκε ο Χριστόδουλος Κωτσίνας. Συμμετέχουν ο σκηνοθέτης – ηθοποιός Γιάννης Αναστασάκης, καθώς  και οι ηθοποιοί Μιχάλης Μπίζιος, Μαρία Κατσουλίδη, Αθηνά Τσικνιά, Ξανθή Γεωργίου, Παναγιώτης Παπαϊωάννου, Κυριάκος Μαρκάτος..

Δυο λόγια για τον Δημήτρη Χατζή

Γεννήθηκε στα Γιάννινα στις 21 Νοεμβρίου του 1913. Πατέρας του ήταν ο δημοσιογράφος και ποιητής Γεώργιος Χατζής’ φιλολογικό ψευδώνυμο Πελλερέν. Οι φίλοι του τον φώναζαν Τάκη ή Δημητράκη. Το 1952 καταδικάζεται ερήμην από το Διαρκές Στρατοδικείο Ιωαννίνων σε θάνατο για λιποταξία κι εγκατάλειψη θέσεως. Επαναπατρίστηκε με τη μεταπολίτευση το 1974.

Γράφει στις 18-12-41: Βρέχει πολύ. Δεν έχω όρεξη να κάνω τίποτα, δεν έχω όρεξη να σκεφτώ τίποτα. Ήθελα νάχω ένα σπίτι, μία σόμπα, ένα τσάι κι ένα βιβλίο χαρούμενο. Ντροπή μου.

Γράφει στ’ αδέλφια του στις 29-12-46: Από παράδες μονάχα πάσχω μονίμως και αδιορθώτως.

Η συνεργάτιδά του στο ραδιοφωνικό σταθμό της «Ελεύθερης Ελλάδας» (Βουκουρέστι 1949) Μαριάννα Βεάκη γράφει: Δεν του άρεσαν οι τίτλοι και τα πόστα. Κάτι παραπάνω: τα περιφρονούσε.

Ο συνεργάτης του Μιλτιάδης Κρητικός γράφει: Σεμνός κι απέριττος, ποτέ του δεν κόμπαζε για τις γνώσεις και το ταλέντο του. Και διηγείται το εξής περιστατικό: «Συνέβαινε καμιά φορά το προγραμματισμένο υλικό να μην καλύπτει το χρόνο της εκπομπής και να αφήνει κενά. Σωτήρια προσφυγή ήταν τότε ο Δημητράκης.Κάποια μέρα παρουσιάστηκε πάλι ένα τέτοιο κενό.

-Δημητράκη, του λέει ο υπεύθυνος, ένα κομμάτι 2 λεπτών και στα γρήγορα! Ό,τι θες γράψε!

Βάζει ο Δημητράκης τα πρόχειρα χαρτιά του στο γραφείο, παίρνει την πέννα του, ακουμπά στην πλάτη της καρέκλας και σχεδόν σε οριζόντια θέση αρχίζει και γράφει. Τι θέμα είχε διαλέξει, πότε το είχε συλλάβει και δουλέψει στο μυαλό του, δεν προλάβαμε να το καταλάβουμε. Εμείς τον βλέπαμε να γράφει, να γράφει…Και σε λίγα λεπτά ακούστηκε από το στόμα του το στερεότυπο «τέρμα!» και το κομμάτι ήταν έτοιμο.

Ο τίτλος του ήταν περίεργος! «Οι αλήτες»! Τι γύρευαν «οι αλήτες» σε μια σοβαρή εκπομπή όπως η δική μας; Μα σαν διαβάσαμε το κείμενο, δακτυλογραφημένο πια, μείναμε εμβρόντητοι. Οι αλήτες δεν ήταν άλλοι από τα σπουργίτια, αυτά τα πετούμενα, που ο Χατζής τα έβλεπε, τα παρακολουθούσε, σαν μικρό παιδί, κάθε μέρα στους δρόμους της Βουδαπέστης και τα συμπαθούσε ιδιαίτερα, ίσως επειδή προσωποποιούσαν στα μάτια του την ελεύθερη ζωή, τη σβελτάδα, τη καπατσοσύνη του ανυπότακτου ερημοσπίτη.

Σ’ αυτό το χρονογράφημα μας φανερώθηκαν τα λεπτά αισθήματα του Χατζή, που τόσο πάσχιζε να τα κρύβει κάνοντας τον αδιάφορο ή τον σκληρό.

Περιττό να αναφερθεί ότι αυτό το χρονογράφημα βραβεύτηκε τότε ως το καλύτερο κομμάτι, ανάμεσα σε όλες τις ξένες εκπομπές του ραδιοσταθμού.».

Το 1957 σε επιστολή από τη Βουδαπέστη στην οικογένειά του γράφει: «Δεν πίνω, δεν ξενυχτώ, ζω πολύ συγκρατημένα. Το μόνο μου πάθος είναι ο καφές.» Κι έχοντας να τους δει πολλά χρόνια σημειώνει στο τέλος του γράμματος: «Γράψτε μου όλοι. Και προ παντός: Όλοι οικογενειακώς στείλτε μου φωτογραφίες, όσες μπορείτε περισσότερες φωτογραφίες σας: Να τις βάλω στον τοίχο, όπως οι χωριάτες και να σας χαιρετάω κάθε πρωί. Αν έχετε θειούς, θειάδες, ξαδέλφια, που σας αγαπούν και τους αγαπάτε, μωρά, γάτες, σκυλιά, ό,τι τέλος πάντων είναι γύρω σας και κοντά σας, στείλτε κι αυτουνών τις φωτογραφίες. Εμένα όλα μου λείψανε. Σας φιλώ όλους – Ο Τάκης».

Σε άλλο γράμμα εκμυστηρεύεται στην αδελφή του: …ξαναβρίσκω πάντα αυτό που λένε «χαρά της ζωής»- δεν αφήνω την ψυχή μου να μαραθεί, δε μπορώ να «μαραγκιάσω». Και πάλι: Ο καφές είναι το μοναδικό μου πάθος.

Και λίγα χρόνια αργότερα: «Δεν πίνω καθόλου…άλλα πάθη δεν έχω (εκτός από το τσιγάρο και αυτόν τον καφέ, τον οποίο πίνω για να ξυπνήσω, για να κοιμηθώ, για όρεξη, για τη χώνεψη, όταν είμαι κουρασμένος κι όταν είμαι ξεκούραστος- οκτώ-δέκα καφέδες την ημέρα και δεν αισθάνομαι τίποτα).».

Γράφει στο Μάριο Βίτι το 1968: «Η Ελλάδα ωστόσο είναι λίγο περίεργη χώρα:εκεί που φαίνεται πως δεν υπάρχει τίποτα πια, ξεπετιέται μια καινούργια δύναμη».

Στο Ρένο Αποστολίδη γράφει: Είμαι ηπειρώτης, γιαννιώτης και δη «καραβατιανός».

Από γράμμα του 1964 στη Νίνα Ποτζέμσκαγια: «Παντού γύρω μας υπάρχουν άνθρωποι, παντού υπάρχει η ανθρώπινη καρδιά και μπορούμε πάντα να στηριχτούμε σ’ αυτήν.».

Σε ένα γράμμα του το 1973 γράφει κλείνοντας: «Αν είμαι ζωντανός, είναι γιατί είμαι μαζί σας. Αν είμαι μαζί σας, είμαι ζωντανός.».

Η φίλη του η Κλειώ λέει πως συνήθιζε να κλείνει την κουβέντα του λέγοντας: «Να, αυτό ήταν. Να, αυτό ήταν όλο όλο.».

Το άρθρο Δημήτρης Χατζής: «Το τέλος της μικρής μας πόλης» εμφανίστηκε πρώτα στο Giga fm 105,4 | Ραδιοφωνικός Σταθμός | Ήπειρος | Ιωάννινα.

Στη συνέχεια της εβδομάδας και στο πλαίσιο του φεστιβάλ το ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων, συμμετέχοντας στον εορτασμό των 100 χρόνων από τη γέννηση του Δημήτρη Χατζή, οργανώνει Θεατρικό Αναλόγιο με θέματα από το έργο «Το τέλος της μικρής μας πόλης» του συγγραφέα. Η πρώτη παρουσίαση του αναλογίου θα γίνει την Πέμπτη 17 του μήνα, ώρα  9.00’ μ.μ. με ελεύθερη για το κοινό είσοδο. Περιλαμβάνει ανάγνωση των διηγημάτων «Ο Σιούλας ο ταμπάκος», «Σαμπεθάι Καμπιλής» και «Η θειά μας η Αγγελική» από την ομώνυμη συλλογή του συγγραφέα με τον σκηνοθέτη – ηθοποιό Γιάννη Αναστασάκη και τους ηθοποιούς του ΔΗΠΕΘΕ Μιχάλη Μπίζιο, Μαρία Κατσουλίδη, Αθηνά Τσικνιά, Ξανθή Γεωργίου, Παναγιώτη Παπαϊωάννου, Κυριάκο Μαρκάτο. Σκηνοθετική επιμέλεια: Γιάννης Αναστασάκης, Έρευνα – Συλλογή οπτικού υλικού: Χριστόδουλος Κωτσίνας.

Το άρθρο Θέατρο Θεσσαλονίκης: “SS Schubert και Schubert ΝΑΖΙ κανείς, ή να μη ζει” εμφανίστηκε πρώτα στο Giga fm 105,4 | Ραδιοφωνικός Σταθμός | Ήπειρος | Ιωάννινα.