Ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν προέβη για μία ακόμη φορά σε ακραία τοποθέτηση αναφορικά με την Ελλάδα. Ακόμη έντονες ήταν οι τοποθετήσεις εναντίον της Ε.Ε. αναφορικά με τον Καβαλά.

Δηλώσεις σχετικά με τον Καβαλά

«Με αυτή τη σημερινή απόφαση-ορόσημο, η Τουρκία βρίσκεται στο εδώλιο του κατηγορουμένου όχι μόνο για την άρνησή της να απελευθερώσει έναν εξέχοντα υπερασπιστή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από την αυθαίρετη κράτηση, αλλά και για την κατάφωρη αποτυχία του δικαστικού της συστήματος, η οποία επισφραγίζεται από την υπόθεση Καβαλά. Έπειτα από περισσότερα από τέσσερα χρόνια πίσω από τα κάγκελα, ελπίζουμε ειλικρινά ότι οι αρχές θα κάνουν τώρα το σωστό και θα απελευθερώσουν τον Οσμάν Καβάλα», δήλωσε ο διευθυντής του ευρωπαϊκού τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας Νιλς Μουίζνιεκς.

Ο Ερντογάν κατηγόρησε την Ελλάδα ότι ευθύνεται για τον θάνατο 12 μεταναστών στον Έβρο.

Όσα είπε ο Τούρκος Πρόεδρος

«Με αυτή τη σημερινή απόφαση-ορόσημο, η Τουρκία βρίσκεται στο εδώλιο του κατηγορουμένου. Όχι μόνο για την άρνησή της να απελευθερώσει έναν εξέχοντα υπερασπιστή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από την αυθαίρετη κράτηση. Αλλά και για την κατάφωρη αποτυχία του δικαστικού της συστήματος, η οποία επισφραγίζεται από την υπόθεση Καβαλά. Έπειτα από περισσότερα από τέσσερα χρόνια πίσω από τα κάγκελα, ελπίζουμε ειλικρινά ότι οι αρχές θα κάνουν τώρα το σωστό και θα απελευθερώσουν τον Οσμάν Καβάλα», δήλωσε ο διευθυντής του ευρωπαϊκού τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας Νιλς Μουίζνιεκς.

«Για παράδειγμα υπάρχει αυτή η άχρηστη Frontex που δήθεν δημιούργησαν. Δεν έχουν καμία παρουσία εκτός από το να υποστηρίζουν την Ελλάδα. Και τώρα απλά παρακολούθησαν αυτούς τους 12 ανθρώπους να πεθαίνουν από το κρύο. Κι εμείς από εδώ και πέρα, όλα τα βίντεο και τα ντοκουμέντα τα οποία έχουμε θα τα δείχνουμε σε όποιον ηγέτη θα έχουμε συνάντηση. 

Και θα συνεχίσουμε τον αγώνα μας μπροστά στα μάτια όλου του κόσμου. Διότι είναι καθήκον μας ενάντια στην απανθρωπιά κάποιον. Θα το κάνουμε αυτό διότι θα συνεχίσουμε να είμαστε δίπλα στους καταπιεσμένους αυτό είναι και ανθρωπιστικό καθήκον μας αλλά και ισλαμικό καθήκον μας».

Η επίθεση του απέναντι στην Ελλάδα αλλά και στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ένα σύνηθες φαινόμενο. Κυρίως τα τελευταία χρόνια που οι σχέσεις των δύο κρατών είναι ιδιαίτερα τεταμένες.

Το άρθρο Ερντογάν: Δείγμα του πολιτισμού των Ελλήνων η βύθιση των σκαφών εμφανίστηκε πρώτα στο Giga fm 105,4 | Ραδιοφωνικός Σταθμός | Ήπειρος | Ιωάννινα.

Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ανακοίνωσε ότι πλέον η Τουρκία διαθέτει και τέταρτο πλωτό γεωτρύπανο. Γεωτρύπανο το οποίο διαθέτει τεχνολογία 7ης γενιάς.

Σύμφωνα με τουρκικά μέσα ενημέρωσης, η Turkish Petroleum υπέγραψε συμφωνία με τη νοτιοκορεατική Daewoo για το γεωτρύπανο West Cobalt, προσθέτοντας ένα πλοίο 7ης γενιάς στον υπάρχοντα στόλο 6ης γενιάς.

Απευθυνόμενος στους βουλευτές του κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚR) στην Άγκυρα, ο Τούρκος πρόεδρος είπε: «Σε αντίθεση με άλλα πλοία, αυτό το πλοίο είναι ένα πλοίο 7ης γενιάς, εξοπλισμένο με την τελευταία λέξη της τεχνολογίας. Υπάρχουν πέντε από αυτά τα πλοία στον κόσμο και έχουμε ένα από αυτά».

Ο κ. Ερντογάν σημείωσε ότι το νέο πλοίο μπορεί να πραγματοποιεί έρευνες σε μέγιστο βάθος 3.665 μέτρων.

«Έχουμε την ικανότητα να λειτουργούμε πέρα ​​από τα σύνορά μας», πρόσθεσε.

O υπουργός Ενέργειας Φατίχ Ντονμέζ ανέρθηκε στην αγορά του γεωτρύπανου μέσω ανάρτησής του. Το πλοίο θα έχει μήκος 238 μέτρων και πλάτος 42 μέτρων, ενώ θα διαθέτει ύψος πύργου 104 μέτρα και πλήρωμα 200 ατόμων

Σύμφωνα με τουρκικά μέσα ενημέρωσης, το νέο πλοίο αναμένεται να αναπτυχθεί στη Μαύρη Θάλασσα.

Την ίδια ώρα ο Υπ. Άμυνας της Τουρκίας, Χουλουσί Ακάρ δήλωσε πως η πολιτική πρακτική που ακολουθεί η Ελλάδα είναι επεκτατική. Επιμένει να κατηγορεί την Ελλάδα για επιθετική πολιτική.

Πηγή: Daily Sabah

Το άρθρο Η Τουρκία απέκτησε 4ο πλωτό γεωτρύπανο εμφανίστηκε πρώτα στο Giga fm 105,4 | Ραδιοφωνικός Σταθμός | Ήπειρος | Ιωάννινα.

Νέα πτώση ρεκόρ σημείωσε η τουρκική λίρα έπειτα από την ένταση που δημιουργήθηκε ανάμεσα στη Δύση και την Τουρκία. Ο Τούρκος πρόεδρος Ρ. Ταγίπ Ερντογάν είχε διατάξει την απέλαση του πρέσβη των ΗΠΑ αλλά και ακόμη εννέα χωρών καθώς δήλωσαν την επιθυμία τους για απελευθέρωση του Οσμάν Καβαλά. Ο Καβαλά βρίσκεται στη φυλακή από το 2017 και αρνείται κατηγορηματικά οποιαδήποτε σχέση με το πραξικόπημα του 2016.

Ο Καβαλά έχει κατηγορηθεί ότι χρηματοδότησε διαμαρτυρίες το 2013. Παραμένει υπό κράτηση και στην τελευταία δίκη που έγινε δήλωσε αθώος.

Με κοινή τους δήλωση οι πρεσβευτές του Καναδά, της Δανίας, της Γαλλίας, της Γερμανίας, της Ολλανδίας, της Νορβηγίας, της Σουηδίας, της Φινλανδίας, της Ν. Ζηλανδίας και των ΗΠΑ ζήτησαν να βρεθεί μία δίκαιη λύση στην υπόθεση του Καβαλά

“Έδωσα την απαραίτητη εντολή στον υπουργό Εξωτερικών μας και είπα τι πρέπει να γίνει: Αυτοί οι 10 πρεσβευτές πρέπει να χαρακτηριστούν persona non grata (ανεπιθύμητοι) αμέσως. Θα το λύσετε αμέσως”, είπε ο Ερντογάν σε ομιλία του στη βορειοδυτική πόλη Εσκισεχίρ.

Οι πρεσβείες των ΗΠΑ και της Γαλλίας και ο Λευκός Οίκος δεν απάντησαν αμέσως στα αιτήματα για σχολιασμό. Εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ είπε ότι γνώριζε τις αναφορές και ζητούσε σαφήνεια από το τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών.

Η Νορβηγία είπε ότι η πρεσβεία της δεν είχε λάβει καμία ειδοποίηση από τις τουρκικές αρχές.

«Ο πρεσβευτής μας δεν έχει κάνει τίποτα που να δικαιολογεί την απέλαση», είπε ο επικεφαλής εκπρόσωπος του υπουργείου, Τρουντ Μαασάιντε, προσθέτοντας ότι η Τουρκία γνώριζε καλά τις απόψεις της Νορβηγίας.

Πηγή: Reuters

Το άρθρο Νέα πτώση της τουρκικής λίρας – 10 λίρες ανά δολάριο εμφανίστηκε πρώτα στο Giga fm 105,4 | Ραδιοφωνικός Σταθμός | Ήπειρος | Ιωάννινα.

Η αναφορά της Τουρκίας σε πολλές συζητήσεις την καθιστά ένα κράτος με ισχυρή θέση. Τα τελευταία γεγονότα με τις τρομοκρατικές επιθέσεις και την ανταλλαγή πυρών, κατέληξε και πάλι σε συζητήσεις γύρω από υπεύθυνους και ενόχους. Μια τέτοια συζήτηση είναι και εκείνη της δράσης της «Αραβικής Άνοιξης». Συνδέεται η Τουρκία με το κίνημα της «Αραβικής Άνοιξης»;

Για τη παρούσα ανάλυση θα αξιοποιηθούν τόσο πληροφορίες για το κίνημα όσο και για τον θρησκευτικό φονταμενταλισμό και το Ισλάμ, ως τμήματα της Τουρκίας και του κινήματος.

«Ο θρησκευτικός φονταμενταλισμός»

Ο θρησκευτικός φονταμενταλισμός είναι ένα μοντέρνο κίνημα του 20ου αιώνα, με ιστορικά προηγούμενα. Αντιτίθεται σε οτιδήποτε συνιστά αλλαγή ή καινούργιο, εκφράζοντας ακραία εμμονή στο παρελθόν και αξιοποιείται ως όρος από το 1970, για να εξηγήσει μια σειρά πολλών διαφορετικών πολιτικών και θρησκευτικών εξελίξεων.

Οι θρησκευτικοί φονταμενταλιστές στρέφονται στα ιερά κείμενα , για να πάρουν τη γνώμη του Θεού για διάφορα ζητήματα και τις αναγνώσεις τους, τις διαμορφώνουν, ώστε να αποτελέσουν πεδίο μεταρρύθμισης. Οι μουσουλμάνοι φονταμενταλιστές πιστεύουν, ότι πρέπει να «καθαρίσουν» το Ισλάμ από τυχόν προσχωρήσεις σε αυτό του πολιτιστικού εκσυγχρονισμού. Επίπτωση αυτού είναι η στροφή προς την τρομοκρατία. Κατανοούν το δόγμα τους ως πίστη στο λόγο του Θεού, ο οποίος είναι γραμμένος στο ιερό τους βιβλίο, το Κοράνι, και οι αποκαλύψεις του καθορίζουν το δόγμα.

Οι ισλαμιστικές ομάδες δρουν για να αλλάξουν την τρέχουσα κοινωνική και πολιτική τάξη πραγμάτων με την χρήση διαφόρων πολιτικών μέσων.

Οι σύγχρονοι ισλαμιστές αντιλαμβάνονται τον κόσμο με όρους κοινωνικής αλλαγής. Η κοινωνική αλλαγή προωθείται μέσω της διάκρισης μεταξύ του δίκαιου και του άδικου σε ολόκληρη την ισλαμική ιστορία, που μοιάζει με τη διάκριση στη Δύση μεταξύ κοινωνίας των πολιτών και κράτους, όπου η μια συνεπάγεται αποδυνάμωση της άλλης. Το άδικο «κατοικεί» στο κράτος και το δίκαιο προσπαθεί να αλλάξει την κατάσταση αυτή, η οποία είναι διεφθαρμένη και ανεπαρκώς ισλαμική.

Οι σύγχρονοι ισλαμιστές φονταμενταλιστές θεωρούν τον εαυτό τους ως το δίκαιο, που επιχειρεί να μεταρρυθμίσει την δημοκρατία, με την καθοδήγηση του θεού και της Σαρία. Κακές κυβερνήσεις, υψηλή ανεργία και κοινωνική κρίση ενθάρρυναν τις ισλαμιστικές κινήσεις σε πολλές χώρες του μουσουλμανικού κόσμου παράλληλα με την αποτυχία του εκσυγχρονισμού και της Δύσης.

«Το κίνημα της «Αραβικής Άνοιξης» »

Με τον όρο «Αραβική άνοιξη» εξηγείται το σύνολο των γεωπολιτικών εξελίξεων, που έλαβαν χώρα στον αραβικό χώρο, από τα μέσα Δεκεμβρίου του 2010 (18 Δεκεμβρίου), με σκοπό την ανατροπή των αυταρχικών καθεστώτων. Θεωρήθηκαν υπεύθυνα για την μακρόχρονη απουσία δημοκρατίας και των θεσμών της και γενικότερα τη σημαντική υποβάθμιση του βιοτικού επιπέδου, και της καθημερινότητας των πολιτών των Αραβικών χωρών.

Χιλιάδες πολίτες, οι οποίοι ήταν δυσαρεστημένοι από την πολιτική, την οποία εφάρμοζαν τα καθεστώτα, την παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, την φτώχεια, τα υψηλά ποσοστά ανεργίας, τον πληθωρισμό, τις υψηλές τιμές των αγαθών, την ταξική πάλη, τους θρησκευτικούς διαχωρισμούς, βγήκαν στους δρόμους, με σκοπό να δουν την επιθυμητή αλλαγή.

Ο «χειμώνας» της καταπίεσης και της διαφθοράς έμελλε να αλλάξει από την «άνοιξη», την οποία θα έφερνε η δράση και η ανατροπή των καθεστώτων. Σε αρκετές χώρες του αραβικού κόσμου εμφανίστηκε το κίνημα, με τους διαδηλωτές να ζητούν και σε ορισμένες περιπτώσεις να επιτυγχάνουν.

Το κίνημα έδρασε σε πολλές χώρες μεταξύ των οποίων η Τυνησία, Αλγερία, Μαυριτανία, Λιβύη, το Μαρόκο, η Συρία, η Αίγυπτος και η Υεμένη. Μπορεί σε αυτές να ενταχθεί και το τουρκικό κράτος;

«Το παράδειγμα της Τουρκίας»

Για την πλήρη κατανόηση της τουρκικής περίπτωσης κρίνεται σκόπιμη η ανάλυση της πορείας, που είχε το Ισλάμ στην χώρα μετά και την ανάληψη της ηγεσίας από τον  Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και την διακυβέρνηση του κόμματος «Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης» (AKP). Μετά και τις εκλογές του Νοεμβρίου 2002 ένα νέο πολιτικό κόμμα αναλαμβάνει την εξουσία και καταλαμβάνει σχεδόν τα ⅔ των εδρών στο κοινοβούλιο

Η μεγάλη επιτυχία του AKP αντικατοπτρίζει μεγάλες πηγές δυσαρέσκειας των πολιτών  για την προηγούμενη τουρκική πολιτική και την τουρκική οικονομία, παράγοντες, οι οποίοι οδήγησαν σε διαμαρτυρία για ένα αποτελεσματικό κυβερνητικό σύστημα. Ο γρήγορος πληθωρισμός το 2001, η βαθιά οικονομική ύφεση το 2001-2002 οδήγησαν σε υψηλή ανεργία και απελπισία των καταναλωτών. 

Η κυριότερη αιτία της επιτυχίας του κόμματος AKP υπήρξε η πολιτική της μάθησης, η οποία μετέτρεψε το κυρίαρχο ισλαμιστικό κίνημα στην Τουρκία σε πολιτικά εξελιγμένο, προοδευτικό και μετριοπαθές, το οποίο έχει ενεργή συμμετοχή στην πολιτική.

Οι εκλογές του 2002 και η νίκη του AKP παρείχαν ένα κοινωνικό πλαίσιο, στο οποίο η ισλαμική ταυτότητα έχει αναδειχθεί ως ένας πολιτικά ενεργοποιητικός παράγοντας, τμήμα της εθνικής πολιτικής.

Ο Ερντογάν χαρακτήρισε τον εαυτό του ως «άνθρωπο της μεσαίας οδού» και υποστήριξε ότι το AKP θα αποτελεί γέφυρα μεταξύ της παραδοσιακής και της εκσυγχρονιστικής Τουρκίας. Το κόμμα θα είχε την υποχρέωση να εκπροσωπήσει τον «πολίτη Οσμάν», τον μέσο Τούρκο, που αγωνιζόταν να τα καταφέρει στον σύγχρονο κόσμο.

Δεσμεύτηκε να σεβαστεί τη θρησκευτική πίστη και να υποστηρίξει τις ηθικές αξίες, αλλά στο πλαίσιο ενός κοσμικού κράτους. Για το AKP, «η πραγματική κοσμικότητα δεν σήμαινε καμία κρατική παρέμβαση στη θρησκευτική πρακτική, και έτσι δεσμεύτηκε να επιλύσει το ζήτημα των περιορισμών στις μαντίλες».

Στο όραμα του κόμματος, η θρησκεία παρέμεινε ο σημαντικότερος ανθρώπινος θεσμός, δημιουργώντας μια φυσική ηθική και κοινωνική τάξη, ωστόσο, οι θρησκευτικοί θεσμοί θα λειτουργούσαν πιο αποτελεσματικά, εάν εντάσσονταν στο γενικότερο πλαίσιο «κοινωνικής και θρησκευτικής ελευθερίας».

«Η πολιτική ατζέντα της Τουρκίας μετά την εμφάνιση του κινήματος της «Αραβικής Άνοιξης» »

Με την εμφάνιση του κινήματος της «Αραβικής Άνοιξης», παρατηρήθηκε στροφή των πολιτικών, τις οποίες εφάρμοζε η Τουρκία, κυρίως σχετικά με την εξωτερική πολιτική. Τουρκία παρουσιαζόταν ως δύναμη του κέντρου στην ευρύτερη περιοχή, κυρίως ακολουθώντας τις επιταγές του περιφερειακού ακτιβισμού.

Πριν από την «Αραβική Άνοιξη», η Τουρκία ήταν απρόθυμη να προχωρήσει σε ξένες στρατιωτικές επεμβάσεις. Προσπάθησε να ορίσει και να διαμορφώσει την ατζέντα της μετά τη σύγκρουση, χρησιμοποιώντας διεθνείς οργανισμούς και σχετικές πλατφόρμες, παρότι ήταν αδύναμη να επέμβει.

Ωστόσο, η δράση της «Αραβικής Άνοιξης» στη Συρία άλλαξε τη μακροχρόνια προσέγγιση του ΑΚΡ στην εξωτερική πολιτική. Αντί να διατηρήσει τις πολιτικές και τις δεσμεύσεις της, η Τουρκία μετατράπηκε σε κράτος που άρχισε να απειλεί τις κυβερνήσεις της Μέσης Ανατολής.

Η εμφάνιση της «Αραβικής Άνοιξης» συνδέεται με την λαϊκή δυσαρέσκεια και την κοινωνική αδικία, συνθήκες οι οποίες οδήγησαν δεκάδες πολίτες να βγουν στους δρόμους και με κοινό αγώνα να διεκδικήσουν, όσα θεωρούν ότι τους στερεί η ηγεσία. Πρόκειται για ηγεσίες διεφθαρμένες, αδιάφορες για το κοινό καλό και την κοινωνική δυστυχία και για τον λόγο αυτό πρέπει να ανατραπούν και να αντικατασταθούν από άλλες, οι οποίες θα ωφελούν πρώτα το σύνολο.

Το παράδειγμα των Αραβικών χωρών γρήγορα έφτασε και στους «κόλπους» της Δύσης, η οποία έχει μελετήσει και επιχειρήσει να εξηγήσει την εμφάνιση των κινημάτων. Η απόδοση ευθυνών πολλές φορές ξέφυγε από τα όρια της διεφθαρμένης ηγεσίας και κατέληξε να αποδίδει σειρά πολλών κινημάτων σε διάφορες χώρες, σε ισλαμιστικά ακραία κινήματα. Το Ισλάμ αποτέλεσε παράγοντα κινητοποίησης, αιτία, δικαιολογία και πολλές φορές σκοπό των κινήσεων αυτών, με αποτέλεσμα οι μελέτες πλέον να μιλούν για εξτρεμιστές μουσουλμάνους, οι οποίοι προκαλούν χάος και σκορπούν φόβο και μίσος στο διάβα τους.

Το παράδειγμα της Τουρκίας μπορεί να δώσει μια απάντηση στα παραπάνω, με δεδομένη την ανάλυση, που υπήρξε. Υπάρχουν σημαντικά σημεία τόσο στον ισλαμικό φονταμενταλισμό όσο και στη δράση της «Αραβικής Άνοιξης», τα οποία θεωρούνται όμοια. Πρόκειται για ανθρώπους, οι οποίοι ζητούν αλλαγή και κάθαρση, θεωρούν ότι υπάρχει διαφθορά και απάτη και για τους λόγους αυτούς ενεργά μάχονται για την αλλαγή αυτή. Στην περίπτωση των ισλαμιστών η θρησκεία απειλείται και πρέπει να προστατευθεί από τους εχθρούς της, που είναι οι ηγέτες των κρατών, ενώ η δράση στις αραβικές χώρες αφορούσε οικονομικούς και κοινωνικούς όρους διαφθοράς και εκμετάλλευσης. 

Η Τουρκία θεωρήθηκε κράτος στο οποίο έδρασε η «Αραβική Άνοιξη». Λαμβάνοντας υπόψη την εμφάνιση του κινήματος και την ανάληψη της εξουσίας από το AKP στην Τουρκία το 2002, την πολιτική μετριοπάθεια όσον αφορά το Ισλάμ και τον μετασχηματισμό αυτού σε πολιτικό, δεν κρίνεται δυνατή η όποια σύνδεση.

Πρόκειται για κράτος στο οποίο υπήρξε προώθηση του Ισλάμ στο πλαίσιο της πολιτικής και του καθεστώτος, αντίθετα από άλλα κράτη, στα οποία η πολιτική το περιόρισε. Ωστόσο, η δράση του κινήματος ωφέλησε την χώρα σε τομείς, που δεν αφορούν την θρησκευτική ελευθερία, αλλά την δυνατότητα της Τουρκίας να αποτελέσει διεθνή παράγοντα, ο οποίος θα επηρεάσει την κατάσταση στην Μέση Ανατολή.

Η ακραία έκφραση του ισλαμικού φονταμενταλισμού, με τις εικόνες του παρόντος, τη βία, τις δολοφονίες, την καταπίεση και την τρομοκρατία σε δεκάδες χώρες δεν μπορεί να θεωρείται δεδομένη σε κάθε χώρα, στην οποία θα εμφανιστεί. Το Ισλάμ αποτελεί όπλο, πέρα από όλα, και στα χέρια κατάλληλων ή ακατάλληλων ανθρώπων, έχει και ανάλογα αποτελέσματα και κυρίως ολέθριες επιπτώσεις. Για την περίπτωση της Τουρκίας, το Ισλάμ δεν συνδέεται με την εμφάνιση της «Αραβικής Άνοιξης» αλλά θεωρείται ένα σημαντικό «όπλο» στα χέρια ενός κατάλληλου ή και ακατάλληλου ανθρώπου!

ΠΗΓΗ: Μεταπτυχιακή εργασία συντάκτριας

* Οι απόψεις του κειμένου είναι προϊόν προσωπικής άποψης και δεν εκφράζουν απαραίτητα την θέση του gigafm.gr

Το άρθρο Συνδέεται η Τουρκία με το κίνημα της «Αραβικής Άνοιξης»; εμφανίστηκε πρώτα στο Giga fm 105,4 | Ραδιοφωνικός Σταθμός | Ήπειρος | Ιωάννινα.

Νέο ιστορικό χαμηλό σημείωσε η τουρκική λίρα. Το νόμισμα της Τουρκίας έχει δεχθεί ισχυρό πλήγμα το τελευταίο χρονικό διάστημα.

Η τελευταία αυτή πτώση ήρθε έπειτα από την απόλυση 2 αναπληρωτών διοικητών της Κεντρικής Τράπεζας. Σύμφωνα με τους Financial Times, ο Ρ. Ταγίπ Ερντογάν , αφού συναντήθηκε με τον διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας, Sahap Kavcioglu προέβη στη δημοσίευση διατάγματος. Σύμφωνα με το διάταγμα απομάκρυνε τους 2 αναπληρωτές διοικητές.

O Ugur Namik Kucuk ήταν το μόνο μέλος της οκταμελούς επιτροπής νομισματικής πολιτικής που αντιτάχθηκε στη μείωση επιτοκίων που σόκαρε τους διεθνείς επενδυτές τον περασμένο μήνα, σύμφωνα με πηγή που γνωρίζει το θέμα. Ο Semih Tumen, είχε ενημερωθεί επίσης ότι θα μπορούσε να αναλάβει τη θέση του Kavcioglu.

Η τουρκική λίρα, η οποία βρισκόταν ήδη υπό πίεση λόγω του ισχυρού δολαρίου και των ανησυχιών των επενδυτών για την τουρκική οικονομική και εξωτερική πολιτική, έχανε 1% κατά τη διάρκεια της νύχτας, φτάνοντας στις 9,19 λίρες ανά δολάριο. Αυτή την ώρα, εξακολουθεί να χάνει 0,9% – βρίσκεται στις 9,171 λίρες ανά δολάριο.

Το νόμισμα δέχεται χτύπημα τα τελευταία χρόνια. Έχασε το 59% της αξίας του έναντι του δολαρίου, από τις αρχές του 2018.

Επιπτώσεις μετά τη νέα υποτίμηση της τουρκικής λίρας

Οι επιπτώσεις της πτώσης θα γίνουν έκδηλες στο ενεργειακό ζήτημα της Τουρκίας η οποία εισάγει σχέδόν όλα τα καύσιμα και αέρια. Ακόμη επιβαρύνει επιπλέον τον πληθωρισμό. Η αύξηση των τιμών στα βασικά αγαθά έχει δημιουργήσει τεράστιο πρόβλημα στον Ρ. Ερντογάν.

Το άρθρο Νέα υποτίμηση της τουρκικής λίρας εμφανίστηκε πρώτα στο Giga fm 105,4 | Ραδιοφωνικός Σταθμός | Ήπειρος | Ιωάννινα.

Ακόμη μία εμφάνιση του Μπαχτσελί που τράβηξε τα βλέμματα. Ο κυβερνητικός εταίρος του Ερντογάν εμφανίστηκε με γιαταγάνι σε ομιλία του, όπου απευθύνθηκε στη νεολαία.

Ο εθνικιστής πολιτικός σε ομιλία του σε νεολαίους οι οποίοι ανήκουν στους Γκρίζους Λύκους και στους εθνικιστές τους κάλεσε να είναι πάντα σε ετοιμότητα έχοντας πάντα στο χέρι τους το μολύβι και εάν χρειαστεί και το σπαθί! Όπως είπε στο Τουρκικό Μεγάλο Συνέδριο Νέων που έλαβε χώρα στο Αθλητικό Μέγαρο της Άγκυρας, «όταν κοιτάζουμε τη νεολαία, δεν βλέπουμε x, y, z, θεωρούμε το σύνταγμα ως γιο μας, αδελφό μας, σεβαστό και αγκαλιασμένο μέρος της αδάμαστης και άφθαρτης τουρκικής νεολαίας».

«Όμορφοι άνθρωποι του εθνικιστικού κινήματος, παιδιά μου. Στο χέρι σας πάντα να έχετε ένα μολύβι, όμως όταν χρειαστεί να έχετε και το σπαθί σας!» δήλωσε χαρακτηριστικά ο ηγέτης του Κόμματος Εθνικιστικής Δράσης

Το άρθρο Ομιλία του Μπαχτσελί με γιαταγάνι εμφανίστηκε πρώτα στο Giga fm 105,4 | Ραδιοφωνικός Σταθμός | Ήπειρος | Ιωάννινα.

Οι γεωστρατηγικές σχέσεις και το γεωπολιτικό τοπίο διαμορφώνονται και αναδιαμορφώνονται διαρκώς, με ισορροπίες δυνάμεων και κρατών, συμφέροντα και επιδίωξη εκπλήρωσης σκοπών και ανάγνωση τους από την επιστημονική κοινότητα. Σε επίπεδο ερευνητικού ενδιαφέροντος οι αλλαγές που συμβαίνουν, δημιουργούν πολιτικές ευκαιρίες και ζητήματα ταυτότητας κρατών και θέσης στον παγκόσμιο χάρτη.

Στο «μικροσκόπιο» του ελληνικού ενδιαφέροντος παραμένει σαφώς η γείτονα χώρα Τουρκία, με μια σχέση πολυτάραχη και κυρίως ανυποχώρητη σε σφοδρότητα και προκλήσεις. Αναλύσεις επί αναλύσεων παρουσιάζουν το «πλάνο» της σχέσης αυτής (και όχι αδίκως), ωστόσο παραμένει θεμιτό να διαθέτουμε σφαιρική εικόνα επί των ζητημάτων. Δεν σημαίνει, όμως, ότι μια ανάλυση θα επιφέρει και εξηγήσεις ή λύσεις.

Η κατανόηση της εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας αποτελεί «κλειδί» στην περαιτέρω εξήγηση της συνολικής παρουσίας του κράτους. Αν και μοιάζει τόσο κοντά μας και τόσο οικεία, παρουσιάζει ένα μοτίβο μεταβάσεων και ριζικών αλλαγών.

Πρόκειται για ένα κράτος με ολοκληρωτικό καθεστώς, σχεδόν υδροκέφαλο. Η διακυβέρνηση του «AKP» και του προέδρου Ρατζέπ Ταγίπ Ερντογάν έχει οδηγήσει σε ολική αναμόρφωση, ξεκινώντας εσωτερικά. Το καθεστώς της Άγκυρας διαμορφώθηκε με τέτοιο τρόπο, ώστε δεν μπορεί οποιοδήποτε θεσμικό όργανο πλέον, να εμποδίσει ή να ασκήσει έλεγχο στις αυθαιρεσίες του.

Ο πρόεδρος του έχει συγκεντρώσει όλη την επικράτεια στα χέρια του και πλέον αποτελεί τον μοναδικό υπεύθυνο λήψης αποφάσεων. Τα γεγονότα που παρακολουθούμε ως βιαιότητες, αποτέλεσαν ενέργειες «εκκαθάρισης». Το καθεστώς εμπόδισε οποιαδήποτε «φωνή» επιθυμούσε να ανατρέψει το ίδιο το καθεστώς. Υπαλληλικό προσωπικό, στρατός και ασφάλεια, διανοούμενοι και επιστημονικά λόμπι, όλοι αποτέλεσαν εχθρούς, που έπρεπε να εξουδετερωθούν.

Η εσωτερική αυτή διαδικασία ακολουθεί την πορεία της εξωτερικής πολιτικής, η οποία είναι ακόμη πιο ταραχώδης. Η εξωτερική πολιτική της Τουρκίας είναι σημαντική για την όλη την πολιτική εξουσία.

«Περίοδοι εξωτερικής πολιτικής»

Διακρίνονται δύο βασικές περίοδοι: Η Τουρκία με την κατάρρευση των δυνάμεων του Ψυχρού Πολέμου, αναδύεται ως μια μεσαία περιφερειακή δύναμη μαζί με άλλες. Πρόκειται ωστόσο, για κράτος «ήπιας» ισχύος, το οποίο επιθυμούσε να προάγει την ειρήνη και την τάξη στις γύρω περιοχές, ενέργεια που θα αποτελούσε ταυτότητα της εξωτερικής του πολιτικής ατζέντας.

Εκφράζεται επομένως ένας «περιφερειακός ακτιβισμός» και η θέση του κράτους σε σχέση με την Δύση είναι περισσότερο συμπληρωματική: Η Δύση αναγνωριζόταν ως συμπλήρωμα και όχι ως εχθρός ή «ο άλλος» (από το 1959 ως και το 2002 παρέμενε «ανοιχτό» το ενταξιακό ζήτημα στην Ευρώπη).

Η δεύτερη περίοδος είναι εκείνη, που καλλιεργείται μέχρι και σήμερα. Το 2011 το «AKP» κερδίζει τις βουλευτικές εκλογές. Ακολουθούν οι διαμαρτυρίες στο «Gezi» το 2013 και το αποτυχημένο πραξικόπημα του 2016. Αρκούν για να υπάρξει στροφή και ριζική αλλαγή. Ο Ερντογάν προβάλλει την Τουρκία ως κυρίαρχο, κεντρικό κράτος πλέον, και η Δύση δεν είναι συμπλήρωμα, αλλά εχθρός της.

«Δημόσια παρουσία και κατηγορίες»

Ξεκινώντας από την δημόσια ρητορική κυβέρνησης και προέδρου, διακρίνουμε την αλλαγή αυτή. Εκφράζεται δημόσια η δυσπιστία προς τα δυτικά κράτη. Τα διεθνή οικονομικά λόμπι θεωρήθηκαν υποκινητές των διαδηλώσεων του 2013. Η Δύση επιδιώκει, να αποδυναμώσει την Τουρκία, να είναι εξαρτημένη και να επωφεληθεί των συμφερόντων της.

Οι κατηγορίες προχωρούν στο πολυσυζητημένο Ισλάμ. Ο Ερντογάν κατηγορεί την Δύση για «ισλαμοφοβία» και υπόθαλψη των τρομοκρατών, οι οποίοι είναι υπεύθυνοι για τις αναταραχές. Οι «αδελφοί μουσουλμάνοι» κινδυνεύουν. Η έκφραση όλων των παραπάνω συνοψίζει τον αντιδυτικισμό και την λαϊκίστική ρητορική. Δεν περιορίστηκε, ωστόσο, στην Δύση, αλλά επεκτάθηκε και σε εσωτερικούς παράγοντες.

Ασκεί σφοδρή κριτική και εκθέτει κατηγορητήρια εναντίον των προηγούμενων κυβερνήσεων και της κάθε αντιπολίτευσης ως υπαίτιους της τουρκικής υποβάθμισης και των «ευκαιριών», που είχε η Δύση να επέμβει εσωτερικά. Ο ίδιος είναι ο πλέον κατάλληλος «σωτήρας» και υποκινητής της αλλαγής και εκείνοι είναι επονείδιστοι εχθροί της «νέας Τουρκίας».

Μια σύνοψη των πολλών αυτών πληροφοριών, θα καταστήσει παραπάνω σαφές το ζητούμενο. Η εξωτερική πολιτική της Τουρκίας δεν αποτελεί ένα απλώς τμήμα της πολιτικής εξουσίας. Είναι η ίδια η πολιτική εξουσία. Πρόκειται για κράτος, στο οποίο ο πρόεδρος ασκεί τα καθήκοντα Υπουργού Εξωτερικών και ασχολείται διαρκώς με την εξωτερική πολιτική. Τα πρόσωπα που στελεχώνουν την τουρκική εξωτερική πολιτική, επιλέγονται προσεκτικά και σχεδόν δεσποτικά, αφού θεωρούνται «φύλακες του κράτους». Δεν αφήνεται τίποτα στην τύχη.

Το ένα ζήτημα συμπαρασύρει και τα υπόλοιπα. Οι εικόνες στην Συρία, τα Βαλκάνια και την Ανατολική Μεσόγειο δεν αποτελούν σπασμωδικές ενέργειες ή απέλπιδες προσπάθειες. Πολύ περισσότερο η πολιτική δεν συστήνεται από μονάδες, αλλά αθροιστικά καταλήγει σε γεγονότα, τα οποία, όμως, αναλύουμε με μονόπλευρη σκοπιά. Είναι σημαντικό το ότι η εξωτερική πολιτική της Τουρκίας, είναι η ίδια η Τουρκία. Και το αντίστροφο!

Το άρθρο Κατανοώντας την εξωτερική πολιτική της Τουρκίας εμφανίστηκε πρώτα στο Giga fm 105,4 | Ραδιοφωνικός Σταθμός | Ήπειρος | Ιωάννινα.

Παρακολουθούμε τα τελευταία εικοσιτετράωρα την εμπόλεμη κατάσταση σε Ισραήλ και Παλαιστίνη, αν και δεν αποτελεί συνθήκη του παρόντος. Χρειάστηκαν οι ρουκέτες για να «ενεργοποιήσουν» τη διεθνή κοινότητα και να στραφεί πάλι το ενδιαφέρον στην -κατά τα άλλα- μακρινή Ανατολή.

Τουλάχιστον 128 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους, 950 τραυματίστηκαν ενώ, 6 ημέρες μετά, η αποκλιμάκωση φαντάζει δύσκολη. Η σύρραξη στη Λωρίδα της Γάζας ανάμεσα στον ισραηλινό στρατό και τους παλαιστίνιους μαχητές οδήγησε σε ταραχές στα κεντρικά των πόλεων με μεικτό πληθυσμό. Συναγωγές καταστρέφονται, πολίτες συγκρούονται, οι ουρανοί «φλέγονται», ενώ η κατάσταση μοιάζει να «απαντά» σε συνθήκες εμφυλίου.

Σειρήνες πυραύλων ηχούν για ακόμα μία μέρα στο Ashkelon στην περιφέρεια της Γάζας όπως και στο Yad Mordechai και Netiv Ha’asara. Εκτοξεύονται καθημερινά τουλάχιστον 120 ρουκέτες εκατέρωθεν. Χαμάς και Ισραήλ βρίσκονται στο κέντρο τους διεθνούς ενδιαφέροντος, με τις χώρες της Δύσης να παροτρύνουν σε εξομάλυνση και αποκλιμάκωση της κατάστασης. Το Συμβούλιο του ΟΗΕ προετοιμάζει συζήτηση για την κατάσταση αυτή.

Αυτό που συμβαίνει τώρα στο Ισραήλ, πρόκειται περισσότερο για «ξέσπασμα». Τόσο τα νέα μέτρα στην Ανατολική Ιερουσαλήμ όσο και το στρατιωτικό αδιέξοδο του Παλαιστινιακού ζητήματος, «έχτισαν» τα όσα συμβαίνουν. Πρόκειται πολύ περισσότερο για «συσσωρευτικούς» λόγους.

Η Αμερική αναγνωρίζει μονομερώς την Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του Ισραήλ σε πλήρη αντίθεση με το διεθνές Δίκαιο και με την ενδιάμεση ειρηνευτική συμφωνία μεταξύ της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PLO) με το Ισραήλ το 1993. Οι Παλαιστίνιοι εξοβελίστηκαν και αφέθηκαν στο έλεος της τύχης τους.

Οι εκλογές αναβάλλονται, επειδή το Ισραήλ αρνείται να τις επιτρέψει. Παράλληλα η πολυετής κατάσχεση παλαιστινιακών περιουσιών εντείνεται με τα σχέδια έξωσης τους από το Σεΐχ Τζαρά και την παρεμπόδιση τους να μεταβούν σε ιερούς τόπους. Αν ακόμα αναρωτιόμαστε τι συμβαίνει στο Ισραήλ, πρέπει να μεταφέρουμε το ερώτημα στους λόγους, για τους οποίους συμβαίνει.

«Ποια η θέση της Τουρκίας;»

Το λαϊκό κίνημα μαινόταν ήδη από τις αρχές Απριλίου για να εκφραστεί στην πιο ακραία μορφή του. Και πλέον μπορεί να επέμβει η διεθνής κοινότητα, διότι πλέον δεν μπορεί να το αγνοήσει. Τα κράτη της Δύσης διατηρούν το επίπεδο σε παροτρύνσεις και παρακλήσεις για τερματισμό και συνθηκολόγηση. Ορισμένες αναγνώσεις παρουσιάζουν υποστήριξη προς το Ισραήλ και το δικαίωμα του για άμυνα. Ενδιαφέρουσα, ωστόσο, παραμένει η πολιτική της Τουρκίας και η δημόσια έκφραση της.

Η κατάσταση στη Μέση Ανατολή και η εμπλοκή της Τουρκίας μελετάται από πολλές σκοπιές. Ο Ερντογάν μιλά για εγκλήματα σε βάρος των Παλαιστινίων. Κατηγορεί ρητά για τρομοκρατία ενώ απειλεί όσους τάσσονται υπέρ του Ισραήλ. Η ανάλυση της τουρκικής αυτής πολιτικής απαντά σε πολλές «κατηγορίες» όπως είναι η οικονομική υποβάθμιση και η περιφερειακή της περιθωριοποίηση, η τεταμένη κατάσταση και τα πολλαπλά της ανοιχτά μέτωπα.

Περισσότερο στην προκειμένη πρόκειται για ταυτοτικό ζήτημα. Η Τουρκία τάσσεται υπέρ των αδελφών μουσουλμάνων, οι οποίοι καταπιέζονται από απόλυτα καθεστώτα. Το Ισραήλ αντιμετωπίζεται ως πεδίο, στο οποίο επιχειρείται η συσπείρωση του μουσουλμανικού πληθυσμού, με τον Ερντογάν ως υπερασπιστή του ενάντια στους εχθρούς.

Ο λαός είναι πληγωμένος και φοβισμένος. Απώλεσαν ζωές, περιουσίες, κοινωνική ευημερία και ειρήνη. Αν η Τουρκία επιχειρεί να εκμεταλλευτεί αυτά, ίσως πρόκειται για ενέργειες με πολιτικό κόστος και οφέλη. Όσο χάνονται, όμως, ζωές δεν μπορεί καμία διεθνής κοινότητα και καμία Τουρκία να συζητά σε πάνελ και στρογγυλά τραπέζια για ασφάλεια και εκεχειρία.

Το άρθρο Η «φλεγόμενη» Μέση Ανατολή και η εμπλοκή της Τουρκίας εμφανίστηκε πρώτα στο Giga fm 105,4 | Ραδιοφωνικός Σταθμός | Ήπειρος | Ιωάννινα.

Ο Τούρκος Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είχε τηλεδιάσκεψη με την καγκελάριο της Γερμανίας Άγκελα Μέρκελ.

Ο Ταγίπ Ερντογάν ανέφερε στην Μέρκελ ότι η Ελλάδα συνεχίζει να προκαλεί την Τουρκία. Η Ελλάδα φαίνεται να μην επιθυμεί μία ουσιαστική λύση στα ελληνοτουρκικά ζητήματα. Υποστήριξε, δε, ότι στο Αιγαίο συνεχίζονται οι παράνομες επαναπροωθήσεις που είναι εναντίον τους διεθνούς δικαίου και των συνειδήσεων, όπως είπε.

Χαρακτηριστικά ανέφερε πως η Ελλάδα συνεχίζει την ανήθικη και παράνομη πρακτική της να πιέζει πίσω τους αιτούντες άσυλο στο Αιγαίο Πέλαγος, αλλά η Τουρκία διατηρεί τη μέτρια στάση της για να διατηρήσει τη θετική ατζέντα, τόνισε ο Τούρκος πρόεδρος.

Η Τουρκία και οι ομάδες ανθρωπίνων δικαιωμάτων καταδικάζουν διαρκώς την παράνομη πρακτική της Ελλάδας να πιέζει τους αιτούντες άσυλο, τονίζοντας ότι παραβιάζει τις ανθρωπιστικές αξίες και το διεθνές δίκαιο θέτοντας σε κίνδυνο τη ζωή των ευάλωτων ανθρώπων, συμπεριλαμβανομένων των γυναικών και των παιδιών.

Υπογράμμισε μάλιστα ότι η στάση της Τουρκίας είναι νηφάλια προωθώντας μία θετική προσέγγιση στα ελληνοτουρκικά ζητήματα.

Αναφορικά με τις σχέσεις Τουρκίας και Ευρωπαϊκής Ένωσης ο Τούρκος Πρόεδρος τόνισε πως δεν πρέπει να χαθεί η δυναμική που έχει δημιουργηθεί μεταξύ τους.

Η τηλεδιάσκεψη των δύο αρχηγών έγινε στα πλαίσια της αυριανής συνάντησης των υπουργών Εξωτερικών των κρατών. Ο Χάικο Μάας και ο Μελβούτ Τσαβούσογλου θα συναντηθούν αύριο στην πρωτεύουσα της Γερμανίας, στο Βερολίνο.

Σύμφωνα με πληροφορίες του γερμανικού υπουργείου οι δύο Υπουργοί θα συζητήσουν όλα τα ζητήματα που αφορούν τις σχέσεις των δύο αλλά και όλα τα διεθνή ζητήματα. Θα ακολουθήσει κοινή συνέντευξη τύπου των δύο Υπουργών.

Η τοποθέτηση της Τουρκίας αναφορικά με την Πενταμέρη για το Κυπριακό ήταν ξεκάθαρη. Η συνάντηση σύμφωνα με τις δηλώσεις του Ερντογάν είναι άτυπη και δεν έχει καμία ισχύ. Δριμεία ήταν και η τοποθέτηση του σχετικά με τους Ελληνοκύπριους χαρακτηρίζοντάς τους αναξιόπιστους.

Πηγή: Anadolu

Το άρθρο Ερντογάν: η Ελλάδα συνεχίζει να προκαλεί την Τουρκία εμφανίστηκε πρώτα στο Giga fm 105,4 | Ραδιοφωνικός Σταθμός | Ήπειρος | Ιωάννινα.

Της Βασιλικής Σέμκου

Τουρκία: Καταδίκη υπόπτων για τη δολοφονία του Αρμένιου-Τούρκου δημοσιογράφου Hrant Dink.

Δικαστήριο στην Τουρκία επέβαλε σήμερα, ημέρα Παρασκευή, ποινές φυλάκισης σε υπόπτους, για την δολοφονία του διακεκριμένου Αρμένιου-Τούρκου δημοσιογράφου Hrant Dink. Πρώην αρχηγοί της αστυνομίας, αξιωματικοί της χωροφυλακής και όσοι συνδέονται με την Ομάδα Τρομοκρατίας του Κινήματος «Γκιουλέν» (FETÖ) αντιμετωπίζουν βαρύτατες κατηγορίες. Ξεχωριστή δίκη θα πραγματοποιηθεί για τον αρχηγό του «FETÖ» και για άλλους δώδεκα φυγάδες κατηγορούμενους.

«Καταδίκες»

Ο Ramazan Akyürek, πρώην επικεφαλής της υπηρεσίας αστυνομικών πληροφοριών, καταδικάστηκε σε «επιβαρυμένη» ισόβια κάθειρξη (χωρίς δυνατότητα αναστολής). Για κατηγορίες δολοφονίας και πρόσθετη ποινή πέντε ετών και επτά μηνών, για καταστροφή επίσημων εγγράφων. Η κατηγορία αυτή αφορούσε την απόκρυψη πληροφοριών για τη δολοφονία. Ο Ali Fuat Yılmazer, επίσης πρώην αστυνομικός επικεφαλής, καταδικάστηκε σε «επιβαρυμένα» ισόβια με παρόμοιες κατηγορίες. Και οι δύο άνδρες εξέτιαν ήδη μακροχρόνιες ποινές, για αδικήματα συνδεδεμένα με το «FETÖ».

Συνολικά επτά κατηγορούμενοι δικάστηκαν, όμως μόνο οι έξι ήταν σε κράτηση, ενώ άλλοι απελευθερώθηκαν νωρίτερα εν αναμονή της δίκης. Το δικαστήριο ανακάλεσε τις κατηγορίες εναντίον του Celalettin Cerrah, ο οποίος ήταν ο αρχηγός της αστυνομίας Κωνσταντινούπολης την περίοδο του φόνου, επικαλούμενο το καταστατικό των περιορισμών. Για τον ίδιο λόγο ανακάλεσε και τις κατηγορίες εναντίον του Sabri Uzun, ανώτερου αξιωματικού της αστυνομίας.

Ο Muharrem Demirkale, πρώην στρατιωτικός αξιωματούχος, καταδικάστηκε σε δύο φορές «επιβαρυμένη» ισόβια κάθειρξη για «παραβίαση του Συντάγματος». Ακόμη καταδικάστηκε και για «υποβοήθηση της δολοφονίας». Οι στρατιωτικοί αξιωματικοί O. Şimşek και V. Şahin, καθώς και ο Ali Öz, ο οποίος ήταν ο διοικητής της χωροφυλακής στην πατρίδα του Ogün Samast, Trabzon, την περίοδο της δολοφονίας, καταδικάστηκαν σε 28 χρόνια φυλάκιση, για κατηγορίες δολοφονίας και πλαστογραφίας, οι οποίες συνδέονται με τη συγκάλυψη. Ο Ercan Gün, δημοσιογράφος της υπόθεσης, καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης 10 ετών, επειδή υπήρξε μέλος του «FETÖ». Δύο άλλοι δημόσιοι αξιωματούχοι, ο πρώην αρχηγός της αστυνομίας της Τραπεζούντας, Engin Dinç και ο Ahmet Ilhan Güler, αξιωματικός της αστυνομίας, ο οποίος πήρε μετάθεση στην Κωνσταντινούπολη την περίοδο της δολοφονίας, αθωώθηκαν.

«Η δολοφονία»

Ο Dink δολοφονήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 2007. Έξω από το γραφείο του στο «Agos», την εφημερίδα όπου ήταν αρχισυντάκτης, τις πρωινές ώρες σε έναν πολυσύχναστο δρόμο στην Κωνσταντινούπολη. Ο δεκαεπτάχρονος O. Samast ήταν ο μοναδικός ένοπλος στην υπόθεση και καταδικάστηκε σε 22 χρόνια φυλάκισης λόγω της ανηλικότητας του την στιγμή της δολοφονίας. Συνελήφθη καθ ‘οδόν προς την πατρίδα του στη βόρεια Τουρκία. Κατηγορήθηκαν δύο ακόμη ύποπτοι με υπερεθνικιστικά κίνητρα, ότι τον βοήθησαν και τον παρακίνησαν να τον σκοτώσει.

Η δολοφονία του δημοσιογράφου προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων και διαδηλώσεων στην Τουρκία. Κυρίως διότι ήταν υπέρμαχος του τερματισμού των εχθρικών σχέσεων μεταξύ Τουρκίας και Αρμενίας και στην «πρώτη γραμμή» συμφιλίωσης των δύο κοινοτήτων.

Η υπόθεση θα έμπαινε στο αρχείο, εάν δεν επέμενε η οικογένεια του, για την εμπλοκή ενός ολόκληρου δικτύου σε αυτή.

«Η διαπλοκή»

Η τρομοκρατική ομάδα του «FETÖ» διατηρούσε «δίκτυο διεισδυτών» στην επιβολή του νόμου και το δικαστικό σώμα, τα οποία εκτέθηκαν μετά από την περίφημη απόπειρα πραξικοπήματος του «FETÖ», τον Δεκέμβριο του 2013. Το 2014 ξεκίνησε καινούργια έρευνα με απομάκρυνση δημοσίων υπαλλήλων, οι οποίοι συνδέονταν με το Κίνημα.

Το νέο κατηγορητήριο εναντίον 26 κατηγορουμένων τους κατηγόρησε για ανθρωποκτονία΄. Ακόμη κατηγορήθηκαν για διοίκηση εγκληματικής οργάνωσης και πλαστογράφηση επίσημων εγγράφων σχετικά με τη δολοφονία και την υποτιθέμενη κάλυψη της, καθώς και απόκρυψη πληροφοριών σχετικά με πιθανή επίθεση εναντίον του Dink πριν από το θάνατό του.

Μαζί με τον Gülen, αρχηγού του «FETÖ», συμπεριλαμβανομένων και των δημοσιογράφων Adem Yavuz Arslan και Ekrem Dumanlı (και οι δύο πιστεύεται ότι ήταν στις Ηνωμένες Πολιτείες), θα παραπεμφθούν σε ξεχωριστή δίκη. Ο Zekeriya Öz, ένας πολύ γνωστός εισαγγελέας, που ήταν πίσω από μερικές από τις πλαστές δίκες ,που «οργάνωσαν» οι διεισδυτές της τρομοκρατικής ομάδας στο δικαστικό σώμα, θα δικάζεται επίσης σε αυτή τη δίκη. Ο Öz θεωρείται, ότι κρύβεται στην Ευρώπη, πιθανώς στη Γερμανία, σύμφωνα με δημοσιεύματα των ΜΜΕ.

«Η οικογένεια»

Ο H. Bakırcıoğlu, δικηγόρος της οικογένειας , δήλωσε μετά την ακρόαση, ότι θα ασκήσουν έφεση στην απόφαση. «Δεν «ακουμπά» όλους τους δράστες. Δεν ρίχνει φως σε όλες τις πτυχές της δολοφονίας», είπε. Ο Bakırcıoğlu δήλωσε ότι δεν υπάρχει κατηγορητήριο εναντίον «εκείνων που διεξήγαγαν εκστρατεία κατά του Dink πριν από τη δολοφονία του».

«Ούτε υπήρξε κατηγορητήριο για άλλους δημόσιους υπαλλήλους, που συμμετείχαν στη δολοφονία ή είχαν ευθύνη. Η δίκη δεν έδειξε ποιος διέταξε τη δολοφονία και πώς πραγματοποιήθηκε », είπε.

Πηγή: dailysabah

Το άρθρο Τουρκία: Καταδίκη υπόπτων για τη δολοφονία δημοσιογράφου εμφανίστηκε πρώτα στο Giga fm 105,4 | Ραδιοφωνικός Σταθμός | Ήπειρος | Ιωάννινα.